ve senin deli çarpan yüreğinin yanı başında
bir sızı uyanmadan daha,
önce ayak tabanlarının yanışı gelir
ve kör eder birkaç damla gözyaşı seni.
Ama her şeye rağmen o gülümseyiş…
Sonra, ne çok isterdim saklanmayı özlemden.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyada yaşamamak tuhaftır artık, evet,
yeni öğrenilmiş alışkanlıkları artık kullanamamak,
güllere ve vaatlerle dolu geleceğe anlam yüklememek,
artık olmamak o tedirgin ellerdeki kişi,
Ve kendi adını bile
bir kenara bırakmak kırık bir oyuncak gibi.
Dilek dilemiyor olmak ne tuhaf artık.
Ne tuhaf, ilişkili olan her şeyin evrende
paramparça salınışını görmek.
İstemem ben bu sahte yüzleri,
kuklayı yeğlerim: Doludur içi.
Katlanırım onun sırmalarına, gövdesine
ve göründüğü gibi olan yüzüne
(...) Katillere
aklımız erer. Fakat şu: ölümü,
tüm ölümü, daha hayattan önce böyle
usulca içinde taşımak ve darılmamak,
tarifsizdir.
"Ne kadınlar kin duydu sana .Bilmezsin , ne karanlık adamlar uyandırdın damarlarında onun.
Sana gelmek istedi ölü çocuklar ... "
