Diğer Çocuk
Joy WilliamsYazar:
Joy Williams
Çevirmen:
Tuğçe Nida Sevin (Gökırmak)
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Diğer Çocuk ~ Joy Williams
Zihnin Araf’ında bir kabus: Diğer Çocuk
Merhaba sevgili kitapseverler, gerçeklikle rüyanın, delilikle yasın birbirine karıştığı, sisli ve tekinsiz bir adaya davetlisiniz. Roman, alışılmışın dışında insanı bir sarmaşık gibi saran karanlık ve modern bir masal. Kitapta usulca Dante’nin Araf’ına yapılan o gönderme, aslında tüm hikayenin kilit noktası. Hadi birlikte bakalım;
Hikayenin yüzeyindeki somut gerçeklikte; dehşet verici bir uçak kazasından mucizevi (ya da belki de lanetli) bir şekilde sağ kurtulan Pearl’ü görüyoruz. Ancak bu kurtuluş, asıl kabusun başlangıcı. Kazanın ardından kucağına tutuşturulan bebeğin kendi bebeği olmadığını, “değiştirildiğini” savunan ve gerçeklikle bağı giderek kopan , elinden içkisi hiç düşmeyen yaslı bir annenin, tekinsiz, dış dünyadan tamamen izole edilmiş bir adada zihin sürüklenişini okuyoruz.
Ancak satır aralarına gizlenmiş asıl sarsıcı gerçek bence, çok başka. Yazar her ne kadar kucağa verilen o yabancı bebeğe “Diğer Çocuk” dese de, bana göre kitaptaki asıl “Diğer Çocuk”, babasının travmatik intiharıyla çocukluğu çalınan ve yerine sevgisiz, aidiyetsiz bir kadın bırakılan Pearl’ün ta kendisi! Adadaki ormanda başıboş gezen, kime ait olduğu bilinmeyen o vahşi çocuklar da Pearl’ün hiçbir zaman büyüyememiş, sevgisiz kalmış o kırık çocukluk parçalarının yansıması.
Kitapta altını çizdiğim o vurucu cümlenin de fısıldadığı gibi: “Bu ev zihnimizin içinde. Hakikat, hayattan çok kurnazca koparılmış.” Bu ada aslında Pearl’ün kendi zihninde inşa ettiği, gerçek dünyanın acısıyla yüzleşmemek için sığındığı bir Araf.
Her şeyin altın tepside açıklandığı, net cevapları olan romanlardan sıkıldıysanız ve bol bol Dante’nin Araf’ındayım demek istiyorsanız, zihninizi altüst edecek bu karanlık masalın içine mutlaka
Kadın karakter merkezli romanları seviyorsanız, Diğer Çocuk tam size göre olabilir.
Joy Williams’ın erken dönem romanlarından biri ve ilk kez 1978’de yayımlanmış Diğer Çocuk.
Romanın merkezinde Pearl adında genç bir kadın var. Hayatta yönünü bulmaya çalışan, sevilmek isteyen ama sürekli yanlış insanlara ve yanlış ilişkilere savrulan biri. Duygusal olarak kırılgan, yalnız ve ait olma hissinden oldukça uzak.
Pearl; evlilik, annelik, ilişkiler ve toplumun kadına yüklediği roller arasında sıkışıp kalmış bir karakter. Ondan iyi eş, iyi anne, uyumlu kadın olması bekleniyor ama o hiçbir kalıba tam olarak sığamıyor. Zaten romanın en etkileyici yanı da burada başlıyor. Pearl sanki bu hayata ait olması gereken kişi değil de yanlış yere bırakılmış, kendine bile yabancı biri gibi.
Kitap boyunca onun hem dış dünyadaki mücadelesini hem de içten içe çözülüşünü okuyoruz.
Melankolik, kadın karakter odaklı ve ruh hali romanlarını sevenler için çok özel bir kitap bence Diğer Çocuk. Ama söyleyeyim, okuması kolay değil. Tekinsiz bir atmosferi var, insanı huzursuz eden bir havası da mevcut. Sanırım kitabın etkisi biraz da buradan geliyor.
