Okuduğum her kitap bana aynı şeyi hatırlatıyor: İnsan değişmeden sonuçlar değişmiyor.
💬 Kırgınlık, sessiz ve derinden işleyen, en çok acıtan duygularımızdan biri. Dışarıdan sakin, hatta biraz geri çekilmiş görünse de içeride incinme, hayal kırıklığı, hafif bir öfke, değersizlik hissi ve çoğu zaman dile getirilemeyen ihtiyaçların yoğun bir karışımı vardır.
📖 İnsan ve Hayat dergisi Haziran sayısında "Kırıldığımızı Söylesek Daha İyi Olmaz Mı?" başlığıyla yayınlanan makaleyi kaçırmayın!
📚 Bol istifadeli ve keyifli okumalar dileriz!
İnsan ve Hayat - Sayı 196 (Haziran 2026)
İnsan ve Hayat - Sayı 196 (Haziran 2026)
- "Karabaş, Karabaş, Allahaısmarladık Karabaş."
Ve Karabaş bunun çağırış olmadığını, küçük kızın kendisini çağıramayacağını artık anlıyordu, artık ağlamayı da biliyordu, insanların üzülünce ağladıklarını da biliyordu. Kendisi.. Ağlıyamazdı işte.
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey YokturKısacası, kurt kokusu, yabancı kokusu ta uzaklardan alınacak, haber verilecek, tam vaktinde de saldırılacaktı. Bunlar bırakılamaz günlük hesaplardı, böyle oluşu da Karabaş'a gurur veriyordu: İşte bütün bu koyunların, kuzuların hattâ doğrudan doğruya Ramazan'ın koruyucusu o idi. Ramazan ona güveniyordu, güvenilmekten daha büyültücü ne vardı?
Var olmak güvenilmek demekti.
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur