Puan
8.410 üzerinden
Babasıyla arası hiçbir zaman iyi olamayan biri olarak kitabı etkileyici bulduğumu söylemeliyim. Sadece konusu değil, yazarın üslubu da oldukça akıcıydı, yalnız bazı yerlerinde zamansal açıdan tutarsızlıklar vardı.
Bir şekilde aile kurmuş ve çocuk sahibi olmuş, fakat çocuklarıyla arası olmayan daha doğrusu, çocuklarının varlığından herhangi bir şekilde etkilenmeyen bir adamın kızının ağzından anlatılan bu hikaye sanırım gerçeklerden oluşuyor. Dönemin şartları ve sosyal bağları üzerine de bilgi edinmiş oluyoruz.Aile ve ilişkiler dünyanın neresinde olursanız olun ya aynı ya da çok benzer. Kendinizden birçok şey bulabilirsiniz. Okunmalı.
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2025 44. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 20 Ekim 2025 15:40
BABA
Yazar: Monika Helfer
"Çocukluğumdan beri sevdiğim bir diğer koku da kitap kokusudur. Çimento ve kitap kokusu..."
....
"Raflardan en az birinin kitaplarla dolu olması şart..."
..
"Bir kütüphane, sahibi hakkında çok şey anlatır. "
๑˙❥˙๑
Yakın zamanda okuduğum" Yük" kitabının devamı niteliğinde olan "Baba" kitabını da okudum bitti. Yazarın kalemiyle tanıştığım için mutluyum, kitaplar kısacık olsa da içindeki hikâyeler beni fazlasıyla etkiledi.
Yazarın anlatımı sade ama derin; her cümlede geçmişin ağırlığı, özlemin sızısı hissediliyor. Her ne kadar bazı kısımlarda zaman geçişlerinde tutarsızlık söz konusu olsa da, hikâyenin tamamını okuduğumuzda bunlar çokta göze batmıyor.
Bu kitapta "Yük" kitabındaki karakterlerin bir kısmıyla yeniden karşılaşıyor ve İkinci Dünya Savaşı yıllarının Avusturya’sına konuk oluyoruz. Lise mezuniyetine altı ay kala Rusya’ya cepheye gönderilen ve savaşın sonunda bedeninin bir kısmını kaybederek dönen içine kapanık ve bir o kadar da sevilen ve saygı duyulan baş kahramanımız Josef. Çocukluğundan beri onun en sevdiği iki koku vardır: çimento ve kitap kokusu. Josef 'in şu düşüncesini de buraya bırakmadan geçemezdim.
"BİR KÜTÜPHANE, SAHİBİ HAKKINDA ÇOK ŞEY ANLATIR.."
Helfer bu kez aile zincirinin eksik halkası olan ve 'baba' ismini verdiği bu kitabında yaşamı gizem bulutu içinde geçen kendi babasını anlatıyor bizlere. Roman, yazarın çocukluğundan itibaren uzak, sessiz, hatta kimi zaman yabancı kalan bir babayı anlamaya ve onun yaşamındaki gizleri çözmeye çalışması üzerine kurulu. Helfer, babasının savaş sonrası dönemde yaşadığı travmaları, yalnızlığını ve ailesinden uzaklaşmasının ardındaki nedenleri sorgularken, bir yandan da sevgiyle kırgınlık arasındaki ince çizgide yürüyen bir kız çocuğunun duygularını samimi bir şekilde
Hayatıma değen, bir şekilde yollarımızın kesiştiği pek çok insan hakkında bir şeyler söyleyebilirim. ‘Onu severdi, boyu uzundu, esmerdi, gülerken gözlerini kısardı’ gibi ufak detaylar da verebilirim. Ama söz konusu annem ve babam olunca uzun bir süre düşünürüm, kolay değildir çünkü anne-babayı anlatmak. Neyi anlatsanız başka bir şey çengel atar aklınıza, ‘şu da vardı, yok onu yanlış hatırladın’ cümleleri çınlar kulaklarınızda. Ama Monika Helfer bu konuda çok başarılı, Yük’te bize emanet ettiği karakterleri anlatmaya devam ediyor, en çok da kendisine Vati diye seslenilmesini istediği babasını.
Öyle bir anlatıyor ki, sanki dışardan bir çift göz izliyor babayı, babanın hayallerini de yakalıyor iç çekişlerini de..
Monika Helfer, Yük’te beni çok etkilemişti. Baba’da da o duru anlatımını korumuş, bir aileyi parçalarına ayırıp; üzerinde güzellemeler yapmaksızın olduğu haliyle göstermiş. Yük ile peşi sıra okuyunca kuşak hikayesi okuyormuş hissi de oluştu. Severek okuduğum bir kuşak hikayesi hem de~
.
Arzu Akay çevirisiyle~
Monika Helfer’in Baba kitabı, bir kızın gözünden mesafeli bir babayı anlatıyor. Dil sade ve akıcı, fakat bazen konudan konuya atlanmış gibi geliyor, bu da anlatımı biraz parçalı hissettiriyor. Yine de bu durum babanın hayattaki uzak ve eksik varlığını yansıtıyor gibi.
Kitap sadece bir baba-kız ilişkisini değil, aynı zamanda aile bağlarının ve ilişkilerin dünyanın neresinde olursanız olun aslında birbirine ne kadar benzediğini de gösteriyor. Okurken kendi hayatınızdan izler bulabiliyorsunuz.
Eksikleri olsa da içtenliğiyle düşündüren, okunmaya değer bir kitap.
Savaşta bacağını kaybeden bir adam hayatı boyunca ilgi gösterdiği tek şey kitaplardır. Evlendikten sonra da çocuklarıyla ilgilenmeyen ebeveynler. Anne öldükten sonra babanın büyük çöküşü ve çocukların iyice dağılması anlatılıyor. Her zaman fakir olan çocukların bu durumda bile mücadele etmeye çalışması beni derinden etkiledi. Yazarın dili de duyguları anlayıp kitabı sevmemi sağladı.