Yazar:
Çağatay Düz
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
28 Şubat 2024
Yayınevi:
Ren Kitap
ISBN:
9786259446622
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tempodan başım döndü
Döngü Kitabını 20 saatte değil, 11 saatte okudum. Önce orda bir anlaşalım :) yazım dili, bilimkurgu kitaplarında az rastalanılacak şekilde, gayet açık ve sade. (Spoilerlı yorum)
Onca ölüme ve olaya rağmen üzerinde durup düşüneceğiniz bir düşünce akışı, psikolojik tahlil veya tasvir yoktu. Ahlaki olarak ikileme düşülebilecek çok yeri yazar, ana karakterlerin etrafında ya da etrafından hızlı hızlı döndürmeyi tercih etmiş.
Diyalogların bazıları zorlamaydı (çok uzun süredir arkadaşlar, bir aradalar ama ilk defa tanışıyorlarmış gibi kişilik özellikleri veriliyor sırf okur da bilsin diye. Yani yazar karakterinin sahip olduğu özelliği göstermiyor, başka karakteri sayesinde söylüyor) ve bazı tutarsızlıklar (girişte, hava sıcak mı soğuk mu), mantık hataları (yağmur tehlikeli mi değil mi? Bütün kitap boyunca yağmurdan korkutup sonra birden "birazcık damladan da bir şey olmaz :D" yeterli ya da mantıklı bir açıklama değil bana göre. Zaten başta Özgür dışarı çıkıyor, Gökalp'in yağmurluğunu çıkarmasına yardım ediyor sonra hadi yağmur suyunu musluk suyuyla arıtalım. Musluk suyu kaynağını nereden alır enter) vardı. Çoğu ayrıntı ise yoktu. Daha doğrusu gerekli ayrıntıların çoğu yoktu. Adamın arabadan mühimmat alıp geldiği, elindeki mühimmatları yere bıraktığı, evin kapısını açtığı kapattığı kilitlediği bilgisi vs var ama bilim kurulunun neden hiçbir açıklama yapmadığının bilgisi yok. Tüm dünyayı böyle etkileyen bir olay öncesinde sözcüler gazetecilerden ne soru alıyor ne de gerekli açıklamayı yapıyor. Ne mana? Nasıl bir dünya o? Hiçbirinin ne iş yaptığı ailevi durumu olay örgüsüne katkı sağlamadığı halde benim bilgim dahilinde. Kullanmadık ki biz o bilgileri? beynimde gereksiz yer kaplıyor şu an, imdat :/
Bilim insanları, devlet, asker, polis, devlet adına çalışan ajan, köylü,1000Kitap
Döngü Kitabını 20 saatte değil, 11 saatte okudum. Önce orda bir anlaşalım :) yazım dili, bilimkurgu kitaplarında az rastalanılacak şekilde, gayet açık ve sade. (Spoilerlı yorum)
Onca ölüme ve olaya rağmen üzerinde durup düşüneceğiniz bir düşünce akışı, psikolojik tahlil veya tasvir yoktu. Ahlaki olarak ikileme düşülebilecek çok yeri yazar, ana karakterlerin etrafında ya da etrafından hızlı hızlı döndürmeyi tercih etmiş.
