Dehşet Çocuklar
Jean CocteauYazar:
Jean Cocteau
Çevirmen:
Saadet Özen
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Nisan 2009
İlk Yayın Tarihi:
1961
Yayınevi:
Turkuvaz Kitap
ISBN:
6054069606
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Jean Cocteau, bu sarsıcı eserinde okuru bir oda dolusu eşyanın, hatıranın ve oyunun arasına; Paul ve Elisabeth kardeşlerin kendi elleriyle inşa ettikleri o klostrofobik krallığa hapsediyor. Dehşet Çocukları, sadece bir büyüme hikâyesi değil; dış dünyanın gerçekliğinden kaçıp kendi mitolojilerini yaratan iki ruhun, bu izolasyonun içinde nasıl adım adım yok olduklarının lirik bir dökümüdür.
Dadaist akımın kurucularından çok yönlülüğüyle meşhur Fransız yazar Jean Cocteau'nun 1929'da tamamladığı ve şimdiki büyüme sancısı temalı hikayelerin atası sayılabilecek bir eseri. Yazarlığının yanında oyunculuk ve ressamlık da yapan Cocteau, romanın izleğini takip etmemizi kolaylaştıracak resimlerini de kitabın içine yerleştirmiş. Nevi şahsına münhasır çizgilerinden onun resimleri olduğu da zaten anlaşılıyor. Kitabın asıl ününü kazanmasını Fransız yönetmen Jean Pierre Melville'nin film uyarlamasına borçlu olduğunu söylersek yanlış olmaz. Alain Delon ile işbirliği yaptığı Le Samourai gibi kült işlere imza atan yönetmen bu romanı sinemaya aktardı.
Birbirlerinden başka kimseleri olmadan, gönüllerine estiği gibi hoyratça yaşayan iki kardeşin birlikte büyümesini ve aralarındaki bağın da zaman içerisinde onulmaz yaralara yol açmasının trajik öyküsü, kitabın çıkış noktasını oluşturuyor.
"Bu çocukların yarattığı basbayağı bir başyapıttı, zekanın hiçbir rolünün olmadığı, güzelliğini kibirsizliğinden, amaçsızlığından alan, kendilerinden ibaret bir başyapıt." (s.43)
Elisabeth ile Paul, birbirine çok yakın bir abla ve erkek kardeştir. Romanın başında 16 ve 14 yaşındadırlar. Kendilerine ait dışa kapalı, anlaşılmaz bir dünya yaratmış, orada kalıp büyümeyi reddetmektedirler. Bu dünyayı, beraber dip dibe kaldıkları “oda”da kurmuşlardır. Oda her zaman dağınık, çamaşır ve kağıt yığınlarıyla dolu, duvarları posterler ve resimlerle kaplıdır. Odada “oyun”larla günlerini geçirirler. Oyun dedikleri şey kendilerini yarı uyur yarı uyanık, hipnotize edilmiş veya sarhoş gibi bir bilinç haline geçirip hayaller kurmadır. Oyunun karmaşık, bizim anlayamayacağımız kuralları vardır. Bir de “hazine”leri vardır, sıradan fakat gerçek işlevlerini yitirmiş, sembolik anlam kazanmış nesnelerden oluşur.
Bir gün Paul, okuldaki bir kartopu savaşında göğsüne şiddetli bir kartopu yiyince ağır bir hastalığa tutulur ve doktor okula gitmesini yasaklar, evde istirahat verir. Böylece Elisabeth’in sadece şeker ve kitap almak için çıktığı, bakıcıların ihtiyaçlarını gördüğü bir dönem başlar. Babaları ölmüştür, hasta anneleri de ölünce iyice başıboş kalırlar. Yekvücut olup birbirlerine kenetlenirler, dünyalarına sadece Paul’un arkadaşı Gérard ve Elisabeth’in arkadaşı Agathe’ı kabul ederler. Paul ve Elisabeth gibi, bu iki arkadaş da birer yetimdir. Onlarla beraber “dehşet çocuklar”ın kadrosu tamamlanmış olur. Beraber yaşça büyür fakat ruhen çocuk kalırlar. Kardeşler arasındaki güçlü ve karmaşık bağ, onların trajik sonunu da hazırlayacaktır.
