Puan
8.110 üzerinden
Cimri
Cimri, Fransızca'dan dilimize çevrilmiş gülmece türünde bir oyundur. Türkçe'ye ilk olarak 1869 yılında Ahmet Vefik Paşa çevirmiştir. Paris'in para tutkusunu konu edinmiştir Moliere.
Paraya karşı kadirşinas davranan "Harpagon" adlı şahıs sevgiden yoksun, özgürlüğünü yitiren, kaygılar içerinde kendisi ile çelişen bir röle sahiptir eserde. Onun bu tavır ve davranışları etrafındakileri de olumsuz etkilemiştir.
Paranın bütün değerler üzerinde tutulması; bilhassa insanın kendisine ve çevresine olan saygısını yitirdigini ortaya koymaktadır. Paranın mutluluğu etkilemeyecek şekilde biriktirilmesi dileğiyle... keyifli okumalar :)
Cimri - Moliere (Ne kolay, ne kolay inanıyor insan sevdiğine!)Tiyatro
Ah, ne için okur insan?
Öğrenmek, yalnızlığından kurtulmak, insanlardan uzaklaşmak vesaire birçok nedeni var. Eğlenmek de bunlardan biri olmalı sanırım. Oldukça eğlendim okurken.
Güzel bir kurgusu var eserin. Yanlış anlaşılmalar, tesadüfler önemli bir yer tutuyor. Harpagon karakteri aklıma Kemal Sunal'ın Varyemez filmini getirdi. "Paradan daha değerli ne var bu dünyada?" (s. 27) Altmışını geride bırakmasına rağmen paraya delice önem veren bir karakter. Bu da gerek kendisi, gerek çocukları ve çevresi için hayatı oldukça zor bir hale getiriyor.
"İnsan yemek için yaşamaz, yaşamak için yer." (s. 51) Dışarıdan bakınca güzel bir felsefe gibi duruyor. Sofradan tam doymadan kalkmak gerek derler mesela. Ama işte söz konusu cimrilik olunca ortaya çok farklı durumlar çıkabiliyor. 
Oblomov gibi kendine has bir karakter Harpagon.
"Nemize yarayacak mal mülk, tadını çıkaracak güzel çağımız geçtikten sonra?" (s. 9)
En çok bunu düşündüm okurken. Güzel yaşayacak parayı elde etmek yıllar alıyor. Bir bakıyorsun ne halin kalmış ne isteğin. Kalan içinde kalmış sadece.
Yalnızca güldürü demek yanlış olacaktır. Problemler oldukça zeki bir şekilde çözülüyor, o dönemin toplumu böyle kısa bir eserde oldukça başarılı bir şekilde veriliyor. Evlilik, aile içinde tutum ve davranışlar, efendi uşak ilişkisi... Sahnelenmiş halini izlemek isterdim, umarım nasip olur.
Kadın erkek ilişkilerine yönelik de oldukça yerinde tespitleri var. -Biz erkeklere biraz fazla yüklenmiş olsa da.-
"Siz erkekler bir tuhafsınız: İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi, hemen soğuyuverirsiniz." (s. 4)
Haklı değil mi? Elde edene kadar elimizden geleni yapıyor, kendimizi dünyanın en iyi insanı olarak gösteriyor, bir süre sonra ise dünyanın en sıradan insanı haline geliyoruz. Her iki cins
Oblomov gibi kendine has bir karakter Harpagon.
"Nemize yarayacak mal mülk, tadını çıkaracak güzel çağımız geçtikten sonra?" (s. 9)
En çok bunu düşündüm okurken. Güzel yaşayacak parayı elde etmek yıllar alıyor. Bir bakıyorsun ne halin kalmış ne isteğin. Kalan içinde kalmış sadece.
Yalnızca güldürü demek yanlış olacaktır. Problemler oldukça zeki bir şekilde çözülüyor, o dönemin toplumu böyle kısa bir eserde oldukça başarılı bir şekilde veriliyor. Evlilik, aile içinde tutum ve davranışlar, efendi uşak ilişkisi... Sahnelenmiş halini izlemek isterdim, umarım nasip olur.
Kadın erkek ilişkilerine yönelik de oldukça yerinde tespitleri var. -Biz erkeklere biraz fazla yüklenmiş olsa da.-
"Siz erkekler bir tuhafsınız: İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi, hemen soğuyuverirsiniz." (s. 4)
Haklı değil mi? Elde edene kadar elimizden geleni yapıyor, kendimizi dünyanın en iyi insanı olarak gösteriyor, bir süre sonra ise dünyanın en sıradan insanı haline geliyoruz. Her iki cins
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap bir tiyatro metni olduğu için çok akıcı ilerliyor asla sıkılmıyorsunuz hemen bitsin de istemiyorsunuz. Konusu ; Zengin ama aşırı cimri bir baba eşi hayatta değil bir erkek bir kız iki çocuğu ve uşakları ile birlikte yaşıyorlar. İki çocuk da aşık oldukları kişi ile evlenmek istiyor ve bunu nasıl babalarına söyleyeceklerini düşünüyorlar. Bu sırada babaları da onlara hem kendinin evleneceğini hem de onları kendi belirlediği kişiler ile evlendireceğini söylüyor. Tabi babanın seçtiği kişi de oğlunun sevdiği kız olunca olaylar gelişiyor.
Bir cimri için parası her şeyden daha önce gelir kısaca anlatılan konu buydu ne olursa olsun asla parasından vazgeçmiyor onun yaşama amacı parası oluyor.
