Puan
7.810 üzerinden
"Bu hikâyede yanan Harriet oldu."Edebiyat
Jane Austen’dan ilk okuduğum kitap Gurur ve Önyargı’ydı. (Aşk ve Gurur) Bundan birkaç sene önce okumuştum ve çok da beğenmemiştim. İnsanların o kitabı çok abartığını düşünüyorum. Dizilerde, filmlerde adı geçmesi ve çok güzel olduğunun kesinlikle okunması gerektiği felan filan yorumları söylenince... belki de kitap hakkında benim beklentim fazla yüksekti.
Emma' yada biraz şüpheyle başladım ama bu kitabı sevdim biraz fazla uzatılmış olsa da güzeldi.
...
Emma, Jane Austen'ın yaşarken yayınlanan son kitabı.
Jane Austen'ı okuyanlar bilir, yazar genellikle iki konu çerçevesinde kitaplarını ele alır: "Güçlü Kadınlar ve Evlilik"
Emma da öyle.
Konusu; 1800'lü yıllarda bir taşra kasabasında yaşayan Emma ve çevresindeki insanlar arasında dönüyor. Emma iyi eğitimli, yetenekli ve zeki bir kız. Annesini küçükken kaybetmiş ve ablası da evlenip gittikten sonra babası ile başbaşa kalıyor. Ve kendine bir meşguliyet arıyor buda çöpçatanlık. Emma aklında uydurduğu insanları evlendirmek için akıllarına girerek onları birbirine aşık etmeye çalışıyor tabi bu kötü sonuçlar veriyor.(Anlamadığım kısım tam olarak burda Emma evliliğe karşı olduğunu, böyle bir şey düşünmediğini söylüyor ama zavallı Harriet'in kafasını iyi bulandırıyor. Tuhaf)
Başta Emma'nın yaptıkları hiç hoş olmasada sonlara doğru pişmanlığı, değişimi, hatalarından ders çıkarması çok güzel oluyor. Emma'nın güçlü bir kadına dönüşümü de diyebiliriz.
Ve bir karekter daha var onada değinmeden geçemiyecem Mr. Knightley başta kim olduğunu bulmakta zorlansamda ortalarda kim olduğunu öğrendim.
Mr.Knightley baştan sona Emma'yı uyaran, yaptıklarının yanlış olduğunu söyleyen tek kişi.
Onların tartışmaları kitabın bence en keyifli kısımları.
Fazla uzun oldu :)
Şimdiden iyi okumalar.
✿ ✿ ✿
8/10
2024 70. kitabı
Öncelikle benim gibi Aşk ve Gurur'dan sonra buralara düştüyseniz sizde de bire bir aynı etkiyi yaratmayacak olabilir ama kitabı bitirdiğinizde buna değeceğine inanabilirsiniz. Özellikle hikayenin sonlarında keskinleşen "ters köşeler" var ki sanırım Moliere'in Cimri'sini, Shakespeare'in Onikinci Gece'sini bile okurken bu kadarı benim için yoktu.
Emma'nın hikaye boyunca önsezilerindeki acemiliğiyle kendine güveni birleştiğinde ortaya çıkan saflığı öyle samimi geldi ki... Onu o kadar sevdim ki, bu yanılgılarının hepsinden yenilgisiz çıkmasını hikaye bitene kadar bekledim. Üç genç kızın gönül ilişkileri karmaşasını merkezine alan bu kasaba hikayesinde, mektup yazmanın "insan karakterinin en güçlü referansı" görülmesinden daha ne romantik olabilir?
Yazarımızın toplum hayatındaki sınıfsal farklılıkları çok da abartarak gözümüze sokmamasını, insan üzerine kondurulacak erdemleri kitaplarında yine kendi anlayışıyla arayışını seviyorum. Jane Austen'in kısa hayatı, kitaplarındaki aşka bakışını bende daha değerli kılıyor, her ana karakterde onu arıyor ve ona çok sevgi duyuyorum.
