Yazar:
Orhan Mirza
Yorumlar ve İncelemeler
Orhan Mirza / Biri
“Biri gitti. Ben eksildim. Çünkü içimdeki boşlukla baş başa kaldım.”
Mehmet’in yaşamı tam da böyleydi. Bir kaybın ardından çöktüğünde, hep “biri” çıkarmıştı onu karanlıktan. Anne babasının kaybıyla yaşadığı çöküntüde elinden tutan Umut olmuştu. Fakat Umut’un gidişi o çöküntüyü derinleştirmiş ve yönünü kaybetmesine sebep olmuştu.
Zeynep’le tanıştığında yeniden nefes almaya ve kalbinin hâlâ yaşamın güzelliklerine açık olduğunu hatırlamaya başlamıştı Mehmet. Zeynep de gidince, acılarını en iyi bildiği yere şiirlerine emanet etti. Yıllardır duygularını Umut’la birlikte tutkuları o özel deftere taşımıştı. Bazı şiirleri Umut yazmış, finalini Mehmet tamamlamıştı. İki yaralı ruhun aynı deftere bıraktığı ortak izlerdi bunlar.
Pes ettiği anda onu silkeleyen kişi bu kez ortak arkadaşları Tuna oldu. Mehmet’e yeniden bir yön gösterip düştüğü kuyudan çıkması için bir kapı araladı. Bir iş görüşmesi ayarlayarak ona amaç duygusunu hatırlattı. Böylece karanlıklar bir kez daha dağıldı.
Asıl kabulleniş ve en çıplak yüzleşme finalde kendini daha çok hissettiriyor. Sadece birinin gidişi değil, içimizde bıraktığı kırılma, sessizlik, yankı ve boşluk kendini gösteriyor. Biri bazen senin içindeki ağırlıktır.
Orhan Mirza’nın duru ve sakin kalemi, acının en sessiz halini bile sayfalardan usulca duyurmayı başarıyor. Keyifli okumalar…
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Herkese Merhaba
Bugün sizlere Orhan Mirza kaleminden 
Biri kitabının yorumu ile geldim
Aralık ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 127 sayfalık bir kitap
"İnsanlara kızmayız Mehmet.
Orhan Mirza kaleminden Biri kitabının yorumu ile geldim
Aralık ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 127 sayfalık bir kitap
"İnsanlara kızmayız Mehmet.
Biri gitti. Ama sessizlikte hâlâ onun sesi var.
İlk bakışta kısa, sakin bir roman gibi görünse de sayfaları çevirdikçe aslında bir içsel yolculuğun gizli haritası olduğunu fark ediyorsunuz.
Mehmet’in hayatına giren ve çıkan insanlar; anne babası, Umut, Zeynep, Tuna, Yiğit… Hepsi birer durak. Her gidiş bir boşluk bırakıyor, her karşılaşma yeni bir iz.
Umut’un geride bıraktığı defter ise sadece bir hatıra değil; Mehmet’in kendi geçmişine açılan bir kapı.
Kitap boyunca sıradan görünen günlerin içindeki küçük detaylar, bir kahve kokusu, tren camındaki yansıma, mum ışığında yazılmış satırlar, hikâyenin ruhuna dönüşüyor.
Yazarın sakin dili, okuru zamanın içine çekiyor; sanki saatler yavaşlıyor, sessizlik konuşmaya başlıyor.
Ben okurken kendi kaybettiklerimi düşündüm, kendi sessizliklerimle yüzleştim. Çünkü hepimizin hayatında bir “biri” vardır. Adını söylemesek bile içimizde yaşayan, bazen boşluk bırakan, bazen de yeniden başlamamızı sağlayan biri.
Biri, sadece bir kayıp hikâyesi değil; dostlukların, sessiz yüzleşmelerin ve yeniden doğmayı bekleyen cesaretin kitabı. Dingin ama sarsıcı bir yolculuk arayanlar mutlaka okumalı.
Orhan Ölgün
Aysegul varli
Merve
@herayokuyanlarkulubu
#biri
#reklam mecburen ama değil.
#tavsiyekitap
Orhan Ölgün
Aysegul varli
Merve
@herayokuyanlarkulubu
#biri
#reklam mecburen ama değil.
#tavsiyekitap
Orhan Mirza Biri
"Gidenin ardında kalan her şey: "Biri", sadece bir kaybın değil, ruhun sessizce beklediği yeniden başlama cesaretinin hikâyesi."
