Yazar:
Fernanda Trías
Çevirmen:
Handesu Göçmen
Yorumlar ve İncelemeler
Klostrofobik, karanlık bir romanEdebiyat
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2026 54. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2026 19:01
Bazı kitaplar büyük hikâyeler anlatır. Savaşlar olur, şehirler yıkılır, hayatlar değişir. Fernanda Trías’ın Çatı Katı ise neredeyse yerinden kıpırdamıyor. Ama buna rağmen uzun zamandır okuduğum en sarsıcı metinlerden biri oldu.
Kitap boyunca karnında babasının çocuğunu taşıyan bir kadının sıkışmışlığını okuyoruz. Ama bu sıkışmışlık sadece fiziksel değil. Romanı biraz da “mekân = zihin” üzerinden okumak mümkün bence. Ev sadece bir yer değil; kadının zihni gibi çalışıyor. Dar, kontrolsüz, tekrar eden, kaçışı olmayan bir alan. Bu yüzden okur olarak sen de o evden çıkamıyorsun. Kitap ilerledikçe evin içine daha fazla gömülüyorsun. Kafesteki kuş gibiyiz.
Ensest gibi sarsıcı bir mesele var merkezinde ama Trías bunu o kadar sıradan bir şey gibi anlatıyor ki, ürpertiyor insanı. Çünkü asıl mesele, tüm sınırların silinmiş olması. Aileye, mahremiyete dair bir sınır yok ortada artık. İnsan okurken sürekli görünmez bir ihlalin içinde hissediyor kendini.
Bir başka ağırlık da kadının yalnızlığından geliyor. Bu sıkışmışlık sadece fiziksel değil; duygusal ve ekonomik bağımlılıkla da ilgili. Kaçamıyor ama bunun nedeni yalnızca korku değil. Hayatı zaten daralmış. O yüzden roman boyunca hissedilen çaresizlik çok gerçek geliyor.
Beni en çok etkileyen şeylerden biri de Trías’ın dili. Çok sade ama boğucu bir dili var. Büyük olaylarla ya da dramatik çıkışlarla değil; küçük tekrarlarla, detaylarla, sessizliklerle sıkıştırıyor okurunu.
Finalde okurunun nefesini kesip bırakan, fısıltısı insanın içinde yankılanmaya devam eden bir kitap. Uzun süre aklımdan çıkmayacak.
#handesugöçmen çevirisi
Öncelikle bu platformda kitabı ilk okuyan olmanın mutluluğunu sizlerle paylaşmak isterim.
Latin Amerika edebiyatı biz yine şaşırtmıyor. Kitap sonundaki bir yorumda da denildiği gibi: “Kısa ama son derdece güçlü bir okuma; yeniden okumayı ve didiklenmeyi talep ediyor.”
Fernanda Trías
Fernanda Trías
Büyük olaylar ya da hızlı akan bir kurgu sunmuyor daha çok yalnızlığın, sıkışmışlığın ve insanın kendi zihninde kaybolmasının hikayesini anlatıyor. Ama bunu öyle sakin ve boğucu bir atmosferle yapıyor ki kitabı bitirdiğimde üzerimde hala o kapalı odaların havası vardı. Roman boyunca karakterin iç dünyasına çok yakın hissediyoruz kendimizi. Özellikle şehirle, bedenle ve geçmişle kurduğu ilişki oldukça rahatsız edici ama bir o kadar gerçek geldi bana. Fernanda Trías’ın dili sade olsa da satır aralarında yoğun bir karanlık taşıyor. Bitirdikten sonra kolay unutulacak bir roman değil. Gürültüsüz ama etkili ilerleyen, insanın içini hafifçe sıkan edebiyat kitaplarını sevenler için güçlü bir deneyim sunuyor. Özellikle karakter odaklı ve psikolojik yoğunluğu yüksek hikayeleri seven okurların seveceğini düşünüyorum.
Reklam
Yazar Hakkında
Fernanda TríasYazar · 0 kitap
Fernanda Trías, 1976 doğumlu Uruguaylı bir yazar ve çevirmendir.
