Puan
8.110 üzerinden
8/10
Beğendi
·2019 73. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 22 Haziran 2019 19:53
·Her bir kitapta akla hayale gelmeyecek bir konu ve olay örgüsü oluşturmak gerçek bir kabiliyettir. Özellikle yeraltı edebiyatında. Benim için bu türün bir numaralı ismi Chuck Palahniuk...
Size 'Günce'nin konusunu çok anlatmak istemiyorum çünkü başlarda anlamakta güçlük çekseniz de, sayfa sayfa konuyu keşfetmek bambaşka bir zevk. Kitap günlük şeklinde ve bunu yazan kişi günce olarak adlandırıyor. Şöyle kısaca anlatamam gerekirse yazar yine tüketim çılgınlığına dem vurmuş. Bu defa da konu tatil beldeleri ve insanların zevkleri uğruna harap ettiği doğa... Olayın büyük kısmı bir adada geçiyor ve bu ada halkı manyak. Hem de öyle böyle değil.
Günceyi yazan kişinin ağzından olduğu gibi anlatılıyor olaylar. Ve tek bir kişiye hitap ediyor. (Onun kim olduğunu da yazmayacağım.) Hatta baş karakter bazen kendinden ve hitap ettiği kişiden 3. şahış gibi bahsediyor. Bazen de şimdiki zaman ve geçmiş arasında mekik dokuyor, hatırlatmalar yapıyor. Ve ben böyle bir kalem okumaya bayılıyorum.
Palahniuk yine her zamanki tarzı ile beni hoşnut etti ama daha sarsıcı bir son beklerdim. Çünkü alıştırdı. Diğerlerine göre sonu biraz sönük kalmış ama bu genel anlamda sevdiğim gerçeğini etkilemiyor. Tavsiye eder miyim? Tabi ki...
HERKES KENDİ KİŞİSEL KOMASINDA!!
Çocukken Yunan Tanrı’larının gerçek olduğuna inanırdım, Allah’ın bizim, Yunan Tanrı’larının Yunanlıların olduğunu sanırdım çocukluğum boyunca, ta ki okulda hepsinin mitolojik hikaye, efsane olduğunu öğrene kadar, kabul ediyorum büyük hayal kırıklığına uğramıştım. Son ansiklopedi okuyan nesil olmanın avantajlarından biri de, şimdilerde bir tık uzağında ki bilgiye erişmeye üşenirken, o zaman öğrendiğin ne varsa kitabın kokusundan mı, dokusundan mı bilmiyorum bilginin zihinde pırıl pırıl kalıyor olması. Oidipus, Poseidon, Ares, Medusa, Zeus, Hades, Athena hepsi benim çocukluğumun kahramanları. Ve bana göre hepsi ölümsüz.
Dünyaya maalesef kazık çakamıyoruz arkadaşlar burada bir anlaşalım önce. Olsa olsa en fazla bir iki çam fidanı, bir iki limon selvi bırakırız ardımız sıra. Elli bilemedin yüz sene sonra adımızın esamesi bile okunmaz, mezar taşı dışında da anımsayan olmaz.
Peki ya bazıları ölümsüzlüğü buldu desem ne dersiniz? İnsanoğlu yıllar boyunca, fani olduğunu kanıksadığı bu hayatın sonunda kendinden yüzyıllar sonra bile, söz konusu edilmesini sağlayacak şeylerin peşinde koşuyor. Van Gogh, Beethoven, Frida, Shakespeare, Atatürk, Nietzsche, Dostoyevski, Tolstoy, Tarkovski, Sigmund Freud, Stephan Hawking, Einstein, Che hepsi ölümsüzlüğü bulmuş kişiler bana göre. Hepsinin bu dünyadan göçüp gitmeden yeryüzüne bıraktığı savunduğu bir fikri, bestelediği bir şarkısı, yazdığı bir kitabı, çizip boyadığı bir tablosu, uğruna savaştığı idealleri, insanları aydınlatmak gibi gayeleri vardı. Nitekim bundan 300-500 belki 1000 yıl sonra onları hala milyonlar tanıyor olacak. Çünkü hemen herkes bu dünyaya kendi imzasını bırakmak istiyor, kimi kendisine benzeyen bir çocuk doğurarak, kimi pastoral bir şiir yazarak ama Chuck abinin de dediği gibi
Puan vermedi·219 syf.·
2021 2. kitabı
Eğer Palahniuk'u tanıyorsanız, kendi araştırma ve notlarından yola çıkarak bu kitabı hazırlamış olduğunu kolaylıkla farkedebilirsiniz. Tasvirlerinde Jainizm ve Jung izleri taşıyan ve Palahniuk'un her kitabında yer verdiği "modern dünya eleştirilerini" bu kitapta da bolca görebilirsiniz.
Bu kadar olur...Hayata Dair
Yeraltı edebiyatı öyle kolaylıkla okunabilen lay lay lom bir tarz değildir. İnsanın gerilemeye, dehşete kapılmaya, kana, irine, pisliğe hazırlıklı olması gerekir. Bence Türk edebiyatındaki en iyi temsilcisi Hakan Gunday'dır. Yabancılar arasındaki en iyisi ise Chuck Palahniuk'tur. Daha önce Gösteri Peygamberi, Ölüm Pornosu kitaplarını okumuştum Günce belki onlar kadar başarılı değil ama yine de çok etkileyici ve iz bırakan bir kitap.
Açıkcası kitabı bana bir arkadaşım överek tavsiye etmişti.Ben de hiç geç kalmadan gittim aldım. Fakat benim için tamamen bir hayal kırıklığıydı. Yanlış zamanda mı okudum yoksa beklentim mi fazlaydı bilemiyorum ama bana çok karmaşık geldi ve okurken de hiç zevk alamadım. Sanırım Chuck kitaplarına yanlış bir kitapla başladım ve bir hayli hayal kırıklığı yaşadım bu yüzden.