Duino Ağıtları
Rainer Maria Rilke
Sevgi ve ayrılış nasıl hafifçe konmuştu omuzlarına, başka bir hamurdan yoğrulmuşlardı sanki.
"Bak, yaşıyorum işte. Ama neden? Ne çocukluk azalmakta, ne de gelecek.... Gereksiz varoluş, kaynıyor kalbimde."
Reklam
Kim oturmadı korkarak kalbinin perdesinin önünde.''
Reklam
Reklam