Yazar:
Elçin Poyrazlar
Editör:
Hülya Balcı
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Ekim 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2021
Yayınevi:
Doğan Kitap Yayınları
ISBN:
9786050980424
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Kasımpatı
Yazar Elçin Poyrazlar yetiştirme yurtlarında yetişmiş iki kızın ülkedeki adalet anlayışına manifestosu nazarında bir olay örgüsüyle yaşanan kadın cinayetlerine dikkat çekmiş... Yurt hayatında başlayan erkek zulmü , iki dost olan kızları yıllar sonra birer seri katile dönüştürüyor ... Olayların bu tarafında ise Selim ve Suat Komiserler üzerinden devletin ya da emniyet teşkilatının bu olaylara bakışı işlenmiş...Kitabında sonunda işlenmiş videonun kadınlara cesaret vermesi ve ezilmelerini önleme amacı taşısa da sanki cinayeti ya da cinayetleri özendiren bir anekdot olmuş... Adaletin erkeğe işlemediğine dem vurulmuş lakin ülkemizde adalet erkeğe değil kadına da işlemiyor. Milli yasalarımız yok cumhuriyetimizin 100. Yılında ithal yasalarla adalet tesis etmeye çalışıyoruz. Fakat Başarılı olduğumuzu söylemek zor. Bunun yanında birde kişi , zümre ve parti tandanslı müdahaleler adaleti daha fazla rencide ediyor.Dili güzel, anlatım akıcı ; okunur , okunuyor lakin çok fazla beklentiye girmemekte gerekiyor çünkü bir Grange ya da Bir Ahmet Ümit gibi sürükleyici , nefes kesici değil ... Sonunu yüzüncü sayfadan sonra tahmin edebildiğiniz bu nedenle de sonunda vayyyy beeee dedirtmeyen bir polisiye kitap olmuş ...
10/10
Beğendi
“Hayat sizin için erkekti. Erkekler ise hayatınız oldu.Ne kadar acı çekerseniz çekin dönüp dolaşıp yine erkeklere sığındınız. Kadınlığınızdan utandınız,onu boynunuza asılmış ceza gibi taşıdınız.
Küçüklükten başlayarak erkeklerden korkan diğer kadınları örnek aldınız. Korku kanınıza aşılandı!”
Selamlar şu an kitabı bitirmiş ve yüzümde tebessümle yazıyorum bu yorumları. Öyle güzel bir polisiye kitabı okudum ki
Kadın cinayetlerinin arttığı bu dönemlerde belki çözüm değil ama içimize bir nebzede olsa su serpecek türden.
Birbiri ardına işlenen erkek cinayetleri. Ama bu erkeklerin vahşice öldürülmesinin sebepleri....
Kim bu ecel çiçekleri?
Güçsüzlerin yanında,kötülerin karşısında olan.
Ve onların peşinden koşan emniyet teşkilatından komiser Engin,Selim ve Komiser Suat hikayenin sonuna kadar canla başla mücadele edip işin aslını çözebilecek ve onları yakalayabilecekler mi?
Komiser Suat bir kadın olarak en çok taktir ettiğim isimlerden oldu. Bir çok erkeğin arasında nasıl hiçbirine ihtiyacı olmadan dimdik canla başka mücadele edebileceğini tüm zorluklara ragmen azmini gösterdi.
Kitapta M.Karabulut, Ö.Aslan ve birkaç isimin erkek terörü tarafından katledilmiş kadınlarada yer verilmiş olması beni çok duygulandırdı.
Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum
Ezilen,iteklenen,hayatı elinden alınan,tecavüz edilen,öldürülen,doğması istenmeyen kız çocuklarının öyküsü. Bu HEPİMİZİN ÖYKÜSÜ....
Yazarın bütün kitaplarını aldım basım sırasına göre okumak gerekiyor. Ben son kitabından başlamıştım şimdi hepsini aldım ilk kitaptan itibaren okumaya karar verdim. Komiser Suat Zamir. Beyaz kasımpatı. Cinayetler ve katillerin gerekçe ve cezalandırma yöntemleri. Çok hızlı bitti kitabı su gibi okudum. Kalemini çok sevdim elçin poyrazlar'in. Sadece tek bir yerde eleştiri yapacağım bu kitap için. Biliyoruz ki bir sürü atanamayan öğretmen var. Maalesef bu insanlar insan sevgisinin en üst düzeyde olması gereken bir eğitim alırken hep şüpheci olma, ince ayrintilara takılma vb durumların hassasiyeti barındıran bir mesleği ekonomik şartlardan dolayı yapmak zorunda kalıyor. Hiç bir öğretmen polis olmaz istemez kendi işini yapmak ister. (İstisnalar hariç.) Fakat kitabin bir yerinde "öğretmen fazlası" diye bir kavram geçiyor. Ben bunu çok ciddi hakaret olarak algıladım. Çok canım sıkıldı kitabı okurken. Öğretmenlerimiz ile alakalı kullandığımız kelimelere lütfen daha dikkat edelim. Bugün bulunduğumuz konumlara öğretmenler sayesinde geldiğimizi unutmayalım. Sevgili yazarimiza bir öğretmen olarak tavsiyemdir.
