Yazar:
Roque Larraquy
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
Haziran 2021
Yayınevi:
Fol Kitap
ISBN:
9786257307529
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
#comemadre
.
“Burnu ve gözü yok ama ağzı var.”
.
Kliniğe iyileşmek adına tüm hayalleri ile başvuran bir hastanın son sözü olan bu cümle çok vurucu.
@folkitap tan çıkan ve #roquelarraquy tarafından kaleme alınan kitap, iki bölümden oluşuyor.
İlk bölüm temposundan ödün vermeden heyecanlı bir şekilde ilerliyor.
Ve size şöyle dedirtiyor: Yok artık!
İnsan beyni, öldükten sonra çok kısa bir süreliğine de olsa uyanık mıdır?
Heyecanın zirve yaptığı birinci bölüm ardından gelen kısım ise, ilkinden yüz yıl sonrasını konu alıyor.
Daha sakin ve durağan ilerleyen bu bölüm, biraz vasat gelmiş olsa da, bütünü tamamlaması açıdından değerlendirildiğinde ilginçleşiyor.
(Benim için ilk bölüm: on numara beş yıldız , yüz yıl sonrası için aynı şeyi söyleyemeyeceğim)
Comemadre, larvaları ile kendi kendini yemeye devam etsin… gözü doymayan insanoğlu gibi…
#okudum
.
Nice 23 Nisanlara…
SıradışıEdebiyat
İlk bölüm gayet akıcı ve tatmin ediciydi. Fakat ikinci bölüm için aynı şeyi söyleyemem. Hatta 1. bölüm bir oturuşta bitti. Çünkü çok sarsıcı. Bazı bünyelere ağır bile gelebilir. Fakat benim için gayet güzel bir okuma oldu. Konusu epey sıradışı. Benim gibi farklı konulara ilgi duyuyorsanız tavsiyemdir.
Comemadre (SPOİLER VAR, LÜTFEN DİKKAT EDELİM!!!)Edebiyat & Roman
SPOİLER VAR, LÜTFEN DİKKAT EDELİM!!!
Kitap için söylenmesi gereken çok fazla şey var. Düşündürücü ama oldukça da sürükleyici bir kitap. Kitap bittikten sonra bir süre kendinizi uzaklara bakıp düşüncelere dalarken bulabilirsiniz. Hassas bünyelerde şok etkisi yaratabilir.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda oldukça güvenilir bir portreye sahip bir doktorun acımasız bir deneyin içinde bulunuşunu okuyorsunuz. Karakterlerin aralarında sanki gizli bir bağ var gibi, onları o acımasız deneyde tutan bir şeyler... Kesilen kafalar için ağlamayan ve üzülmeyen doktorlar itibar, aşk vb. şeyler için vicdanlarından bir parça veriyor ve kesilen kafaları izliyorlar. Etiği hiç sayıyor ve görmezden geliyorlar çünkü diğerleri de görmezden geliyor. Baş karakter doktor kesilen kafaları izlerken hiçbir acıma ifadesi kullanmıyor, deneye katılanların doktorla olan hasta-doktor yakınlığı (sadece konuşmalar var) vs. üstünde hiç durulmuyor. Doktorun insancıl duygularına yer verilmemiş ama o duygulara sahip olduğunu kullandığı kelimelerden, taşıdığı kişilikten, davranışlarından vs. anlayabiliyorsunuz. Doktor sanki aşk ile dikkatini mevcut acımasızlıktan başka bir yere çekmeye çabalıyor, orada bulunması zorunluluktan ötürü geldiğinden deneklere dair iyimser ve olması gereken insani duyguları görmezden geliyor... (İlk bölümü bitirmeden birkaç sayfa önce bile doktorun deneyden caymasını beklemedim değil.)
İlginç bir ayrıntı; belli aralıklarla sebepsiz yere yanan gece nöbetçilerinin kulübesi.
Kundakçının kim olduğu ne birinci bölümün sonunda ne de sonraki bölümde belirtiliyor. Okurken yazarın neden böyle bir detayı eklediğini ve ısrarla belirli aralıklarla vurguladığını sorguluyorsunuz. Yangının şiddeti her seferinde bir tık arttırıyor. İlk yangın daha deney başlamamışken (ya da ilk
American Horror Story fanları içinEdebiyat & Roman
Kitap hakkında konuşmadan önce, kitabın İngilizce çevirisini e-kitap olarak okuduğumu, kitabı okurken e-kitap okumayan annemin de okumasını istediğim için Türkçe çevirisini ona aldığımı belirtmek isterim. Dolayısıyla Türkçe çevirisini okumadım, çeviri hakkında yapabileceğim tek yorum, annemle konuşurken kafasını karıştıran bir detayı açıkladığında Türkçe çevirisinin maalesef hatalı olduğunu fark etmemiz.