Diyalogların bazıları zorlamaydı (çok uzun süredir arkadaşlar, bir aradalar ama ilk defa tanışıyorlarmış gibi kişilik özellikleri veriliyor sırf okur da bilsin diye. Yani yazar karakterinin sahip olduğu özelliği göstermiyor, başka karakteri sayesinde söylüyor) ve bazı tutarsızlıklar (girişte, hava sıcak mı soğuk mu), mantık hataları (yağmur tehlikeli mi değil mi? Bütün kitap boyunca yağmurdan korkutup sonra birden "birazcık damladan da bir şey olmaz :D" yeterli ya da mantıklı bir açıklama değil bana göre. Zaten başta Özgür dışarı çıkıyor, Gökalp'in yağmurluğunu çıkarmasına yardım ediyor sonra hadi yağmur suyunu musluk suyuyla arıtalım. Musluk suyu kaynağını nereden alır enter) vardı. Çoğu ayrıntı ise yoktu. Daha doğrusu gerekli ayrıntıların çoğu yoktu. Adamın arabadan mühimmat alıp geldiği, elindeki mühimmatları yere bıraktığı, evin kapısını açtığı kapattığı kilitlediği bilgisi vs var ama bilim kurulunun neden hiçbir açıklama yapmadığının bilgisi yok. Tüm dünyayı böyle etkileyen bir olay öncesinde sözcüler gazetecilerden ne soru alıyor ne de gerekli açıklamayı yapıyor. Ne mana? Nasıl bir dünya o? Hiçbirinin ne iş yaptığı ailevi durumu olay örgüsüne katkı sağlamadığı halde benim bilgim dahilinde. Kullanmadık ki biz o bilgileri? beynimde gereksiz yer kaplıyor şu an, imdat :/
Bilim insanları, devlet, asker, polis, devlet adına çalışan ajan, köylü,
Döngü..
Hepsi birbirine dayanarak bir yola çıktı. Tek bir şey için, doğa katliamını durdurmak.
İnsanların katlettiği doğayı olar onarmak zorundaydı. Doğru bildiklerinden asla vazgecmediler.
Beş duyarlı genç, iklim bilimi ile ilgilenen bir profesör ve kendisini bilime adamış bir kadın.
Tüm dünyanın yaşanan küresel ısınmadan dolayı ihtiyacı olan yağmurları, yapay olarak ürettiler. Ama zararlarını hiç hesaba katmadan. Karşı çıkanları dinlemeden. Sonunda tüm dünya bir kaos sabahına uyandı. Yağmurlar başlamıştı ama dokunan herkesi nefessiz bırakıp öldürüyordu.
Kaçışın bir yolu yoktu. Herkes evlerinde mahsur kalmıştı. Yiyeceksiz, yardımsız, tek başlarına. Bilmeden dışarı çıkanlar ise ölümle yüzleşiyordu. Tüm iş yerleri yağmalaniyordu.
Tüm dünya birbirine girmişti.
İnsanoğlu insanlığı öldürüyordu..
Mustafa hoca, Barlas, Duru, Gökalp, Beren, Özgür ve Ada..
Onlar durmadı.
Bu kaos da çözümü bulmak için Mustafa hoca ile birlikte onun arkadaşı Marko'ya ulaşmak için Bosna Hersek için yola çıktılar. Hemde bu yağmurda. Tek çözümü Mustafa hoca ve Marko bulabilirdi.
Peki onları bu yolda neler bekliyordu?
İnsanlık yaşam için tirmalarken..
Çok güzel bir bilimkurgu kitabı bırakıyorum sizlere arkadaşlar. Harika bir kurgu okudum. İnce bir zeka ile işlenmiş bu kitap benim kesinlikle tavsiyemdir. Sanki oturmuş ve bir film ya da dizi izlemiş gibiydim kitap bittiğinde. Hele ki yakın zamanda bir salgın atlatmisken, gerçekten tüylerim diken diken oldu. Türü sevenler bu kalemi asla kaçırmasın.
Döngü
9/10
Selam, kahraman olan beş arkadaşın hikayesiyle geldim.
Yoruma başlamadan önce yazardan notumuz var;
"Her zaman birilerine bağlanırız, ya bir gün giderler ya da ölürler.. "
Utanmadan hala ölürler falan diyor.
Evet ilettiğime göre yoruma geçebilirim.
Uzun zamandır çok yakın olan beş arkadaş. Orman yangınlarına sebep olan çöpleri toplamak için ormana gidiyorlar fakat anlamadıkları bir şekilde kendilerini bir yangının ortasında bulurlar. Çabalarıyla yangını engelleyen arkadaşlar sadece ülkelerinin değil dünyanın gündemi oluyorlar.