Orhan Mirza'nın Biri kitabı, insanın kalbine dokunan, derin ve hüzünlü bir hikaye anlatıyor. Aslında hepimizin bir dönem yaşadığı o kayıp ve yalnızlık hissini alıp, çok samimi bir dostluk hikayesinin içine yerleştirmiş.
Kitabın ana karakteri Mehmet, hayatının en zor zamanında, anne babasını kaybetmişken, sığındığı tek limanı olan dostu Umut'un bir sabah ansızın çekip gitmesiyle büyük bir boşluğa düşüyor. Düşünün ki, hayattaki tek dayanağınız bir anda buharlaşmış. Mehmet, Umut'tan geriye kalan eski bir defteri buluyor ve işte o an, hem Umut'un izlerini sürmeye başlıyor hem de ister istemez kendi geçmişinde gezinmeye koyuluyor.
Bu kitapta öyle büyük olaylar, nefes kesen aksiyonlar beklemeyin. Tam tersine, yazar o kadar sakin ve duygusal bir dil kullanıyor ki, Mehmet'in içindeki fırtınayı, dışarıdaki o durgunlukta hissediyorsunuz. Mehmet'in sessizliği aslında onun konuşma şekli; yazar da bunu aralara serpiştirdiği şiirlerle ve ufak detaylarla belli ediyor. Sayfalar arasında ilerlerken, kendi yalnızlığınızla yüzleşiyor gibi oluyorsunuz.
Biri, sadece kaybolan bir arkadaşı arama hikayesi değil; daha çok, gidenin ardından geride kalan her şeyle nasıl yaşanacağını, o derin boşlukta yeniden ayağa kalkmak için gereken o küçücük cesareti nasıl bulacağımızı anlatan, içimizde uzun süre duyulacak bir ses gibi. Eğer bu tarz sorgulamalı ve duygusal yönden sizi etkileyecek türde okumalar seviyorsanız tavsiyemdir.
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Selam yeni bir kalem ile tanıştım sizlere de tanıtmaya geldim Biri isimli bu kitabı Her Ay Okuyanlar Kulübü ile #ekimayıetkinliği 'nde grupça çok keyif alarak okuduk.
Mehmet ev arkaşı, dostu Umut'un ardından geçmişte dolaşır. Kimi zaman ortak yazdıkları defterde kimi zaman buldukları oyunlarda... Boş boş bekler veda etmeden çekip giden Umut'u. Üç kuruş bursla geçinir yeni ev arkadaşları bulur. Umut' u anar, okur ,yazar...Birgün Zeynep çıkar gelir hayatına. Zeynep ile yalnızlığını unutur mutludur, yine Umut' u anar, yazar, yazdıklarını okur böyle devam edemeyeceğini söyleyen Zeynebi anlamaz, Zeynep de onu...
Önce ailesini sonra Umut'u şimdi Zeynebi kaybetmişti...Kayıplarla dolu kayıp biri Mehmet.
Yazarın sade akıcı kalemini çok sevdim, yormadan sıkmadan ama düşündürerek anlatıyor tüm hikayeyi.Mehmet'in hikayesini de sevdim, bizden içimizden mahallemizden biri...Biri 'ni size de tavsiye ederim.
#reklam değil.
#biri
Orhan Ölgün
Aysegul varli
Merve
Her Ay Okuyanlar Kulübü ile #ekimayıetkinliği 'nde grupça çok keyif alarak okuduk.
Mehmet ev arkaşı, dostu Umut'un ardından geçmişte dolaşır. Kimi zaman ortak yazdıkları defterde kimi zaman buldukları oyunlarda... Boş boş bekler veda etmeden çekip giden Umut'u. Üç kuruş bursla geçinir yeni ev arkadaşları bulur. Umut' u anar, okur ,yazar...Birgün Zeynep çıkar gelir hayatına. Zeynep ile yalnızlığını unutur mutludur, yine Umut' u anar, yazar, yazdıklarını okur böyle devam edemeyeceğini söyleyen Zeynebi anlamaz, Zeynep de onu...
Önce ailesini sonra Umut'u şimdi Zeynebi kaybetmişti...Kayıplarla dolu kayıp biri Mehmet.
Yazarın sade akıcı kalemini çok sevdim, yormadan sıkmadan ama düşündürerek anlatıyor tüm hikayeyi.Mehmet'in hikayesini de sevdim, bizden içimizden mahallemizden biri...Biri 'ni size de tavsiye ederim.
#reklam değil.