Kitabın kendisine gelecek olursak… kitap aslında benim pek hoşlanmadığım bir şeyi yapıyor: birbiriyle son derece az alakası olan ve bambaşka zamanlarda geçen iki farklı kısımdan oluşuyor. Bu formatı sevmememin nedeni, bir kısmın illa daha başarısız yazılması. Ne yazık ki Comemadre’de de olan tam da bu.
Kitabın 1907 yılında bir sanatoryumda geçen ilk kısmı tek kelimeyle mükemmel — hatta bunun ötesinde, okuduğum en harikulade şeyler arasında! Her şeyden önce Doktor Quintana, takıntıları ve manipülasyonlarıyla fevkalade bir güvenilmez anlatıcı. Bu sayede Larraquy hikayenin tonunu kolaylıkla kuruyor, özellikle tekrar tekrar beliren bir tema olarak hayvan benzetmelerini kullanarak Doktor Quintana için eşsiz bir ses oluşturuyor. Şovenistik ve psödo-bilimsel ilgileri olan bir karakterler dizisini kullanarak karanlık bir atmosfer yaratan Larraquy burada ölümün perdesi ardında ne yattığını öğrenmek için insan deneyleri yürütmek adına çaresiz insanlardan faydalanan bir grup doktorun hikayesini anlatıyor. Bu kısım bana birçok yönüyle AHS Asylum’u anımsattı, belki de bu yüzden havasını çok sevdim. Kitabın tamamını değilse bile bu ilk kısmı okumanızı şiddetle öneririm, aklınızdan ve kırılan kalbinizden çıkmayacak bir eser başlı başına.
Kitabın 2009 yılında geçen ve isimsiz bir sanatçı tarafından anlatılan ikinci kısmıysa böylesi şahane bir deneyimden sonra çok büyük bir hayal
#kitapyorumu #comemadre
Garip ve sıra dışı romanlar hep ilgimi çekmiştir.bu kitap da kesinlikle öyle.
1907'de Buenos Aires'in hemen dışındaki bir sanatoryum hareketli ve neşeli doktorlarla çalışmaktadır. Kah genç bir hemşirenin peşine düşerler kah çoğu ölümcül hasta olup son umutlarını Edinburgh'dan gelecek sözde bir tedaviye bağlamış hastalarıyla şakalaşırlar. Doktorlar, teorilerini test etmek için bir deneyle geldiklerinde, ilk başta komedi gibi görünen hikaye kısa sürede çok karanlık bir hal alır. Kitaba kesinlikle korku diyebileceğim hatta gotik korku olarak adlandırılabilecek olaylar var. Grotesk bir kitap ve anlatım tarzı böylesine değişik olmasa dehşet uyandırabilir.
Novellanın son kısmında 2009 yılına gidiyoruz. Ürkütücü görüntüler üzerine çalışan bir artist, çağdaş bir artistle birlikte korkunç bir kurulum tasarlar. Birbirine bağlı ama arasında 102 yıl olan iki ayrı olay grotesk bir biçimde birleşiyor. Korku var mı? evet garip bir şekilde var ancak bilinen tarzda değil böyle sinsi bir korku var. Ve aynı zamanda karanlık ama komik olan birkaç kısım da var.
Tıbbi testler, dekapitasyonlar, botanik olarak doğmuş et yiyen larvalar, karşılıksız aşk, biçimsizlikler ve ekstrem bir sanattan oluşan baş döndürücü, ürkütücü ama nihayetinde delicesine güzel bir hikaye olan comemadre'yi kısa sürede unutmayacağım kesin.
Yazarın yazımı çok iyi ve akıcı. Georges Bataille'i andırdı biraz yazım tarzı. onun gibi söylenmeyen iğrenilen dile getirilmiş. İlk bölüm ikincisinden daha iyi olsa da tümüyle kitap oldukça ilgi çekici. Garip kitapları sevenlere öneririm.
Reklam