Hükumet dünyayı sarmakta olan kuraklığı engellemek adına yapay yağmurlar yağdırmaya karar veriyorlar. Prof. Dr. Mustafa ve arkadaşı Marko bu yağmurların çok zararlı olduğunu yağdırılmaması gerektiğini anlatmaya çalışıyorlar, seslerini daha çok duyurabilmek için bu beş kahraman arkadaşla iletişime geçiyorlar ama dinleyen olmuyor ve yağmurlar başlıyor. Doktorların tahmin ettiği gibi oluyor, yapay yağmurların içinde bulundurduğu kimyasallar hem insanlara hem de doğaya çok büyük zarar veriyor. Yağmurla temas eden insanlar saniyeler içinde ölmeye başlıyor.
Bu durumun önüne geçmek isteyen Mustafa hoca gençlerle birlikte yola çıkarak arkadaşı Marko'ya ulaşıp yağmurları durdurmayı hedefliyor. Bir an nefes almaya vakitleri yok büyük bir koşturmaca içerisindeler ve başarabilecekler mi?
Tekrar selam
Döngü gördüğüm andan itibaren çok merak ettiğim bir kitaptı. İyi ki alıp okumuşum çok sevdim.
Kitapta en başta eksikliğini hissettiğim şey betimlemeler oldu. Çok hızlı ilerliyoruz n'oluyoruz dedim ama bu bir yerden sonra rahatsız etmemeye aksine o koşturmacaya daha kolay dahil olmama sebep oldu diyebilirim. Karakterler zamanla yarışıyorlar nefes almaya bile vakitleri yok bu yüzden kitap inanılmaz hızlı akıyor her sayfada ayrı olay, kaos bitmek
Pek beğendiğim bir kitap olmadıBilim-Kurgu
Bu kitabı bookstagram’da vs. görmüştüm bu yüzden de alıp okudum. Bu kitap için çok heyecanlıydım fakat beklentimi asla karşılamadı. Kitabı beğenmedim (mlsf)
Sevmeme nedenlerim:
İlk olarak yazım dili bana aşırı basit geldi böyle orijinal bir konuya böyle basit,yalın bir yazım dili yakışmamış. Yazım dili çocuk kitabı gibi olmuş çocukların bile okuyabileceği bir kitap (tetikleyici unsurlar dışında).
Betimlemeler çok az bana hiç yeterli gelmedi. Belki betimlemeli kitapları sevdiğim içindir.
Yapılan betimlemeler de ise kullanılan kelimeler çok basitti,detaylı bir anlatım söz konusu değildi.
Bazı olaylar çok kasıntıydı. Sanki “okur burada üzülsün” “burada ağlasın” “burada sinirlensin” “bu karakteri sevsin/sevmesin” gibiydi.
Yaşanan ölümler de aynı şekildeydi.
Başka bir neden: Karakterler arasındaki ilişkiler zayıftı, asla yeterli değildi. Gerçekten birbirilerine bağlılarmış,çok seviyorlarmış gibi değildi. Yani ilişkiler de bana geçmedi.
Başka bir neden (son): Karakterler klişeydi yani klişe özelliklere sahiplerdi. Örneğin: grubun duygusal kızı, duygusal kızın kankası vb… Ve şu karakter şudur şu karakter budur gibi bir anlatım vardı.
Gelelim sevdiğim yönlerineeee:
İlk olarak kurgusu çok orijinaldı,orjinal bir konusu vardı.
Ve sanırım tek sevdiğim yönü de buydu…
Belki benlik bir kitap değildi bu yüzden sevmedim. Tüm yorumlarım özneldir umarım sizi üzmemiştir bu yorumlarım… Kendi yorumlarınzıı da belirtirseniz sevinirimmmmm Döngü
Döngü
Selammmm.Bugün sizlere @cagataayduz kaleminden #döngü kitabı ile geldim.Benim kitapla ilk tanışmam wattpad platformunda olmuş yazarın kalemi ile de böylelikle tanışıp hem kurguyu hemde yazarın kalemini çok sevmiştim.Kitap olmayı hak eden bir kurguydu ve kitap olacağını duyduğum da çok sevinmiştim.Severek okuduğum bir kurgunun kitap halini okumak çok ayrı bir keyif verdi.Açıkçası acaba ne olacak sorularıyla okudum hep kitabı.Ve asla böyle bir son olacağını düşünmemiştim.Bilim-kurgunun içerine harmanlanan aşk,dostluk,macera ve aksiyon dolu bir kitap okumak isterseniz kitap kesinlikle tavsiyemdir.