#yorum
Komiser Suat Zamir serisinin ilk kitabı. Ben bilmeden ikinci kitabıyla başlayıp birinci kitaba döndüm Yazarın 3 tane kitabını okudum. Kalemi akıcı ve kadın cinayetlerini her kitabında ön planda tutuyor olması da muhteşem. Fakat, eleştiri olarak şöyle bir durum var, her yenisinde kendini tekrar eden kitapları okuyorum hissi oluşmaya başladı. Güzel evet, ama bir süre sonra okudukça insanın modunu düşürüyor bu durum. Yine de polisiye severlere tavsiye edebilirim.
reklamdeğiltavsiye
İstanbul'un kalabalığına karışmıs bir sessizlik var bu romanda. Sokak lambalarının altından geçip giden erkek gölgeleri, bulunan cansız bedenler ve her cesedin yanına bırakılan beyaz kasımpatılar... Masumiyetin simgesi gibi duran bu çiçekler, aslında geçmişte işlenmis karanlık suçların sessiz tanıkları.
Boğazları kesilerek öldürülen erkekler, ilk bakısta rastgele seçilmis kurbanlar gibi görünse de Suat Komiser ve Selim Komiser derinlere indikce gerçeğin ipuçları cesetlerin yanında değil kurbanların geçmişlerinde saklıdır. Kadına siddet tecavüz, kadın cinayeti... Her dosya, kapanmış sanılan ama aslında hiç kapanmamış yaralarla doludur. Ve evet, bu noktada tek kelime yankılanır zihinde: İNTİKAM
Romanın asıl gücü, katilin kimliğinden çok nedeninde saklı. Yetistirme yurdunda birbirine aile olan iki kız çocuğu: Ebru ve Burcu. Biri daha bebekken bir cöp bidonuna terk edilmis, diğer annesi tarafından uydurma bir bahane ile sokağa bırakılmıştır. Hayata sıfırdan bile değil, eksiyle baslayan bu iki genç kadının yaşadıkları, okuru hüzünle sarıyor. Yurtta gördükleri şiddet, ihmal ve yalnızlık; onları sadece büyütmez, sertleştirir, dönüştürür.
Bir süre ayrı düşen hayatları yeniden kesiştiğinde, artık masum kız çocukları yoktur. Yerlerine, sosyal medya üzerinden zengin erkekleri takibe alan, onları dolandıran, iz bırakmadan kaybolan iki kadın vardır. Ama bu sadece para meseles değildir. Bu, adaletin işlemediği bir dünyada kendi adaletlerini yazma hikâyesidir.
Yazar, günümüzün kanayan yarası olan kadına siddet, kadın cinayetleri ve cezasızlık meselesin didaktik olmadan, aksine sürükleyici ve karanlık bir hikâye icinde ustalıkla sunmuş. Anlatım akıcı, tempo yüksek. Polisiye bir roman okuduğunuzu sanırken, bir noktada kendinizi insanın içini sızlatan bir
Türk Polisiyesi
Kadın cinayetlerine dikkat çeken eseri okurken, ülkemizde katledilen kadınları düşünmemek mümkün değil. Zaten Elçin Hanım bu konuya dikkat çekmek istemiş ve de başarılı olmuş. Tecavüze uğrayan bir kız çocuğu üstü kapatılan olayların hayatındaki etkisi sebebi ile kitabın kahramanın da can buluyor ve av iken avcı oluyor...
İstanbul' da işlenen cinayetlerde olmayan ipuçları ile davayı soruşturan kadın komiser Suat...
Erkek mesleği olarak kabul edilen polislik görevinde başarılı olmaya çalışan bu zeki kadın, soruşturmayı her yönden ele alıyor. Davayı sonlandırmak için uğraşıyor. Hem ekip arkadaşı hem de amiri katilin bulunası için ona yüklenmektedir. Bir kadın olarak kadınların haklarını savunmaya çalışırken maruz kaldığı psikolojik baskı ile de baş etmek zorunda bırakılıyor. Komiser Suat ise pes etmek nedir bilmiyor. O görevine aşık bir kadın olarak hemcinslerinin haklarını savunmaktan geri kalmıyor. Soruşturma devam ederken beklenmedik olaylar ise ona geri adım attırmıyor...
Öldürülen kurbanların ortak noktası nedir?
Masumiyetini kaybeden bir insanın içindeki canavar uyanınca ne kadar ileri gidebilir?
Komiser Suat ve ekip arkadaşı Selim'in çabası katili yakalamaya yetecek mi?