Kısa olmasına rağmen hızlı bir okuma değildi. Yazarın yoğun ve kapalı bir anlatımı var. Yavaş olmasına karşın çok keyifli bir okumaydı. Cocteau, çocukluğun
Jean Cocteau, 1889 Fransa doğumlu; ressam, heykeltıraş, eleştirmen, yönetmen ve yazar gibi çok fonksiyonlu entelektüel şeklinde dikkatimi çekmişti. Şüphesiz elime aldığım her eleştiri kitabı (sosyoloji, felsefe, sanat kuramı, sinema, edebiyat) karşıma çıkan bir sima idi, okumamak olmamazdı.
Cocteau, “Dehşet Çocukları”nı 1929’da yazmış. (Les Enfants Terribles). Elizabeth ve kardeşi Paul’ün babalarının ardından annelerini kaybetmesiyle, hayatta kimsesiz kalmaları, sancılı süreci en az hasarla atlatmak için birbirlerine sıkı sıkı sarılmaları sonucu, izole bir yaşam, kaotizmin başlangıcına neden olur. İkilinin yarattığı dünyaya, dış cepheler sızmalar ve yaşamlarına dokunmaları altüst edici sonuçlara neden olacaktır.
Hikâye, iki ergen kardeşin trajik sona doğru ilerleyişini ele almış. Konu bu ama işleniş bu denli basit ve sığ değil. İnsan ilişkilerinin edebiyata taşıyışını toplumu gözlemleyerek çok iyi aktarmış yazar. Tamam karakter belki insanın kucak açılası tiplerde değil ama, öğrettikleri çok şey var. Elisabeth, Paul, Gerard, Micheal ve Agathe, tümünden öğrenecek şeyler olduğunu düşünüyorum. Okudukça, aklıma ‘Bernardo Bertolucci’nin “Dreamers”ı ve ‘Yorgos Lanthimos’un “Dogtooth”u gelmedi değil. İki filmde rahatsız ediciliğe sahipti, kitap da öyle. Sokakta yalın ayak gökte yağan kirpilere basıp basıp ilerlemek gibi tasvir edebilirim Dehşet Çocuklar’ı. Unutmadan, 1950’de aynı isimle uyarlanan, Jean Pierre Melville’ın yönettiği filmi de bulunuyor. İzlemek lazım, tabii önce okumak gerek.
Reklam
Yazar Hakkında
Jean CocteauYazar · 8 kitap
Jean Cocteau, soylu bir ailenin oğlu olarak Paris’te 1889 yılında dünyaya gelmiştir. Çok iyi bir sanat eğitimi almış ve daha küçük yaşlarda edebiyat çevresi içinde büyümüştür. Ailenin soylu ve zengin olması ona pek çok kapıyı da açmıştır.
Jean Cocteau, lise yıllarında şiir ve öyküler yazmaya başlamış ve çeşitli öykülerini kendisi sinema ve tiyatroya uyarlamıştır. Zamanla dahi bir sanatçı olarak anılmaya başlamıştır. 2. Dünya Savaşı sırasında Sahtekar Thomas ve Büyük Sapma isimli romanları ile Müthiş Çocuklar öykülerini yayınlamıştır. Müthiş çocuklar isimli hikayede, ayakta duramayan bir gencin dünyadan kaçışını anlatmıştır. Genelde ağır dramları ile kendini kanıtlayan yazar, bir dönem Picasso’nun yaptığı sahne dekorları ve Honnegger, Milhaud gibi müzisyenler ile birlikte mitolojik öyküler sahnelemiştir. Meşhur dram mitolojik öyküler olan Antigone, Oedipe-Roi, Kral Oedipus gibi öyküleri kendi tarzı ile yorumlamıştır. Senaryoları ve sinema filmleri ile klasikler arasına giren yazarın meşhur filmleri; Şairin kanı, Edebi dönüş, Güzel ile Canavar sayılabilir. Ayrıca sinema ve tiyatro için pek çok insanda eğitmiştir. Jean Cocteau, 11 Ekim 1963 yılında vefat etmiştir.