#konusu
Gelişen teknolojinin bilinçsizce kullanıma, insanların sürekli tüketim halinde olması, çevreye verilen zarardan kaçınılmaz olan kuraklığın baş gösterdiği dönemde, çareler tükenmeye başlamış, bilim insanları bunun için çalışmalar yapmaya başlamıştır. Hayat giderek zorlaşmış, orman yangınları baş göstermiştir. Arkadaşlıkları okul yıllarına dayanan, çevreye ve yaşananlara karşı aşırı duyarlı olan beş arkadaş,Duru,Beren,Barlas,Gökalp ve Barlas küçükte olsa bu konuda üzerlerine düşen görevi yerine getirmek için ormanda kamp kurup sonrasında ellerinden geldiğince ormanı temizlemeye karar verirler. Fakat tam bu sırada ormanda büyük bir yangınla karşılaşırlar. Korkusuzca bu yangına müdahale ederler ve bu sayede bir anda herkes tarafından tanınırlar. Böylelikle uzun zamandır çalışmalarını takip ettikleri bilim insanı Mustafa hoca, yakın dostu Marko ve asistanı Ada ile yolları kesişir.
Mustafa hoca ve arkadaşları yaşanan iklim krizlerine çare arama çalışmalar yapmaktadır.Bilim kurulunun bu soruna çare olarak buldukları şey olan suni yağmurları çok tehlikeli gören Mustafa hoca ve arkadaşları bu olaya engel olmak için büyük bir çabanın içerisine girerken,bu beşli arkadaş
Döngü
Arkadaşlarınızla birlikte bir gün ormana gidip çevre temizliği yaptığınızı hayal edin. Fakat bir anda büyük bir orman yangınıyla karşılaşıyorsunuz… Böyle bir durumda ne yapardınız? Hemen yetkilileri mi arardınız, yoksa elinizden geleni yaparak bir müdahalede mi bulunurdunuz?
Gökalp, Duru, Barlas, Beren ve Özgür... Bu beş arkadaş, çöpleri toplamak için çıktıkları yolda hiç beklemedikleri bir olayla karşı karşıya kalıyor: orman yangını. Yetkililerin gelmesinin zaman alacağını fark ettiklerinde, kendi imkânlarıyla müdahalede bulunmaya karar veriyorlar. Bu cesur davranışlarıyla kısa sürede global ölçekte tanınan isimler haline geliyorlar. Artık onlar birer pelerinsiz kahraman.
Ancak dünya için tehlike burada bitmiyor. Kuraklığı engellemek adına ortaya atılan bir proje kapsamında yapay yağmurlar geliştiriliyor. Profesör Doktor Mustafa ve arkadaşı Marko, bu yağmurların ciddi tehlikeler barındırdığını savunuyor. Ancak seslerini kimseye duyuramazlar. Proje, uyarılara rağmen hayata geçirilir… ve sonuç: felaket. Çünkü bu yağmurlar dokunduğu herkesi öldürmektedir.
Karakterlerimiz, bu yapay yağmurları durdurup doğa ile yeniden barışmak istiyor. Ellerine geçen her fırsatı değerlendiriyor, her yolu deniyorlar.