Pearl, Walker ile tanıştı.Walker onu bir adaya götürdü.O adada kocaman ve bir sürü odası olan bir ev vardı.O bir sürü odayı dolduran bir sürü de çocuk.O çocuklara bir tane de Pearl ekleyecekti.Bir oğlu oldu, Sam.
Evin reisi konumundaki Thomas her yerden çocuk buluyor, onları bu eve getiriyor, onları besliyor, giydiriyor, eğitim veriyor ve zamanı geldiğinde gitmelerine izin veriyor ama o gün gelene kadar hepsi o evdeler.Bir aradalar.Pearl’e bayılıyorlar.Sürekli onunla vakit geçiriyor, sürekli onun yanında oluyor ve sürekli onunla konuşuyorlar.Ona sorular soruyor, hikayeler anlatıyor ve kendi keşifleriyle onu şaşırtıyorlar.
Pearl ise gerçek ile rüyanın birbirine karıştığı bir bilinçle savaş halinde.Çocukların gittikçe vahşileştiği ve hatta hayvanlaştığı bir rüya görüyor.Rüya mı gerçek mi olduğunu hiç bilmiyor.Oğlu Sam onu sevdiğini söylüyor ama sevmediğinden emin çünkü annesi hep sarhoş, hep ayyaş gibi elinde daima içkiyle geziyor.Oğlu ise bu durumu, o yaşlı kadınla, cadıyla geçirmek için kullanıyor ama o yaşlı kadını Pearl’den başka gören, bilen yok.Kim o kadın?Çocuklar neden birden insanlığı bırakıp hayvana dönüşüyorlar?Neden Pearl seçilmiş kişi olarak hayatta?
Çok karışık değil mi?Siz bir de okurken görün.Çok güzel, gizemli bir giriş yaptık kitaba ve gizemli ve ilginç bir şekilde bitti.Mantık aramadan okunursa güzel, zira işin içine mantık girerse işin içinden çıkılmaz.Karakterler ilgi çekici çünkü hepsi gizemli, buna çocuklar da dahil.Hep bir merakla okuyorsunuz kitabı ve yine merakta bırakarak bitiyor.Değişik bir okuma süreci sundu.Neyse ki seviyorum arada böyle enteresan ve değişik konulu eserleri okumayı.Okumadan anlaşılamayacak bir kitap, hatta okunduğunda bile anlaşılamayabilir, keza ben de öyle oldu.Ne önerebilirim ne de önermiyorum diyebilirim, okuyun ve
Bazı kitaplar hakkında düşüncelerinizi tam olarak ifade etmek güçtür, hatta imkânsız. Sadece okuruyla kendi düzleminden bağ kurmak gibi bir hâl durumu.
Siz bir yerinden anlatmaya başlar ve o rota üzerinden ifade etmeye çalıştıkça o sapar, yön değiştirir, sizi başka bir menzile başka bir odakla taşır.
İşte, “Diğer Çocuk” tam olarak böyle bir kitap.
Metaforların, mit geleneğinin, bilinç altının ve üstünün kol kola girip yarattığı bir masal.
Ama karanlık, tekinsiz, kabus gibi bir masal, büyükler için…
Düş ile düşün’ün arasında salınan kitabın omurgası kitabın orijinal adı olan “Changeling” üzerinden yükseliyor.
Avrupa folklorunda periler, troller veya cadılar tarafından kaçırılan insan bebeğinin yerine bırakılan, genellikle yaşlı veya çirkin görünümlü, doğaüstü varlık, değiştirilmiş çocuk yani Diğer Çocuk’a bir gönderme.
Aslında sadece değiştirilmiş yada öyle olduğu düşünülen bir bebeğe dair değil bu imgelem.
Kişinin kendi belleğinden kendine dair yansılar.
Kitabın içtihatlarından bahsedersem kurgu hakkında alenen spoiler olur.
Bu yüzden yol gösterip kim kimdir, ne olmuş, nasıl olmuş kısmını çözümlemeyi merak edenlere bırakıyorum.
Son dönemde okuduğum psikolojik açılımları en çabasız ama en vurucu kitap olduğunu belirtmeliyim.
Kimlik kaybı, aidiyet, mesuliyet, dirayet, bağ(ım)lılık, inanç ve hayvani dürtüler hakkında dissosiyatif bir kombinasyon.
