Puan
7.910 üzerinden
Toplum hayatında, yazılı olmayan fakat uyulması gereken kurallar vardır. Ahlak prensiplerine uymayan bireyler her daim eleştiriyie mâruz kalırlar, kimi zaman bu bireylerin toplumdan soyutlandığı dahi görülür. Bu noktada sevilen yazarımız Anton Çehov, hikaye kahramanı Layevski'nin geçmişte yaşadıkları ve yaşanılan zamandaki ruhsal durumunu hikaye ederek; toplumsal konularda toplum bireylerinin ön yargılı olmamaları gerektiğine vurgu yapmak istemiştir. Bir diğer hikaye kahramanı Fon Karen'in, Layevski ile ilgili görüşleri elbette ki doğrudur fakat arkadaşı hakkındaki bilgileri sınırlı olduğundan ve onun asıl ruhsal durumunu gerektiği gibi çözümleyemediğinden , haklı olduğu bir konuda haksız konuma düşer; bu durum yukarıda da belirttiğim gibi yazarın, toplumdaki bireyleri ahlak prensiplerine göre yargılarken ön yargıdan kaçınılmasının önemine gösterdiği işarettir.
Sosyal konu kaygılı bir kısa roman olmasının yanında, içerdiği sıra dışı psikolojik analizleri ile birlikte, psikolojik bir edebi eser olarak da değerlendirilebilir.
Tavsiye olunur...
Hikaye yazarları arasında Cehov'un mükemmel biri olduğunu hatta bu alanda ilk sıraya yerleştirmemde kendi adıma bir beis görmüyorum. Özellikle '6.Koğuş' novellasını okuyanlar onun mükemmel bir yazar olarak anılmasında haksızlık olmadığını göreceklerdir. Rus yazarların karakteristik yapısı olan -genelde- sıradan,sade bir hayat süren insanlar üzerinden toplumun geneline karşı bir ahlak eleştirisi yapmaları belki de Rus yazarların neden hala her dönem, okuyucuları içine çektiği sorusuna cevap olabilir. Birçok Rus yazarda olan bu karakteristik özellik bizahti Cehov'da da mevcut. Bu eserde de daha çok kadın-erkek ilişkisi üzerinden yola çıkılarak önyargılara maruz kalan kişilerin hayatı üzerinden bir ahlak eleştirisi yapmış Cehov. Cehov'un bu novellasında dikkatimi çeken bir husus da kadın-erkek ilişkisi üzerinden toplumun karşı çıktığı durumu (Spoiler içermemesi adına fazla değinmiyorum) gözlemleyince şu anki Rus toplumu ile 19.yy Rus toplumunun bakış açısı arasında dağlar kadar fark olduğu.Yani yaşadığımız toplumun büyük çoğunluğuna bakınca yüz yıl öncesi ile yüz yıl sonrası arasında ahlak kavramının(Statikocu ahlak ve gelenek dersek..) toplum nezdinde pek bir değişikliğe uğramadığıdır. Ama dönemin Rusya'sı ile şu anki Rusya'sı arasında bazı değişikliklerin yaşandığına bu novellayı okuyunca anlayabiliyoruz.
Birçoğumuz yaşamışızdır; çevremizin,toplumumuzun doğru olarak kabul ettiği (belki doğru belki yanlış) bazı durumlara isyan edip alıp başımızı gitmek istediğimiz zamanlar olmuştur.Çare midir bilinmez ama 'Gereksiz Adama Layevski'nin: ''Göçmen kuşlar gibi yer değiştirmede kurtuluş yolu arayanlar hiçbir zaman aradıkları rahatı bulamazlar,çünkü onlar için dünyanın her yeri aynıdır.Kurtuluşu insanlarda mı aramalı ?'' (Sayfa:106) konuşması sonrası kendi adıma bazı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hikâyeyi Everest yayınlarının Çehov'un öykülerini derlediği "Bütün Öyküleri - 6/Düello" adlı kitaptan okudum. Kitapta çok nadir de olsa Latince sözcüklere yer verilmesine karşın son derece sade bir üsluba sahip bir kitaptı. Kitabın giriş kısmı daha çok iki kişinin konuşması şeklinde geçtiği için çok sıkıcı gibi gelse de 50. sayfadan sonra hikayeye başka aktörlerin katılımı ve yeni olayların baş göstermesi ile hikaye epeyce sürükleyici bir hal alıyor. Kitapta dikkatimi çeken bir nokta Çehov’un üstü kapalı şekilde Tolstoy’u övmesi ve Tolstoy okumamanın utanılacak bir durum olmasını ima etmesi oldu. Kitapta Tolstoy’la ilgili şöyle bir söze yer vermişti Çehov: “Yazarlar aslında kafadan uydurup yazarlar oysa Lev Tolstoy doğrudan doğruya doğadan alır örneklerini.” Kitapta da özetle; Birbirini artık sevmeyen iki aşığın, birbirlerine karşı yaptığı karaktersizliklere, hatalar sonucu aralarına duvar örmelerine rağmen yaşadıkları olaylar sonucundan yine birbirlerine tutunarak ördükleri duvarları yıkmalarını birliktelik kurmalarını okuyoruz... Daha detaylı anlatmak gerekirse;