Eseri oldukça kısa bir sürede okudum. Bana fazlasıyla The Rain dizisini anımsattı. Orada da benzer bir olay örgüsü vardı ve zaten sevdiğim bir kurguyu kitapta yeniden bulmak beni daha da içine çekti. Puntoların büyük olması ve sade anlatımı okumayı oldukça kolaylaştırdı. Ancak bu tarz distopik-fantastik bir kurgu okurken, biraz daha detaylı betimlemeler görmek isterdim açıkçası. Çünkü böyle bir evrenin içinde kaybolmak, atmosferi tüm derinliğiyle hissetmek istiyor insan. Karakterlerin duyguları, doğanın geçirdiği dönüşüm, yaşanan kaos… Tüm bunların daha güçlü
Merhabalarrr, Döngüyü uzun zamandır okumak istiyordum ve sonunda bitirdim eğer okulda olmasaydım daha kısa bir sürede biterdi aslında çünkü yazım dili çok kolay okunan bir şekilde. Bilimkurgu olunca ağır olmasını bekliyor insan ya da bilinmeyen terimlerin olmasını ama yoktu. Belki de coğrafyacı olduğumdan bana kolay geldi kim bilir? Sürekli bir olaylar vardı kitabın başından sonunu tahmin bile edemezsiniz. Okudukça her şey ilerliyor ancak... Beğenmediğim yönleri de var. Kitabın başında çok fazla öğüt vericilik vardı bazen kamu spotu okuyor gibi hissetim ancak bunu kötü anlamayın yazarın biraz daha yedirerek yerleştirmesi çok daha güzel yapabilirdi. Kesinlikle spoiler almadan okumaya çalışın. Hiç bilimkurgu okumamış ve daha basit dilden yerel bir şey okumak istiyenlere tavsiye ederim.
5/10
2025 45. kitabı
Çağatay Düz’ün Döngü kitabını bitirdiğimde kafamda iki farklı düşünce vardı: Bir yandan çok değerli bir konuya değindiğini ve özellikle çevre bilinci konusunda farkındalık yaratabilecek bir eser ortaya koyduğunu düşündüm. Öte yandan kurgu ve anlatım kısmında beni zorlayan yönleri de oldu.
Öncelikle, hikâye zaman zaman aceleyle yazılmış izlenimi veriyor. Olaylar birbiri ardına geliyor ama çok üstten geçildiği için derinleşme şansı bulamıyor. Bir sahneden diğerine hızlıca geçiş yapılması, karakterlere ve olaylara bağlanmamı zorlaştırdı açıkçası.
Karakterlere gelirsek; yaptıkları şeyler gerçekten takdire değer, hatta kitabın en güçlü yanı bu idealist tavırları. Ancak anlatımda onların biraz “mekanik” kalmış olduğunu hissettim. Belki de tercih edilen ilahi bakış açısı buna sebep oldu çünkü sürekli yukarıdan bir anlatıcı tarafından yönlendirilince karakterlerin iç dünyalarına nüfuz etmek pek mümkün olmuyor.
Beni en çok zorlayan kısım ise üslup oldu. Nokta yerine kullanılan yoğun ünlemler bir süre sonra dikkatimi dağıttı. Neredeyse “dedi” kelimesi kadar sık kullanılan bir işaret haline gelmişti. Oysa daha sade bir noktalama, kitabın gücünü çok daha iyi ortaya çıkarabilirdi diye düşünüyorum.
Tüm bunlara rağmen, özellikle bilim kurguya yeni başlayanlar için kitabın değerli bir ilk adım olabileceğini düşünüyorum çünkü tema güçlü, mesajı önemli ve karakterlerin çabası örnek alınacak türden. Sadece biraz daha detaylı, bağları daha güçlü kurulmuş bir anlatım olsaydı çok daha etkileyici bir eser ortaya çıkabilirdi.
size bir hikaye anlatacağım | SPOİLER
geçen açtım google gemini'yi, dedim bana bir hikaye yaz. dedektiflik olsun, i̇stanbul'da geçsin falan. o yazıyor, ben de her güncelleme de bir karakteri öldürüyorum. hatta en sonunda gemini bana bu kadar drama fazla gibi bir şey söyledi. son bölümde ise hepsini öldürdüm bu detay önemli değil.
abi kitabı okurken resmen dejavu yaşadım. duru'nun öleceğini biliyordum zaten. ama son 20 sayfada karakter kalmadı. mustafa hoca, barlas, nikolai ve ada kaldı sadece. sonra mustafa hoca kafasına sıktı, nikolai de yağmurda öldü.