Bir “unutuşun/ hatırlayışın” anatomisi de diyebilirim.
Kimi için zehir kimi için panzehir 
Diğer Çocuk Joy Williams
Diğer Çocuk Joy Williams
Kitap genç bir kadının otelin barında oturduğu bir sahne ile başlıyor. Kucağında da iki aylık bir bebek. İsmi Sam… Ama otel yönetimi ismini sorduğunda onlara Tuna olduğunu söyledi. Evinden, kocasından kaçıyordu. Ama neden?
Peki kim bunlar? Her sayfada onları biraz daha tanıyoruz.
Ama kocası Walker onları buldu…
Keşke hiç karşılaşmamış olsalardı sanırım bunu dilerdi kadın. Pearl büyük bir mağazada hırsızlık yaparken tam iş üstünde yakalanmıştı ve Walker onu da yanına alarak ayrılmıştı oradan.
Sonrasında bir ada… Ada deyince aklınıza neler geliyor bilmiyorum ama burası biraz farklı. Ev sanki farklı bir zamanda inşa edilmişti. Veranda da ise yarım düzine çocuk oynuyordu. Walker, çocukların çoğunun aile tarafından evlat edinilmiş olduğunu söyledi. Kardeşi Thomas çocukları çok severmiş. Yıllarca her türden uyumsuzu, terk edilmiş çocuğu toplamış.
Pearl ise kucağındaki bebeğin aslında kendine ait olmadığını, değiştirildiğini düşünen bir kadın. Ayrıca kitap boyunca pek de ayık görmediğimiz…
Bu kadar basit değil elbette. Asıl vurucu olan belki de adı konulan değil, adı konulamayan çocuğun hikayesinde saklı. Yazarın “öteki” diye işaret ettiği bebekten ziyade, aklı karışmış, gerçek ve hayal arasında gidip gelen, belki geçmişteki sarsıcı bir andan sonra eksilmesi beklenirken çoğalan ama zihnen parçalanarak çoğalan gölge bir “öteki” nin hikayesidir bu kim bilir.
İnsan bazen mucizevi bir şekilde bir kazadan belki bedeni kurtuluyor ama ruhu büyük yara alıyor. Belki en çok anneliği… Kitap yalnızca bir “çocuk karışıklığı” meselesini değil, travmanın insanın benliğini nasıl dönüştürdüğünü, kaybın insanı nasıl başka birine çevirebildiğini de gözleri önüne sunuyor.
Belki bizler de kendi yarattığımız “ada”larımızda, kime ait olduğu bilinmeyen çocuklarla sanki yarım kalmış
garip kitapları seviyorum, sanırım elimden bırakamadan bir günde okumamın sebebi de buydu. arka sayfada yazdığı gibi çoğu “garip” başka kitaba ve hatta sinemaya da bu kitabın annelik (:D) yaptığını söyleyebilirim. sanrı içerisinde geçen bir kitap… kesinlikle joy williams benim göz atmak isteyeceğim bir yazar olacak. diğer kitaplarını muhtemelen kendi dilinde okumayı tercih ederim ama kitabı türkçeye kazandıran çevirmen tuğçe nida gökırmak’a ve tersine yayınevine teşekkürler….
Bir okyanus. Ortasında bir ada. Adadaki yegâne evde elinden düşürmediği kadehiyle hayalet gibi dolaşan bir kadın: Pearl. Bir budala o; bir azize. Tüm siyahların ve beyazların düğümlendiği kişi.
Yazar Hakkında
Joy WilliamsYazar · 1 kitap
Amerikalı roman, öykü ve deneme yazarı. İlk romanı State of Grace National Book Ödülü’nü kazandı; son romanı The Quick and the Dead 2001 yılında Pulitzer Ödülü finalisti oldu. National Book Critics Circle Ödülü’nde eleştiri dalında finale kalan Ill Nature adlı deneme kitabının yanı sıra üç öykü kitabı vardır. Öyküleri Rea Ödülü ve American Academy of Arts and Letters tarafından verilen Strauss Living Ödülü gibi pek çok ödül almıştır. 2015 yılında The Visiting Privilege adlı toplu öyküleri yayımlandı. Key West, Florida ve Tucson, Arizona’da yaşıyor.
