Puan
810 üzerinden
“Hiç İş Yerinde Ağladınız mı?”İş Dünyası
“Hiç İş Yerinde Ağladınız mı?”
Bu herkese teselli verebilecek samimi soruya cevap vermeden önce bir giriş yapmak istiyorum. Kitabı izlediğim “Romance Is a Bonus Book” adlı 2019 yapımı bir Kore dizisinde görmüştüm. Kore dizisi deyip geçmeyin, kadınların iş dünyalarındaki durumları, hem erkekler hem sistem hem de diğer kadınlar tarafından nasıl bir muameleye maruz kaldıkları çok nahif bir şekilde işlenmiş. Gerçekten de “Romance”, senaryoya “bonus” olarak eklenmiş :). Kitabın Türkçe çevirisinin olabileceği aklımdan bile geçmezken sosyal medyada kitap karşıma çıkıverdi. (takip edildiğimize dair komplo teorileri serbest :D) Tabi ki hemen aldım ve büyük bir beklentiyle başladım.
Kitap 8 hikaye içeriyor ve ilgili diziden bize göz kırpması amacına hizmet edercesine kadınların iş hayatında maruz kaldığı problemler ele alınıyor. İlk 2 hikayeyi sevdim derken 3. hikayeden hiç hoşlanmamıştım ki kitabın sonuna yerleştirilen, Koreli bir edebiyat eleştirmeninin eleştirisini okuyunca “Fukuoka Rehberim” adlı bu hikaye, sanırım en sevdiğim oldu. Bu eleştirinin fazla olduğunu düşünenler olmuş ancak ben çok yerinde buldum. Zira bir kadın olarak bile hikayelerde anlamını kaçırdığım detayların aslında neyi ifade etmek istediğini bu eleştiri sayesinde fark ettim. Hikayelerin hepsi farklı bir durumu gözler önüne sermiş, birbirlerine pek benzemiyorlar. Bazen bir kadının kendi gözünden, bazen bir erkeğin gözünden, bazen de dışarıdan bir gözden dinliyoruz yaşananları. Bir temanın böyle çok yönlü bir şekilde yansıtılması kesinlikle kitap adına olumlu bir özellik olmuş. Yazar gerçekçilikten asla şaşmamış, aynı zamanda duygusal karakterle de dalga geçmemiş. Dolayısıyla her karakterin içinde bulunduğu dünyanın gerçekliğini kabul ettiğini, hüzün varsa neşenin de olacağına inanarak ufacık
İş hayatına görece geç başlayanlardanım ben. Dördüncü yılımda, ikinci iş yerindeyim ve hala alışamadığım bir düzenin içinde olduğumu hissediyorum. Çünkü oyunun kurallarını bilmiyor, gösterdikleri kuralları görünce de kabullenemiyor gibiyim. Tam da soru işaretlerimin çoğaldığı dönemde Jang Ryujin’in öyküleri çıktı karşıma.
‘Çalışmanın Hüznü ve Neşesi’ içerdiği sekiz öyküde de içime dokunacak bir özelliğe sahipti. Örneğin yoğun bir iş gününden sonra ‘kendimi şımartma isteği’, alışverişe dönen ikili ilişkiler, zamanın yokluğunu bahane edip ertelediğim şeyler.
Bu öykülerin çoğunu deneyimlediğimi düşündüm sonra. Öyküler bitip yazarın son sözünü okuyunca daha da garip hissettim. Çünkü şöyle diyordu yazar: ‘Yazmak, benim uzun zamandır sakladığım sırrımdı. Ne gariptir ki böylesine keyif alarak yaptığım bir şeyi başkalarına söylemeye utanıyordum.’
Özel sektörde çalışırken; çevresinden gizleyerek çeşitli yazma atölyelerine katılmış Jang Ryujin. Yazmaya başladıktan bir süre sonra da işini bırakıp kendini tamamen yazmaya vermiş. ‘Çalışmanın Hüznü ve Neşesi’nde yer alan öyküler kadar sevdim yazarın cesaretini de. İmrendim belki de…
.
Kitapta en beğendiğim öyküleri de yazayım: Tampere Havaalanı ve Verimsiz.
.
Umut Durmuşoğlu kapak tasarımı, Sevda Kul çevirisiyle ~
Reklam
Kitabı kore iyileşme edebiyatından bir kitap sandım onun için almıştım ancak öyle değil kitabın sonunda Koreli bir edebiyat eleştirmeni kitabın güncel akımlardan farkını anlatıyor birkaç öyküsünü beğendim sadece dil ve anlatım genelde Koreli yazarlarda benzer oluyor sade ve akıcı yetişkinlere hitap eden hikayeler var beklentimin dışında bir kitap çıktı.
Çalışmanın Hüznü ve Neşesi
Herkese merhabaaaa! Beni Kore Edebiyatı ile tanıştıran o çok güzel öykü kitabının yorumuyla karşınızdayım.Hemen size kısaca kitabın konusundan bahsedeyim.
Kitap çalışma hayatının zorlukları ve güzelliklerini anlatan 8 kısa hikayeden oluşuyor.Her hikayede farklı bir karakterin iş hayatında başına gelen birkaç olayı okuyoruz.
Kitap o kadar akıcıydı ki 1 günde bitirdim.Her hikayeyi okurken kendinizden çevrenizden bir parça buluyorsunuz.Yazım dili de çok akıcıydı.Her hikaye farklı olaylar ve kişiler üzerinden ilerlese de kitaptan kopma gibi bir durum yaşamıyordunuz.
Neredeyse her karakterde kendimden bir şeyler buldum diyebilirim.Benim için okuması çok keyifli bir öykü kitabı oldu.Herkese tavsiye edebileceğim insanı içine çeken bir kitaptı.
Puan vermedi·220 syf.··
Beğendi
·2023 16. kitabı
·22 saatte okudu
·Okunma: 10 Temmuz 2023 13:37
"Çalışmanın Hüznü ve Neşesi" sekiz farklı öykü ve iş hayatından bahsediyor. Çalışma hayatında zor zamanlar yaşayan insanlardan biri olarak kitabı görür görmez almak ve okumak istedim. Kore'deki iş hayatı ve Türkiye 'deki iş hayatını düşününce benzerlikler bulunabilir. Her meslek hayatı birbirinden farklı olsa da bazı hislerin evrensel olduğu bir gerçek. "Hiç iş yerinde ağladınız mı?" sorusu ise çalışan herkese sorulması ve cevaplanması gereken bir soru. Bu soruyu okuduğumda ise hiç ağlamaz olur muyum, hem de bu yüzden şu yüzden ağladım, diye farklı farklı cevaplar buldum kendimce. Her şekilde hayatın zorlukları vardır, önemli olan hiçbir şeyin veya kişilerin kalıcı olmadığını kabul ederek sabırlı olmak ve küçük heyecanlarla mutluluğu yakalayıp en önemlisi de sahip olduğumuz mesleği, işi severek hayata devam etmek.
Reklam