Sonu gerçekten çok hoştu özellikle bütün belirsizlikler bitip her şey açıklığa kavuşulduğunda bir tiyatro metni olduğu için kitabın başında zaten karakterlerin kim olduğu ve isimleri yazılsa bile sona kadar asla sürprizinin kaçtığını düşünmüyorum. Umarım bir gün tiyatrosunu da izleme fırsat bulurum iyi okumalar
Günadydındındındın·104 syf.·
Cimri kitabını okurken bir yandan güldüm, bir yandan da “Bu kadar da olmaz!” dedim. Kitabın baş karakteri Harpagon, parayı o kadar çok seviyor ki sanki insanlarla değil, altınlarıyla duygusal bir ilişki yaşıyor.
Kitap boyunca çocuklarının mutluluğunu, aşklarını ve hatta kendi itibarını bile para uğruna ikinci plana atıyor. Harpagon’un cimriliği bazen sinir bozucu olsa da çoğu zaman çok komik durumların ortaya çıkmasına neden oluyor. (Düğün yemeği verileceği diyaloglar mükemmeldi :)))))))) Özellikle para sandığı kaybolduğunda verdiği tepkiler beni en çok güldüren bölümlerden biri oldu.
Kitabın en sevdiğim yanı, üzerinden yüzlerce yıl geçmiş olmasına rağmen hâlâ güncelliğini korumasıydı. Çünkü günümüzde de Harpagon’un modern versiyonlarına rastlamak mümkün. Molière, insanın para hırsını öyle güzel eleştirmiş ki hem eğleniyorsunuz hem de düşünüyorsunuz.
Kısa ama keyifli bir klasik okumak isteyenlere tavsiye ederim. Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı: Harpagon günümüzde yaşasaydı telefonunu şarja takar mıydı? Puahahahahah
Neyse
Tiyatro diyalog seviyorsanız çok eğlenceli,şahsen sevmediğim halde çok çok eğlendim. :)))))
Gittim beeennnAlıntı
8/10
2026 89. kitabı
Cimri kitabını okurken bir yandan güldüm, bir yandan da “Bu kadar da olmaz!” dedim. Kitabın baş karakteri Harpagon, parayı o kadar çok seviyor ki sanki insanlarla değil, altınlarıyla duygusal bir ilişki yaşıyor.
Kitap boyunca çocuklarının mutluluğunu, aşklarını ve hatta kendi itibarını bile para uğruna ikinci plana atıyor. Harpagon’un cimriliği bazen sinir bozucu olsa da çoğu zaman çok komik durumların ortaya çıkmasına neden oluyor. (Düğün yemeği verileceği diyaloglar mükemmeldi :)))))))) Özellikle para sandığı kaybolduğunda verdiği tepkiler beni en çok güldüren bölümlerden biri oldu.
Kitabın en sevdiğim yanı, üzerinden yüzlerce yıl geçmiş olmasına rağmen hâlâ güncelliğini korumasıydı. Çünkü günümüzde de Harpagon’un modern versiyonlarına rastlamak mümkün. Molière, insanın para hırsını öyle güzel eleştirmiş ki hem eğleniyorsunuz hem de düşünüyorsunuz.
Kısa ama keyifli bir klasik okumak isteyenlere tavsiye ederim. Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı: Harpagon günümüzde yaşasaydı telefonunu şarja takar mıydı? Puahahahahah
Neyse
Tiyatro diyalog seviyorsanız çok eğlenceli,şahsen sevmediğim halde çok çok eğlendim. :)))))
Gittim beeennnAçgözlüEdebiyat
Moliere, bildiğiniz üzere gelmiş geçmiş en meşhur ve önde gelen oyun yazarlarından bir tanesi. Fransız. Aynı zamanda da oyuncu.
Moliere, sarayın çok içinden birisi idi. Annesi asilzade idi, zengin bir kadındı, babası ise sarayın mobilyacısıydı. Annesini erken yaşta kaybettiği ve babası ile de arası iyi olmadığı için hayat maratonu onun için erken başlamıştı.
Paris'ten 20'li yaşlarında ayrıldı ve orada tiyatrocu Madelaine Bejart ile tanıştı. Onunla birlikte küçük bir bölgede tiyatro topluluğu kurdular. Hatta daha hızlı büyümek için çeşitli borçlara girdiler. Bu borçlardan dolayı cezaevine gönderildiler. Ama onları borcu kapatarak cezaevinden kurtaran kişi Moliere'nin hiç anlaşamadığı babasından başkası olmadı.
Daha sonra Madelaine Bejart ile birlikte sabit tiyatro fikrinden vazgeçip, tiyatro serüvenlerine gezgin tiyatro şeklinde devam etmişlerdir.Turne esnasında yine çok önemli kişilerle tanışmışlar ve ün kazanmışlardır. Öyle ki kralın, dükün, papazların önünde bile eserlerini sahneler hale gelmişlerdir.
Yine tiyatroya ömrünü adadığını da büyük harflerle vurgulamakta fayda var. Öyle ki ölümü bile Hastalık Hastası oyunu oynandığı esnada yaşadığı bir rahatsızlık sonucu gerçekleşmiştir.
Oyunlarının karakterleri, kendi tiyatro topluluğunun oyuncularını andırır. Bu şu demek aslında çevresindeki kişilere göre oyun yazmıştır. Çünkü bu sektörün tam göbeğinden birisidir. Oyuncu olduğunu zaten yukarıda da söyledim.
Kendisi de genellikle, çabuk kızan adam, uşak, aldatılmış koca, dar kafalı burjuva ve "Moliere denen herife" söven yobaz ihtiyar gibi rollerde yer almıştır. Doğaçlamada ustadır. Karakterlerin huyları ve özellikleri sık değişir. Akıllı birisi, kitabın sonunda aptal olabilir. Mantıktan uzaklık onun farkıdır.
Son olarak onu profesyonel bir yazardan ziyade yazdığı