Puan
8.110 üzerinden
“İlk ‘Canım’ demek istediğinde ar etmiş dedem, ‘Hanım’ dese ‘malım’ demiş gibi olur diye korkmuş, ‘Vesile’ dese çok resmî, soğuk. Ama kendinden tarafa bakmasını istiyormuş, onu görmesini, onun içini, yüreğini, sevdasını fark etmesini istiyormuş; anlatacak, dökülecek, gerekirse ağlayacakmış. ‘Baksana’ dese olmaz, ‘Bak hele...’ demiş, devamını getirebilecekmiş gibi. Bakele dönüp bakmış. Dedem bütün söyleyeceklerini unutmuş, öylece kalmış.”
En safından aşk, hani, hasretle imtihan edilen… Aşka, dosta, sırdaşa, muhabbete hasret, hasretin çileleri… Gönül yaraları, mutsuzluklar ve mutsuzluğu sıkıp sıkıp mutluluğunu oradan çıkartanlar… İyi niyetli beceriksizlikler, becerikli kötü niyetler…
Ayıbı bilenler, bilmeyenler… Hayırsızlar uğursuzlar…
Yazarın kalemini çok beğendim. eğlenceli vakit geçirmek için okunabilir, dinlemesi de oldukça keyifli...
Merhaba sevgili okur,
Bakale, Sezgin Kaymaz’ın kalemi ile tanışmama vesile oldu. Bazı hikayeleri çok severek okudum, hele kitaba ismini vermiş olan “Bakale” öyküsüne bayıldım; ama bazılarını da hiç beğenmedim maalesef. Tek tek öykülere değil de tüm kitaba baktığımda ise genel olarak severek okuduğum bir kitap oldu efenim. Sezgin Kaymaz’ın hoş bir üslubu var. Öykü severlere tavsiye ederim.
Puanım: 7/10
Birkaç alıntı:
“Beklenti, işkencenin ruha yapılanıdır.”
“İnek sütten kesilince hiç süt vermeyen inekten daha verimsiz görünürdü insanın gözüne.”
“Aşk bu. Gelirse gitmiyor.”
…
“İlk aşk olmaz,” dedi. “İkinci, üçüncü aşk da olmaz, Son aşkta olmaz. Aşk aşktır, sadece başlar. Bitmiş aşk olmaz.”
…
“Eskisi yenisi olmaz. Varsa bitmez, gelmişse gitmez.”
“İnsan birine haksızlık etmek istediği zaman, köpek gibi tasma takar da içinin en karanlık deliğine kapatır vicdanını. Hem iyi biri olduğunu düşünüp hem de kötülük etmek istiyorsan, zulmedeceğin kişinin insanlığına bakmayacaksın çünkü. Yüzün tutmaz. Sıfatına bakarsın. Etiketine, markasına bakarsın…”
“Ve insan, insanlığını çiğneyeceği zaman en çok ahlak kurallarına sığınır.”
“İki insan ayrılırken şefkatli konuşan taraf, aşık olmayan tarafmış.”
"İnatlaşmak için iki inatçı lazım... kavga etmek için iki cahil, dövüşmek için iki aciz."
Keyifli okumalar dilerim…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sezgin Kaymaz'ı hiç okumamıştım. Kitap 5-8 sayfalık 33 öyküden oluşuyor. Öyküleri o kadar samimi ki mahalleden bir amcayla sohbet ediyorsunuz hissi uyandırıyor. Yer yer küfür ve argo kullanıyor. Bu kitabı itici değil aksine doğallık katmış. Aile, mahalle ilişkilerini drama kaçmadan yansıtmış. Kitapta birkaç öyküsünde büyülü gerçekçilik vardı. Farklı bir hava katmış öyle. Aşırı akıcı öykülerdi. Kimi öyküleri anı gibiydi. Kendi hayatından çok katmış. Aşk öyküleri içinize işliyor yalın anlatmasına rağmen. "Bakele" ve " Aşkın Hasretle İmtihanı" öykülerini çok sevdim. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Şu an "Lucky" kitabını okuyorum.
"Dede?..." dedim, "Bakele ne demek?" Anlattı.
"Canım" demekmiş. Ve "Aşkım" ve "Bir Tanem" ve "Her Şeyim" ve "Ömrümün Vârı" ve "Gözümün Nûru" ve "Kalbim" ve "Işığım" ve daha yüz binlerce güzel söz, güzel ses demekmiş.
İlk "Canım" demek istediğinde ar etmiş dedem, "Hanım" dese "malım" demiş gibi olur diye korkmuş, "Vesile" dese çok resmi, soğuk. Ama kendinden tarafa bakmasını istiyormuş, onu görmesini, onun içini, yüreğini, sevdasını fark etmesini istiyormuş; anlatacak, dökülecek, gerekirse ağlayacakmış. "Baksana" dese olmaz, "Bak hele..." demiş, devamını getirebilecekmiş gibi.
Bakele dönüp bakmış.
Dedem bütün söyleyeceklerini unutmuş, öylece kalmış.
Beklemiş beklemiş Bakele, gülümsemiş, dedemin elini tutmuş, bakmış ki dedem yutkunup duruyor, "Anladım İbrahim..." demiş. "Anladım... Sen bana Bakele de bundan sonra, ben anlarım senin ne demek istediğini."
"Aşk, âşık olduğunla yekvücut olmakmış."
"O gitti her şeyimi alıp.
Ben, kalan hiç'le kaldım."
Normalde öykü okumayı çok tercih etmiyorum ,bu kitap ön yargımı yıktı.Samimi ,etkileyici bir üslubu var .Kısa kısa hikayelerden oluşuyor .Anlatılan hikayelerde mutlaka kendinizden bir şeyler buluyorsunuz ;zaman zaman geçmişe götürüp gülümsetiyor,hüzünlendiriyor sanırım en çok bu kısmını sevdim .
Sezgin Kaymaz... Kendi hayatındaki olayların bu kadar anlatılası ve mizah dolu olması beni o kadar güldürüyor ki. Gerçekten hayatını dolu dolu yaşamış ,bundan zevk almış, acılarını bile dramlaştırmadan bize sunmuş. Kalemine yaşamına ve inandıklarından vazgeçmemesine hayran olduğum yazarlardan.
Kitaptaki hikayelerin başlıklarına bakıp,hepsinde ki duygularımı hatırlamak yazarın en büyük başarısı benim için. Asla silinen bir hikayesi yok aklımda. Bütün kitaplarını okuyup,sayfa sayfa yudumlamak istediğim yazarlardan. Hep yaz hep yaz diye tezahürat edesim geliyor . Öyle bir sevgi . Kalemine yüreğine emeğine sağlık.