(...) o eski, unuttuğu gücüyle sevmek isterdi onu ama yapamazdı, şimdi ancak nefes almasına yetecek kadar yüreği vardı...
Dışarı çıkarken dolabının karanlığına üzüntüyle baktı; dolap yakında onu unutacak, giysilerinin ve vücudunun kokusu bu tahta kutudan sonsuza dek uçup gidecekti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En iyisi sen bana düşünmemeyi öğret
Sayfa 123 - Metis Yayınları
Ruhumuz uyuştu yaşamaktan
Sayfa 74 - Metis Yayınları
“Yaşayamadık gitti (..) her gün denedik, olmadı”
Sayfa 74 - Metis Yayınları