Puan
6.910 üzerinden
Sigaraya Övgü
John Berger, Selçuk Demirel, Cevat Çapan isimlerini görünce bir çırpıda sepete eklediğim eserdir kendisi. John Berger'in "sigaraya övgü" tadında yazdığı satırlara, Selçuk Demirel'in müthiş çizimleri eşlik etmiş, Cevat Çapan da çevirmiş daha ne olsun.
Kitabın yarısından fazlası resimden oluşuyor ve her sayfada sadece birkaç satır metin var. Yani bir oturuşta bitebilecek bir kitap. Fakat okunup geçilecek tarzda değil, yazarın ne anlatmak istediğini, neyi amaçladığını, neyi savunduğunu düşünüyorsunuz sürekli. Ayrıca Selçuk Demirel'in çizdiği resimlerde kaybolup gidiyorsunuz. Kitabın tek kötü yanı hemen bitmesi...
John Berger sigarayı övergesine ve savunurcasına satırlar yazmış. Bunlar, kendisinin gerçek fikirleri mi yoksa ironi mi yapıyor, bunu sorgulatıyor gerçek anlamda. Sigara içerken birçok şey paylaştık, arkadaş dost olduk, hayallerimizden bahsettik, sosyalleştik, her yerde her koşulda içtik, sonra bir anda sigara içmek kötü bir durum gibi gösterildi, sigara içenler dışlandı, sigara lanetlendi fakat sigara dumanından daha tehlikeli durumlar var, karbon gazı dünyayı kirletti, firmalar araba egzozlarının zararsız olduğunu söyledi, bunlar sigara kadar tehlikeli ilan edilmedi, sigara bunların yanında masum kalır demek istiyor, John Berger. Haklı mı evet birçok kısımda haklı, geri kalanı tartışılır. Sonuçta düşünmek, dile getirmek bedava...
Kitaptaki en ilginç ve dikkat çekici alıntılar şunlardı:
Evvel zaman içinde
erkekler, kadınlar
ve (gizlice) çocuklar
sigara içerlermiş. (s.8)
Kül tablaları bir çeşit konukseverlik araçlarıydı. (s.27)
Bu arada, sigarayı
bırakamayan tiryakiler
kapalı ve açık yerler kendilerine
yasaklanınca,
benzer gizli köşelere sığınmışlar
ve kendileri gibi
yasadışı insanlarla karşılaşıp
mutlu olmuşlar. (s.52)
John Berger artık eserlerini yavaş yavaş okumaya karar verdiğim bir yazar. Bu kitabı Selçuk Demirel 'in çizimlerinin metnin önüne geçtiği bir çalışma. Sigara içenlere, sigaraya ve özellikle dumana ve dumanın anlamlarına bir övgü olarak yazılmış :duman sigaradan olduğu kadar bacalardan, fabrikalardan, ocaklardan da tüter diyor ve şirketlerin, devletlerin küresel ısınmaya ve sosyal, kitlesel sağlık sorunlarına hatta yok oluşlara sebep olan kirlilik üretiminin altını çizerek dumanın aslında bir muhabbet ve hayat vesilesi olduğunu söylüyor. Kitabın metni az, çizimler dikkat çekici ve güzel. Ama, işte... Herhalde yazarı daha iyi tanıyanların neden böyle bir kitap hazırlandığını daha iyi açıklayabileceğini de düşündüm. Sanki yazar ve çizer kendi aralarında konuşup çizmişler ama birisi de bunu kitap yapsak nasıl olur, diye düşünmüş gibi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·72 syf.·
2023 462. kitabı
John Berger 1926'da Londra'da doğdu. İngilizce yazan en etkili sanat eleştirmenlerinden biri olan Berger, ayrıca senaryo yazarı, romancı ve belgesel yazarı olarak da tanınıyor..
Edebiyat'ın her alanında verimli üretken insanlara hayranım, verimlilik okuru yazara daha çok bağlıyor, diğer eserlerini okuna adına Sabırszlık gösteriyor brn gıbı..
Kısa sanat dolubu mini minnacık okuyp Küllüyatını bitirmeye doğru gidiyorum..
Dünyaca ünlü yazar ve sanat eleştirmeni John Berger ile nevi şahsına münhasır çizer Selçuk Demirel’den bir ortak yapıt daha: “Duman”.
Bu yılın hiç şüphesiz en sürpriz kitaplarından birisi “Duman”.
John Berger’in tütüne övgü düzercesine kullandığı ironik metin(ler)i, Selçuk Demirel’in çoğunlukla kesif griye çalan karanlık çizimleriyle taçlandırılmış.
Duman’da ‘‘Kül tablaları bir çeşit konukseverlik araçlarıydı’’ diye yazan John Berger ve Selçuk Demirel’in desenleri zihnimizde soru işaretleriyle karışık ünlemler üretiyor: Belki de asıl sağlığa zararlı olan şey hayatın ta kendisidir!
Unutmadan, Duman Cevat Çapan’ın enfes çevirisiyle okuyucusuyla buluşuyor….. 
Duman
Sanat severler keyıfle okuyacağımız bır kıtap buyurun
“Lafın fazlası aptala söylenir.” Atasözümüzün vücut bulmuş hali gibi bu kitap. Kelimelerin anlamına çizimler eklenince uzun uzun düşündürüyor. Bu kitap sayesinde John Berger ve Selçuk Demirel ile tanışmış oldum. Artık benim için beraber anılacaklar.
İnsanoğlu, kendi belirlediği çizgilerin düz olmasını sağlayamadıkça hepsini genişçe bir çuvalın içine atar ve boğmak ister. Bu isteğini gerçekleştirecek ortamı sağlayamazsa, dünya denen çuvalın içinde bırakmak zorunda kalacaktır. İşinin zorlaştığını anlayınca irili ufaklı onlarca kılıfı kendine üretmek için gece gündüz çaba harcayacaktır.