Şule
@kitablogumcom
"Şimdi anlayışlı ve hisli bir kadının böyle bir koca karşısında oynamak zorunda bulunduğu rolü düşünün. Çile ve sadakat içinde geçen hayatlarını, dünyada hiçbir mükâfatın ödeyemeyeceği aşk ve sadakat dolu gönüller yok mu? Kuvvetli bir kadın böyle korkunç bir durumdan cinayetle sıyrılır her şeye rağmen, büyük diye anılan II. Katerina gibi. Amma kadınların hepsi imparatoriçe olmadıklarından aile hayatının bu meçhul fakat müthiş felâketlerine boyun eğerler.
Acılarının tesellisini doğrudan doğruya dünyada arayan kadınlar vazifelerine sadık kalmak istiyorlarsa çok defa ızdıraplarının şeklini değiştirmiş olurlar o kadar. Yok zevkleri uğrunda kanunları çiğnerlerse suçlu mevkiine düşerler."
kitablogum.com/dunya-edebiyati...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hayatımızı size bağlamak, yalnız sizi düşünmek, refahınızı hazırlamak, zevklerimizi keyfinize feda etmek, karşınızda el pençe divan durmak, sizden kanımızı bile esirgememek, demek bütün bunlar hava öyle mi? Yazık ki evet.
Bültün fedakârlıkları, sanki tenezzülen kabul ediyorsunuz. Tebessümlerinize, kibirli sevginize daima nail olabilmek için insanda Tanrı kudreti olmalı. Sonra öteden bir başkası çıkıveriyor: bir âşık, bir koca. Tamam, sizi elimizden alıveriyor."
kitablogum.com/dunya-edebiyati...
“Bir insana bir insan herhâlde yeterdi fakat o da olmayınca? Her şeyin bir hayal, aldatıcı bir rüya, tam bir vehim olduğu ortaya çıkınca ne yapılabilirdi? Bu sefer inanmak ve ümit etmek kabiliyetini ben kaybetmiştim. İçimde insanlara karşı öyle bir itimatsızlık, öyle bir acılık peyda olmuştu ki bundan zaman zaman kendim de korkuyordum. Kim olursa olsun, temasa geldiğim herkesi düşman, hiç değilse muzır bir mahlûk telakki ediyordum.
Seneler geçtikçe bu his kuvvetini kaybedeceğine şiddetlendi. İnsanlara karşı duyduğum şüphe, kin derecesine çıktı. Bana yaklaşmak isteyenlerden kaçtım. Kendime en yakın bulduğum veya bulacağımı zannettiğim insanlardan en çok kaçıyordum. ‘O bile böyle yaptıktan sonra!..’ diyordum.”
kitablogum.com/kitap-sozleri/k...
“Bu akşam anladım ki bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki onu kaybettikten sonra ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim. ”
kitablogum.com/kitap-sozleri/k...
“Babam benim için ‘insan’ olarak hemen hemen hiç mevcut değildi; yalnız ‘baba’ dedikleri mücerret bir mefhumun insan şeklinde görünüşüydü. Akşamları kaşlarını çatarak sessiz sedasız eve giren ve ne bizi ne annemizi hitaba layık görmeyen…”
kitablogum.com/kitap-sozleri/k...