Duino Ağıtları
Rainer Maria Rilke
Reklam
Bak, ağaçlar vardırlar; oturduğumuz evler oldukları yerdeler hâlâ. Yalnız biz,
havanın yer değiştirmesi gibi, yanından geçeriz her şeyin.
Yeryüzü, ey sevgili, kabul.
İnan, baharların gerekmez artık beni kazanmaya;
biri, ah, bir teki bile çok gelir kanıma.
Adsız sansız seninim ta baştan beri ben.
Sen her zaman haklıydın ve en kutsal esinin o dost ölümdür.
Bak, yaşıyorum. Neyle?
Ne çocukluk azalmakta, ne de gelecek.
Sayı üstü varlık kaynar yüreğimde hep.
Reklam
Reklam