Hikaye Kafkasya’da bir sahil kasabasında, çoğunlukla dört karakter üzerinde şekilleniyor; Layevski adında bir adam, kocasından koparıp kendine aşık ettiği Nadejda adında entelektüel bir kadınla yaşadığı iki yılın sonunda, bu kadından sıkılır ve bu kadını Kafkasya’da bırakıp Petersburg’da yeni bir hayata başlamak ister. Layevski ilk olarak iyi niyetli ve erdemli bir arkadaşı olan Samoylenko ’ya bu konudan bahseder. Samoylenko ise iyi niyetli bir adam olduğu için Layevski’nin Nadejda’yı terk edeceğine ihtimal dahi vermez ve elinden gelen yardımı Layevski ’ye yapar. Nadejda ise Layevski’yi aldatır ve kasabadaki bazı gençlere umut verip kendisi üzerinde aşk hayali kurmalarına müsaade eder. Bu sırada Von Karen
Düello; Anton Çehov bir hikayeciye göre romanda iyi iş çıkarmış. Kitabın konusunu son 30 sayfada anladım.
-spoiler-
Dedikodu öne çıkan konuydu. Önyargı da öyle. Fon Koren in laveyski hakkında atıp tutması( bazı özelliklerini tamı tamına bilmişti o ayrı).. düello sonunda layevski olmayı istediği insana dönüştü. Ve tabi fon korenin istediği insan tipine. Böylece fon Koren yanıldığını anladı. Pişman oldu.
Ne kadar da gerçekleri anlatan bir roman.
Her şerde bir hayır vardır...1000k
Düello, Kafkasya’nın bir sahil kentinde geçiyor. Yeni bir hayat kurmak için kocasını bırakıp sevdiği erkekle kaçan bir kadın, zıt karakterleri olan ve farklı yaşamlara sahip iki erkek arasındaki gitgide artan düşmanlık ve sonunda kaçınılmaz bir düello.
Kitaptaki hikaye eğitimli, Rus aristokrat Layevski ile Zoolog Von Koren arasında geçmektedir. Layevski çok içen, devlet memuru olduğu halde tembellik yapan, lüks içinde yaşamayı seven, sorumluluklardan kaçan, ayrıca başkasının karısıyla da aşk yaşayan bir adamdır.
Von Koren ise tam anlamıyla zıt bir insandır ve etik bulmadığı bu tür insanların yaşadığı hayatların toplumu bozduğunu düşündüğü için ondan nefret eder.
Layevski birlikte yaşadığı Nadejda’yı da artık istemez ve onu bırakıp kaçma planları yaparken arkadaşı Samoylenko’dan yardım ister. Sonunda bu olay Von Koren’in kulağına kadar gider. Bir gün ikili arasındaki çıkan etik tartışma ve fikir savaşı sonunda işi fiziksel boyuta yani düelloya kadar götürür. Fakat bu düello bazı şeyleri kökten değiştirecektir.
Çehov, kitap kahramanlarının karakter analizlerine detaylı bir şekilde değinmiş. Geçmişte yaşadıkları ve şu an ki zaman diliminde yaşanılan ruhsal durumlarını, zayıflıklarını, insan doğasının varoluş gereği karmaşıklığını, birbirine karşıt yaşamları kıyaslaması, toplum içinde bireylerin önyargılı yaklaşımlarını ve özellikle en güçlünün ayakta kalması yani üstünlük kurma isteğini abartmadan gerçeği olduğu gibi aktarmış.
Yazarın kitaptaki şu cümlesi "İnsanlar doğruyu ararken iki adım ileri bir adım geri giderler" sözüyle de anlatmak istediği acılar, hatalar, sıkıntılar kişiyi geriye atsa da doğruyu aramaktan vazgeçmeme isteği ve o inatçı irade hep ileri taşır. Doğru ve yanlış kavramlarını bir iki cümle ile çok net bir şekilde açıklığa kavuşturmuş.
Ve düello