Romanları arasında ''La Azotea'' (Çatı), ''La ciudad invencible'' (Yenilmez Şehir) ve ''Mugre rosa'' (Pembe Balçık), ''El monte de las furias'' (Gazap Tepesi)'nin yanı sıra kısa öykü koleksiyonu ''No soñarás Flores'' ve "El regreso" bölüm kitabı yer alıyor.
Eserleri ayrıca Almanya, Kolombiya, Peru, İspanya, Uruguay, ABD ve İngiltere'deki 20/40 ve Palabras Errantes gibi antolojilerde de yer almıştır. Eserleri İngilizce, Fransızca, Almanca, İtalyanca, Portekizce, Danca, İsveççe, Yunanca, Arapça, Lehçe ve diğerleri dahil olmak üzere on yedi dile çevrilmiştir. La azotea, El País Cultural tarafından yılın en iyi kitaplarından biri olarak seçilmiş ve 2002 yılında Uruguay Ulusal Edebiyatı üçüncülük ödülünü almıştır. 2006 yılında BankBoston Vakfı Ulusal Kültür Ödülü'nü almıştır. Uruguaylı yazar Mario Levrero'nun arkadaşı ve öğrencisiydi ve Levrero'nun yönettiği, neredeyse tamamı yeni yazarların on beş eserini yayınlayan De los flexes terpines adlı derlemenin oluşturulmasına katıldı. Bu derlemenin beşinci cildinde Trías, ilk kısa romanı Cuaderno para solo un ojo'yu yayınladı.
2004 yılında, yazarlar için verilen UNESCO-Aschberg bursunu kazandı ve beş yıl yaşadığı Fransa'ya gitti. 2010 yılında Buenos Aires'e taşındı ve burada çeşitli yayınevleri için çevirmen, okuyucu ve redaktör olarak çalıştı. 2012 yılında, New York Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık alanında yüksek lisans yapmak için burs kazandı. 2017 yılında, Mugre rosa projesiyle Eñe-Casa de Velázquez Ödülü'nü ve Madrid'de ikamet hakkını kazandı. Kolombiya'nın Bogotá şehrinde yaşıyor ve burada Universidad Nacional'ın yaratıcı yazarlık yüksek lisans programında ders veriyor. 2019 yılında, şu anda yaşadığı ve yazdığı Andes Üniversitesi'ndeki yazar-ikamet programına seçildi.
2020 yılında Mugre rosa adlı eseriyle Uruguay ulusal edebiyat ödülüne layık görüldü, ardından 2021 yılında Premio Bartolomé Hidalgo ve Sor Juana Inés de la Cruz Ödülü'nü kazandı. 2024 yılında Heather Cleary tarafından yapılan İngilizce çevirisi, Çeviri Edebiyatı dalında Ulusal Kitap Ödülü'ne aday gösterildi. Hem Çatı Katı hem de Pembe Balçık, İngiliz PEN Çeviri Ödülü'ne layık görüldü (2020 ve 2023). 2024 yılında "Una mujer de su época" adlı öykü derlemesiyle Ribera del Duero (İspanya) Kısa Öykü Ödülü'nde finalist oldu. 2025 yılında El monte de las furias adlı eseriyle ikinci kez Sor Juana Inés de la Cruz Ödülü'nü kazandı.
Eserler:
Roman
2001: La azotea (Çatı). Trilce, Hum Uruguay, Penguen Rastgele Ev
2002: Cuaderno tek başına bir oyun için
2014: Yenilmez Ciudad . Hum Uruguay, Marciana Arjantin, Dharma Books México, Banda Propia Şili, Laguna Kolombiya
2020: Mugre rosa (Pembe Balçık). Scribner, Penguin Random House
2025: El monte de las furias (Gazap Tepesi). Penguen Rastgele Evi
Kısa öyküler
2012: Geri Dönüş
2016: No soñarás flores (Çiçek Düşlemeyeceksiniz). Hum Uruguay, Penguin Random House, Tránsito España