#biri
Orhan Ölgün
Aysegul varli
Merve
"Bazen biri gider ve geriye hersey kalir..."
Dışarıdan kisacik gibi gozukse de içinde derin bir hikâye taşıyan kitaplardan biri…
Birilerinin yaşadığı kırılganlık, hayatın yükünü kendi içine çekişi ve kimselere gösteremediği fırtınalar bu kitapta her sayfada işlenmiş gibi..
Ailesini kaybeden acısıyla hayata tutunmaya, dik durmaya çalışan Mehmet, kendini istanbulda arkadasinin yaninda alir. “Umut” Mehmetin karanlık hayatına pencereden içeriye sızan bir ışık..ama bir gün hiçbir açıklama olmadan yok oluyor. Onu arayışı, bekleyişi, sesi duymaya çalışması… Bu kayboluş, sanki Mehmet’in ruhundan kopan bir parça gibi.
Zamanla yeni insanlar girse de hayatına, hiçbiri o boşluğu doldurmuyor; çünkü Umut’un yokluğunda Mehmet, kendi içindeki sessizliğin kapısını araliyor.
Deftere yazdığı satırlar, kendisiyle kuramadığı bağın izleri gibi. Geçmişe her dönüş, hem yüzleşme hem de bir kabulleniş.
Karanlıkla dolu anlarında bile aşkla tutunmaya çalışması, fakat sonunda yine yalnızlığın kucağına düşmesi; Mehmet’in iç dünyasındaki kırılgan yapıyı daha da belirginleştiriyor.
Okurken kitqp boyunca hep aynı şeyi dusundum;
Acaba Umut, Mehmet’in hayatındaki bir insan değil; onun kalbinde saklı kalan son ışığın adamıydı.
Ve o ışık söndüğünde Mehmet, hayatı yeniden tarif etmek zorunda kaldı.
Aslinda;
Herkesin içinde bir “biri” saklı. bazen kaybettiği bir dost, bazen terk ettiği bir duygu, bazen de kendine bile itiraf edemediği bir parçası…
Biriİnsan ve Hayat
Yazarımız Orhan Mirza kaleminden ve Parlayan kitaptan çıkan toplamda 127 sayfalık hayatın içinden dedirten bir içerik bizlerle.
#alıntı
Bazı hikâyeler çok konuşmaz ama içimizde uzun süre
Orhan Mirza Biri
Mehmet in hayatından birileri çıktığında hep yerine “Biri” gelmis ve bir şekilde Mehmet e yoldaş olmuş.
Anne ve babasını kaydettiğindede hayatına Umut girmiş ama üç ay önce Umut
Biri
"Senin mum alevin bir başkasının cehennemi olabilir."
Mehmet, anne babasının kaybının ardından arkadaşı Umut ile birlikte tekrar hayata tutunmuş gibidir. Onun yanına taşınır ve onunla birlikte yaşar öfkesini de sevincini de. Denizler ve duvarlar şahittir bu öfkeye ve sevince... Ama bir gün Umut da gider. Habersiz, nedensiz... Ne yapacağını bilemez Mehmet. Geride ona kalan kocaman bir boşluk ve bir defter olur.
Bu defterde Umut'tan bir iz arar ama bulamaz. Yazar, yazar ve yazar... Sonunda hayatına aşk girer ama Mehmet içindeki kelimeleri dışarı çıkaramadığı için ne anlatabilir ne de karşı taraf tarafından anlaşılabilir.
Bazen biri gider ve geriye her şey kalır. Mehmet için de durum tam olarak böyleydi. Peki yeniden başlamak için gereken cesarete sahip miydi?
Kitap boyunca Mehmet'in Umut'un izlerini ararken kendi hayatında yaşadığı içsel yolculukları ve çatışmaları görüyoruz. Biraz melankolik biraz da depresif... Ama kaybedişlerin ardından bir insan nasıl hissederse tam da öyle... Derinden ve sessiz...
Hayat gerçekten iyi şeylerin olma ihtimalinden kaçarak umutsuz bir şekilde yaşanmıyor.
Diyorum ya,
Unutmuşum ne kadar içtiğimi
Sesim de sen olmuşsun,
Dünyam da.
Haok Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Kırgınlıklarımız kadar, hayatta omuzlarımızda biriken yükler de bizi iç dünyamıza döndürür. Bunu bazen kaleme aldığımız bir satırla, bazen de yakın bir dostumuza içimizi dökerek yaparız. Mehmet de
Reklam