Reklam
Yanılsama Anlatısı·500 syf.·
Jane Austen’ın 
Emma romanı, 19. yüzyıl İngiliz taşra toplumunun sosyal yapısını, evlilik kurumunu ve sınıf ilişkilerini ironik bir bakışla ele alıyor. Fakat roman satır aralarında sınıf farkının bilinci ve sınırı, insan tabiatının kör noktalarını ve duygular karşısında aklın ne kadar kolay yanılabildiğini gösteriyor. Austen, büyük olayları, karakterlerin trajedilerini anlatmayı değil; küçük detayları, yanlış anlamaları, ironiyle aktarmayı amaçlıyor. Böylece sakin görünen bir dünyanın içinde hareketli bir ruh haritası çiziyor.
Romanın merkezinde zeki, güzel, varlıklı, iyi eğitimli, fakat deneyimsiz bir karakter olan Emma Woodhouse yer alıyor. Emma(21), kendisi evlenme fikrinden uzak, fakat başkalarını “eşleştirme” konusunda yeteneği olduğunu düşündüğünden çöpçatanlık yapıyor. Austen, Emma’nın bu arzusu üzerinden insan ilişkilerinin kırılgan doğasını görünür kılıyor. Yazarın odağı, dış olaylardan çok içsel yanılgılar ve karakter çözümlemeleri üzerine yoğunlaşıyor.
Emma’nın kendini başkalarının hayatını düzenleyebilecek bir otorite olarak görmesi, roman boyunca sorgulanıyor. Aslında bunun en büyük nedeni, Emma’nın ev yaşamında da hakimiyetinin bulunması. Annesinin uzun yıllar önce ölmesi, ablasının evlenerek evden ayrılışıyla babasıyla yalnız kalıyor. Ev yaşamının hakimiyeti onda olduğu gibi, sosyal etkinlikler organize eden, sosyal ortamlarda söz sahibi olduğunu düşündüğü bir konuma da sahip. Bu da, başkalarının hayatları üzerinde en iyi yönlendirmeyi yapabileceği konusunda temelsiz bir özgüven taşımasına neden oluyor. Bu yüzden zararı en yakınlarına, en başta da Harriet'a dokunuyor.
Emma’nın roman boyunca öz farkındalığa ulaşacağı süreçte okurun olacaklardan çok da emin olmadan ilerleyişi romanı biraz belirsiz kılan özelliği diyebilirim. Austen bana kalırsa okuruEdebiyat
7/10
2026 35. kitabı
Jane Austen’ın Emma romanı, 19. yüzyıl İngiliz taşra toplumunun sosyal yapısını, evlilik kurumunu ve sınıf ilişkilerini ironik bir bakışla ele alıyor. Fakat roman satır aralarında sınıf farkının bilinci ve sınırı, insan tabiatının kör noktalarını ve duygular karşısında aklın ne kadar kolay yanılabildiğini gösteriyor. Austen, büyük olayları, karakterlerin trajedilerini anlatmayı değil; küçük detayları, yanlış anlamaları, ironiyle aktarmayı amaçlıyor. Böylece sakin görünen bir dünyanın içinde hareketli bir ruh haritası çiziyor.
Romanın merkezinde zeki, güzel, varlıklı, iyi eğitimli, fakat deneyimsiz bir karakter olan Emma Woodhouse yer alıyor. Emma(21), kendisi evlenme fikrinden uzak, fakat başkalarını “eşleştirme” konusunda yeteneği olduğunu düşündüğünden çöpçatanlık yapıyor. Austen, Emma’nın bu arzusu üzerinden insan ilişkilerinin kırılgan doğasını görünür kılıyor. Yazarın odağı, dış olaylardan çok içsel yanılgılar ve karakter çözümlemeleri üzerine yoğunlaşıyor.
Emma’nın kendini başkalarının hayatını düzenleyebilecek bir otorite olarak görmesi, roman boyunca sorgulanıyor. Aslında bunun en büyük nedeni, Emma’nın ev yaşamında da hakimiyetinin bulunması. Annesinin uzun yıllar önce ölmesi, ablasının evlenerek evden ayrılışıyla babasıyla yalnız kalıyor. Ev yaşamının hakimiyeti onda olduğu gibi, sosyal etkinlikler organize eden, sosyal ortamlarda söz sahibi olduğunu düşündüğü bir konuma da sahip. Bu da, başkalarının hayatları üzerinde en iyi yönlendirmeyi yapabileceği konusunda temelsiz bir özgüven taşımasına neden oluyor. Bu yüzden zararı en yakınlarına, en başta da Harriet'a dokunuyor.
