Puan
6.610 üzerinden
Öncelikle belirtmek isterim ki, spoiler vermiyorum ve kitapları genel olarak da olsa çok fazla anlatmayı sevmiyorum. Kitapların bana neler hissettirdiğiyle ilgilenip, bunlardan bahsetmeyi daha çok seviyorum.
Kitap şöyle başlıyor “Sonunda Emilia ölüyor, Julia ise ölmüyor. Gerisi edebiyat…” Bu cümle arka kapakta da mevcut. Kitabın sonunu bilerek kitaba başlıyorsunuz. Bu biraz can sıkıcı görünse de, hiç de öyle olmuyor. Gerçekten merakla okuyorsunuz kitabı. Her gece sevişmeden önce birbirilerine kitap okuyan, edebiyat seven iki gencin hikayesi. Kısacık ama bir o kadar da vurucu. Zambra’dan okuduğum ilk kitap ama son olmayacağı kesin. Zevkle okudum. Benim için “lezzetli” kategorisine koyduğum kitaplardan biri oldu. Şiddetle ve ısrarla tavsiye ederim efenim.
“Ödül almış olması ve kısa olması sebebiyle değer vermek istediğim bir kitaptı. Fakat ödül alma sebebi kaliteli bir eser olmasından değil, kitabın sonunu girişte söylemesindenmiş bunu anladım. Farklı bir teknik kullanmış olabilir fakat bu bile kitabı iyi kılmaya yetmez. Geçenlerde vadideki zambak kitabını okurken Balzac ın aşırı ruh çözümlemesi ve mekan tasvirlerinden dolayı kitabı hadsizce beğenmemiştim. Şuan yaşıyor olsaydı bu saatte kapısını çalar ve özür dilerdim balzac tan. Kitaba dönecek olursak; değmez.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
O İlk Cümle UnutulmazEdebiyat
Zambra, aykırı bir kalem, uysal değil. Hayata karşı telaşlı. Dünyadan müşteki olanların hayatlarına dokunuyor ve çok da iyi dokunuyor.
Bonzai, bir çaresizlik romanı. Önce cinsel açmazların çaresizliği ele alınmış. Fakat bu çok açık ifadelerle metne yedirilerek değil bırakılarak yapıldığı için zaman zaman gereksiz hatta rahatsız edici olabiliyor. Hikayenin arta kalanı ise, şaşkınlıkla örgülenmiş.
Kahramanımız olan erkek bir kıza ilgi duyar ama ona söyleyeceği hiçbir şeyi, göstereceği meziyeti yoktur. O da kızın çok sevdiği ve kabul edilmediği bir iş için bir iki dakika görüştüğü bir yazardan öğrendiği yeni kitabının ilk cümlesine tutunmayı seçer. Nasıl mı olur? Onu satırla arasında kaybolurken kendiniz bulun.
Kısa, yazarın eserlerine göre kolay okunur bir kitap. Kaba cinsellik bölümlerinden rahatsız olmayacaksanız okuyabilirsiniz.
Neden Bonzai?
Puan vermedi·73 syf.··
Beğendi
·2025 91. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 17 Kasım 2025 22:40
Bu kitap, büyük bir ormanı andıran Latin Amerika edebiyatının, Japon estetiğinin minimalist dokunuşuyla budanıp bir bonzai gibi yeniden şekillenmiş hâli. Hikâyenin yazılmış mı, yaşanmış mı, yoksa yalnızca Julio’nun zihninde bir taslak olarak mı kaldığı belirsiz. Kitabı bitirince başa dönme isteği, sanırım yazarın okurda bilinçli olarak yaratmak istediği o küçük şüphe kıvılcımı.
Zambra’nın Bonzai’sinde cinsellik, Latin Amerika edebiyatına özgü o “olağan ama tuhaf biçimde tehlikeli” çizgide duruyor. Hayatın akışına karışmış ama aynı zamanda karakterlerin var olma biçimini belirleyen bir unsur gibi. Emilia, Yüzyıllık Yalnızlık’taki kadınlar gibi güçlü, umursamaz ama sınırları belli karakterlerden. Karanlık ve cesur bir gölge gibi.
Julio ise daha silik, daha sıradan; varlığı Emilia’yı görünür kılan bir kontrast gibi. İkisi yan yana geldiğinde hem ilişki, hem de hikâye daha belirginleşiyor.
Bitirince yine de şunu sordum kendime;
Şili’li bir yazar kitap yazmak için neden kendi kültürlerinden olmayan bir bitkiyi seçer ki?
Kimbilir, Zambra’nın bütün oyunu da belki buradadır; büyük bir roman yazmak yerine, budanmış bir hayatın küçük ama yoğun izlerini bırakmak.
Emilia ve Julio’nun bu kısacık hikayesi bir son ile başlıyor: Emilia ölüyor, Julio ölmüyor. Ve kafamda çok sevdiğim ‘Love Story’ hikayesi, meşhur soundtrack’i ile eşzamanlı dönüp duruyor.
***
Bu çiftin birliktelikleri diyor anlatıcı, sadece cinsel ve duygusal değil, aynı zamanda edebiydi.
Misal mi? Birbirlerine söyledikleri ilk yalan, Marcel Proust’u okumuş olduklarına ilişkin oluyor. Sonrasında bu yalanı devam ettirebilmek için birbirlerine çaktırmamaya çalışarak Kayıp Zamanın İzinde serisini birlikte ve güya ‘yeniden’ okuyorlar.
***
Bu birlikteliğe tanıklık eden tek edebi şahsiyet Proust değil. Kısacık öyküde bizi Perec’ten Cioran’a, Nietzsche’den Borges’e, Böll’den Çehov’a, Kafka’dan Madame Bovary karakterlerine kadar pek çok tanıdık isim karşılıyor.
***
Ama bu hikaye yalnızca bir edebi eser geçidinden ibaret değil. Aynı zamanda ağacın minyatür bir kopyası olan bonzailerin yaşatılmasının hikayesi.
Ha bir de, ters yönde ölüp trafiği alt üst edenlerin.
***
Eve Dönmenin Yolları’na bayılmış olmam sadece o esere dair bir şey, basit bir tesadüf değilmiş. Bilakis, Zambra’dan okuyacağım her şeyi seveceğimin habercisiymiş. Bu kısacık hikaye ile artık eminim: Alejandro Zambra benim çağdaş yazarlar arasında en sevdiklerimdendir.
***
Bu incecik kitabı ve içinde barınan dolu dolu hikayeyi gönül rahatlığıyla öneririm.