Eserin dili sade ve anlaşılır. Kitabın sonu ise devamının geleceğini gösteriyor. Umarım çok beklemeyiz. Kitabı herkese tavsiye ederim
Ecel Çiçekleri suçlulara cezalarını vermeye, güçsüzleri ayağa kaldırmaya geldiler…
İstanbul’da birbiri ardına işlenen kanlı cinayetleri çözmeye kararlıdır Suat Komiser.
Vahşice öldürülen ama ölüme direnmemiş görünen erkekleri birbirine bağlayan nedir?
Katil, cesetlerin yanına neden beyaz kasımpatıları bırakır?
Ecel Çiçekleri cezasız kalan vahşetin, adaletin ve intikamın romanı…
Genç bir yazardan güncel konuları işleyen; hem polisiye, hem dram güzel bir kurgu. Dili akıcı ve sade. Sadece sonu biraz havada kalmış gibi geldi bana... Bizim tamamlamamızı istemiş olabilir yazarımız.
Kara Hafta etkinliğinde tesadüf eseri dinlediğim, çok geç tanışmış olmaktan üzüldüğüm sevgili Elçin Hanım'ın okuduğum ilk kitabı. Çiçek gibi bir feminist polisiye. Klasik süslü dedektif hikayelerinden uzak, gerçekçi bir yerden yazılmış, adaleti kendileri sağlamaya çalışan kadınlarımızın öyküsü. Elçin Poyrazlar 
Ecel Çiçekleri
Elçin Poyrazlar Ecel Çiçekleri
Roman, İstanbul'da peşpeşe işlenen ve vahşice öldürülen erkek kurbanların üzerine kurulu bir roman. Öldürülen erkekler arasında bir bağlantı var mı?, tüm cinayetleri aynı kişiler mi işledi?, olay mahaline bırakılan beyaz kasımpatıların anlamı ne? Komiser Suat Zamir tüm bunları çözmek için gece-gündüz demeden çalışır. Fakat katiller o kadar beceriklidirler ki olay yerinde hiç bir ipucu bırakmaz? Fakat Komiser Suat öldürülen erkeklerin kadın cinayetleri ile bağlantıları olduğu ve mahkeme tarafından serbest bırakıldığını ve katillerin öldürülen kadınların intikamını aldığını çözer? Yine de katilleri bir türlü durduramaz.
Ecel Çiçekleri, bana göre klasik polisiyeden daha fazlası. Yazar sadece bir katili değil, toplumun sessiz ortaklarını da ifşa ediyor: susturulan kadınları, görmezden gelen kurumları, sessiz kalmayı seçen bireyleri. Romanın feminist vurgusu çok fazla. Suat karakteri, erkek egemen bir sistemin ortasında güçlü ama insani bir kadın. O kahraman değil, mücadele eden bir insan. Bu yönüyle sahici ve etkileyici buldum.
Katilin kimliği ortaya çıktığında okuyucu ters köşe oluyor çünkü işlenen cinayetler bir intikamdan öte bir “mesaj” taşıyor. Kurbanların hepsi geçmişte kadınlara zarar vermiş erkekler. Katil, sistemin koruyamadığı kadınlar adına adalet dağıtıyor.
Bu durum, okuru “adalet nedir?” sorusuyla yüzleştiriyor. Kitabın sonunda geçen cümle ise kitabı ve içindekileri resmen özetliyor: " Erkek adaleti yalnızca erkekleri korur. Bizde kadın adaletimizi getirdik! ".
Kadın cinayetlerine bizzat Özgecan, Münevver ve Şule'nin ismini kullanarak dikkat çekmesi çok güzel bir anımsatma olmuş. Bir erkekten kaçıp başka bir erkeğin korunmasına sığınmak, bu yüzden de defalarca zarar görmek, kadınların makus kaderi maalesef. Kendimizden başka bizi kurtaracak kimsenin olmadığını ne kadar erken anlarsak o kadar iyi. Öngörülebilir bir hikâye olmasına rağmen keyifliydi. =)
Reklam
Yazar Hakkında
Elçin PoyrazlarYazar · 7 kitap
Elçin Poyrazlar Bursa’da doğdu. 1997’de ODTÜ İşletme Bölümü’nden mezun oldu. Belçika’da Avrupa Birliği ve Uluslararası İlişkiler üzerine yüksek lisans yaptı. Brüksel’de ekonomi-politika doktorasını yaparken gazeteciliğe başladı. Cumhuriyet’in Brüksel ve Washington temsilciliklerinin ardından TimeOut, Huffington Post, Vocativ ve BBC gibi uluslararası medya kuruluşları için çalıştı. İlk polisiye romanı Gazetecinin Ölümü 2014’te, ikincisi Kara Muska 2016’da yayımlandı. Poyrazlar, İngiltere Polisiye Yazarları Derneği’nin (CWA) üyesi ve Türkiye’de Polisiye Yazarları Birliği’nin kurucularındandır. Londra’da yaşıyor.
