Ecinni Labirenti
Hesenê MetêYazar:
Hesenê Metê
Çevirmen:
Muhsin Kızılkaya
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
Değiştiremeye niyetlenerek başladığı süreç kendisinin dönüşmesiyle son bulan Kevanot öğretmenin trajik sonunun hikayesidir Ecinni Labirenti. Hurafelerin, inançların, cehaletin, korkuların akıl almaz boyutlarını kendisine özgü ironiyle sunmuş Hesenê Metê.
Mamoste (öğretmen) Kevanot, köyün birine tayini çıkınca anadili Kürtçe'den başka bir dil bilmeyen karısıyla bu köye yerleşir. Kevanot köylülerin dilini anladığı ve anadilinden kopmadığı için 'Bizden biri' olarak karşılanır ve saygı ile hürmet ile ağırlanır. Ayrıca köylüler ilk defa böyle samimi bir öğretmen ile karşılaşmışlardır.
.
Kevanot öğretmenliği sırasında çocuklardan öğrendikleri ile şaşkına uğrar zira çocuklar doğal canlıları önemsiz bir şeylermiş gibi katlederken ana babalar buna ses çıkarmamakla kalmaz üstüne tüm bunları onaylarlar.
.
Kevanot köylülere karşı iki yol görür. Ya onları yola getirecektir ya da onlar gibi olacaktır. İlk seçeneği seçen Kevanot bunun için onların seviyesine inmek gerektiğini düşünür. Köyün yüksekokul gören bir genci Kevanot'a; "eğer onların seviyesine inersen onlardan olursun, çıkamazsın" uyarısını yapsa da Kevanot bildiğini okur. Ve gün gelir Kevanot köylüler gibi cinlere inanan, kuşları avlayan, onlar gibi alaylı biri olur çıkar.
.
Bu köyde kadınlar ikinci sınıftan da ötedir. Henüz çocuk yaşta gelinler doğal karşılanır, birden fazla evlilik adet olmuş, onlarca çoluk çocuk isimleri dahi bilinmeden aynı ailede yaşamışlardır. Hatta kardeşler birbirlerinin eşlerini kendilerine eş almış çocuklarını birbirleri ile evlendirmişlerdir.
.
Cinlere inanmanın, onların huylarına kapılan kadınların sahtekar, tacizci hocalara emanet edilmesine aldırış edilmeyen bu köyde cinler için sürekli bizden iyi olsunlar diye bahsedilir.
.
Kevanot tüm bunlar karşısında en son deliren kişi olarak aydınlatmak içşn yola çıktığı köylülerin kendisini aydınlatmasına muhtaç olur. Köylülerin ruh hallerini içselleştiren Kevanot'un yabancılaşma yaşaması bir süre sonra cinlerin kötü yaratıklar olduğunu, köylülerin dediği gibi bizden yi olsunlara layık olmadığını
Reklam
Yazar Hakkında
Hesenê MetêYazar · 19 kitap
.
1957, Diyarbakır-Ergani doğumlu. Henüz 11 yaşındayken ayrıldı köyünden. Üç yıl Diyarbakır’da, birkaç yıl da Nusaybin’de, yedi yıl da Tarsus-Mersin’de yaşadı. Birkaç kez tutuklandı ve bir süre hapishanede kaldı. 1980 yılında Türkiye’yi terk etti, üç yıl kadar İran, Irak ve Suriye’de yaşadı. Daha sonra İsveç’e yerleşti, yirmi yıldan beridir bu ülkede yaşıyor.
80’li yıllarda yazmaya başladı. Hikayeleri çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlandı. Daha sonra hikayelerini 1991 yılında "Smîrnoff" adlı bir kitapta topladı. Şu ana kadar "Ardû” (geleneksel hikayeler, 1991), "Labîrenta Cinan” [Ecinni Labirenti] (roman, 1994), "Epîlog" (hikayeler, 1998), “Tofan” [Tufan] (roman, 2000) adlı kitapları yayımlandı. Puşkin, Çehov, Dostoyevski ve Göran Tunström’ün birer kitabını Kürtçeye çevirdi.
(1957) Ji Erxaniya Diyarbekrê ye, ev bi qasî 20 salan e ku ji wan deran dûr e, li Swêdê dijî. Kitêbên wî yên ku heta niha çap bûne ev in: Smîrnoff (çîrok, 1991), Labîrenta Cinan (novel, 1994), Epîlog (çîrok, 1998), Tofan (novel, 2000). Hin kurteçîrokên gelêrî bi formeke edebî hûnandine û bi navê Ardû (1991) çap kirine. Ji xeynî van kitêban Keça Kapîtan (1988) a Pûşkîn, çend kurteçîrokên Çehov bi navê Mirina Karmend (1989), romana Dostoyevskî Merivên Reben (1991) û ketêba Göran Tunström Jiyana Rastîn (2003) wergerandiye kurdî.