ada senin allah belanı vermesin ya. nefret ediyorum senden enişteci. barlas'ın müstakbel eşi ölüyor daha 24 saat geçmeden aşığım tribüne giriyor ada malı. duru ölmeseydin başka şeyler söyleyebilirdim ama neyse.
barlas'a çok üzüldüm ya. çocuğun hiçbir şeyi kalmadı bildiğin. bir ada malı kaldı. i̇kinci kitapta bunların arasında bir şey geçerse kitabı yakarım.
i̇lişkiler dışında fena değildi bence. ama bir eleştirim daha olacak. yazım dili gerçekten bu kadar zayıf az kitap okudum. i̇kinci kitapta kendini geliştirir diye umuyorum.
sonuç olarak bence okunabilir bir kitap.
he son olarak semiha teyzeye aşırı üzüldüm ya. kadın haketmedi bence.
yaş sınırı gerektirecek bir şey de yoktu.
DÖNGÜ
Çağatay DÜZ
𝒀𝒂𝒑𝒂𝒚 𝒚𝒂ğ𝒎𝒖𝒓𝒍𝒂𝒓 𝒎ı𝒚𝒅ı 𝒅𝒐ğ𝒂𝒚𝒂 𝒚𝒂ğ𝒎𝒖𝒓 𝒚𝒂ğ𝒅ı𝒓𝒂𝒏, 𝒅𝒐ğ𝒂 𝒎ı𝒚𝒅ı 𝒌ı𝒛𝒈ı𝒏𝒍ığı𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒊𝒏𝒔𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓ı 𝒚𝒂ğ𝒎𝒖𝒓 𝒊𝒍𝒆 𝒂𝒓ı𝒏𝒅ı𝒓𝒎𝒂𝒚𝒂 ç𝒂𝒍ış𝒂𝒏.
Kar yağışının ve yağmurların azaldığı, sıcaklıkların fazlasıyla arttığı, mevsimlerin düzeninin değiştiği son zamanlarda tüm insanlığın aklındaki en büyük soru kuraklık gelip çattığında ne yapacağımız konusu. Aslına bakarsanız iş konuşmaya geldiğinde herkes çok bilinçli ve elinden gelenin fazlasını yapıyor ama elimizi taşın altına koyacağımız zamanda ortalıkta kimse kalmıyor.
Doğaya atılmış küçücük bir çöpün bile bize geri dönüşü öyle büyük ki; önüne geçemediğimiz, akciğerlerimiz dediğimiz ormanlarımızın yanarak yok olmasıyla bunu anlamış olmamız gerekiyor aslında ama yine de artıklarımızı ardımıza bile bakmadan bırakarak gidebiliyoruz fütursuzca.
Yazarımız Çağatay Düz, kitabımız 𝑫ö𝒏𝒈ü’de işte tam da bu konuları ele alarak şahane bir kurgu kaleme almış. Kitabımızın konusuna geçmeden belirteyim; yazarımızın anlatımı öyle akıcı ve etkili ki punto büyüklüğünün çok iyi olmasıyla da birleşince kurgumuz su gibi akıp gidiyor. Elinizden bırakamadan, düşünerek, ders alarak ve keyifle okuyacağınız bir eser emin olun.
Veee konumuz…
Her biri farklı meslek alanından beş yakın arkadaş hem birarada olmak hem de yangınlara sebep olan etrafta bırakılmış çöpleri toplamak amacıyla orman da kamp yapmaya karar verirler. Taşıyabilecekleri kadar topladıkları çöplerle birlikte dönüş için toparlandıkları sırada Beren’in gördüğü duman hızla yayılmaya başlayan yangının habercisidir. Planlı hareket eden gençler ve haberi alarak gelen itfaiye ekipleriyle birlikte yangın söndürülmüş, çok daha büyük bir felaketin önüne geçilmiştir. Barlas, Duru, Gökalp, Beren ve Özgür yangına müdahaleleriyle gündemde yerlerini almış, ilgi odağı haline gelmişlerdir.
Diğer tarafta ise