Emma’nın roman boyunca öz farkındalığa ulaşacağı süreçte okurun olacaklardan çok da emin olmadan ilerleyişi romanı biraz belirsiz kılan özelliği diyebilirim. Austen bana kalırsa okuru
Yazarına bakmadan bile okunsa "Jane Austen" olduğu anlaşılacak bir roman. Gurur ve Önyargı'yı çok sevmiş biri olarak beklentilerim biraz yüksekti. 200 sayfada anlatılabilecek bir kurgu gereksiz ayrıntılara boğularak 500 sayfada alatılmış. Konusu dönemin sınıfsal ayrımlarına ve maddiyata dayanan evlilik anlayışı. Her ne kadar sınıfsallaşmayı eleştirse de finalde yine toplum beklentisine uygun bir evlilik yapılmış. Tahmin edilebilir bir kurguya sahip. Son 100 sayfa kitabın geneline göre çok akıcıydı. Karakterlere gelecek olursak Emma gerçekten kendimle özdeşleştiremediğim, okurken gıcık olduğum ender kişilerden. Abartılı özgüvrni, şımarıklığı insanı yoruyor. Mr. Knightly en zeki ve en çekilebilir karakter. Harriet ise Emma'nın zavallı kurbanı. Beklentilerimi karşılamayan bir roman oldu
10/10
2017 6. kitabı
Hani bazen hayatın hengamesinden yoruluruz ve bir tek korunmalı evimizin duvarları içerisinde olduğumuz zaman ruhumuz dinlenir ve deriz,
" Evim, benim cennetim! " diye! Böyle zamanlarda,
" Evim de olmak, ne güzel! " derim.
Ailem ve kitaplarımın arasında sosyal hayatımı azaltarak ama okuduğum kitaplardaki kahramanların eşliğinde yoğunlaştırarak yaşamak ve var olmak!
Dışarıda lapa lapa kar yağarken sıcacık evimde, elimde yeni demlenmiş bir fincan çayım ile kitap okuyabilmenin ve zevkine varmanın ayırdında olmak! Bir de okuduğum kitaptaki kurgu, kar görüntüleri ile harmanlanmış betimlemeler ile doluysa değmeyin keyfime! Olay örgüsünde anlatılan kahramanlar, benim nazarımda soyut olmaktan çıkıp somut olma yönünde yavaş yavaş ilerler! Onlar sanki muhitimde yaşayan arkadaşlarım, dostlarım! Hayatta yıkılmadan dimdik ayakta durma ve ben daha yaşıyorum, ölmedim dediğim var olma amacımdırlar, bir bakıma.
Bazı, kitaplar vardır...
Okunduktan sonra kişinin benliğinde hiçbir tesir yaratmaz! Yaratmadığı gibi, zamanla tarihin tozlu sayfalarında yok olmaya yüz tutarlar. Ama bazı kitaplar vardır ki; etkin olduğu dönemin üzerinden asırlar geçse dahi okunmasını her daim muhafaza eder. Bu da yetmez! Okuyan şahsa öyle bir tesir eder ki, mevcut olanı değiştirir ve değişik olanı mevcut kılar. Bir keşfediş yani yeni ufuklara açılan bir kapı gibi, salt insan özündeki var olanı, bir kıvılcım ile tutuşturup alevlendirendir.
Eser okunması kolay ve akıcı bir anlatıma sahip! Her kesimin zevkle okuması gereken mükemmel bir klasik. Belki süregelen hayatınızı değiştirmez fakat hayata bakışınızın olumlu yönde değişmesini sağlayan bir yazar, Jane Austen...
Ne zaman yeni bir kitap okumaya başlasam, içimi bir korku seli kaplar.
" Ya gereğinden fazla üzülür yada yüreğimde derin bir sızı hissedersem! "
Reklam
Reklam