Puan
9.110 üzerinden
Çok sevdiğim Remarque'ın okuduğum bir muhteşem kitabı daha. Bu kitapta insan doğasını yansıtan çok şey var. İyi ya da kötü. Çok ilginç; geçmiş yıllardaki gerçeklerle şimdikiler arasında ne kadar benzerlik var; örneğin mültecilere karşı olan tutumlar gibi...Bunca yıl geçti fakat hiçbir şey değişmedi.
Bu kitabı 20 yaş üstü okurlara okumalarını tavsiye ederim, çünkü duygusal yükü çok yoğun ve tamamen insanı içine kapatır. Hayatın bazı gerçeklerini yansıtır, örneğin; bacağını kaybeden çocuğun düşündüğü ilk şey, annesi ile kendisinin hayatını iyileştirecek olan siğorta parası olması ya da uzun yıllar hayat kadını olarak çalışan birisinin, tüm birikimleri ile birlikte hayatının arzusunu gerçekleştirmek için hayalinin peşinden gidip; muhafazakâr hayat sürmesi, rahatlık vermeyen intikam duygusu hissi...
Bu kitabı okurken sıkılırsanız, kitabı bırakıp 1-2 sene sonra okuyun. Çünkü bu kitabın etkisi hayatıma adeta bir adrenalin enjeksiyonu gibi oldu. Çılgınlıklar yapmak, derinden nefes almak, hayattan zevk almam gerektiğini hatırlattı.
Kitap çok güzeldi. Fazla hassas insanların okumaması gerek bence, çünki kitapta savaşın iğrençliklerini göz önüne seriyor. İnsanların sırf doğduğu konuma göre değerlendirmek ne acı bir şey..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eleştirmenler tarafından Remarque’ın en başarılı ikinci romanı olarak gösterilen bu roman bana göre yazarın en kasvetli, en karanlık, en depresif romanı. Sürekli yakalanma ve sınır dışı edilme korkusu, gece karanlığı, geleceğe dair tükenen umutlar, amansız bir kovalamacalar okura kadar sirayet ediyor. Alışageldiğimiz Remarque temalarını fazlasıyla görmek mümkün: savaşın gereksizliği ve kaçınılmazlığı, yersiz yurtsuz insanlar, savaşın insan hayatı üzerindeki etkileri, parçalanan aileler ve umutlar vs…
Ravic kitabın ana karakteridir. Ravic Nazi rejimin desteklemeyen başarılı bir Alman cerrahtır. Ancak Nazilere ihanetinden dolayı acımasızca işkencelere maruz kalmış, toplama kampına gönderilmiş ve Nazi rejiminin Almanya’nın kontrolünü ele geçirmesinden sonra da oradan kaçmayı başarmıştır. Artık hayatta tek bir amacı kalmıştır: Kendine ve sevdiklerine işkence eden o adamdan öcünü almak. Paris’te ruhsatsız ve kaçak bir şekilde Fransız cerrahların yerine ameliyatlara girer ve hayatını gölgelerde yaşayarak devam ettirir. Paris o yıllarda ucuz otelleri, taşlı yolları, köhne yapılarıyla Avrupa’nın dört bir yanından gelen sığınmacılar için en uygun ve en güvenli yerlerden biridir. Ancak buradaki mülteciler sürekli tedirgin, adeta diken üstünde yaşamaktadırlar. Öyle ki pek çoğu paranoyak olmuştur. Nihayetinde 2. Dünya Savaşına hızla giden bir Avrupa’da yaşanabilecek en güvenli yerlerdendir burası.
Savaş kapıda olmasına rağmen ana tema aşktır. Aşk burada güçsüz ve yabancılaşmış bireylerin totaliter rejimler altında yaşamak için buldukları yegâne içsel güçtür. Aşk olmadan geleceğe güvenle bakmak imkânsızdır. Ravic için de aynı şey geçerlidir. Ancak yaklaşan savaş ve mülteci sorunundan dolayı bu aşk daha en baştan bitmeye mahkûmdur.
Az önce de belirttiğim gibi “Zafer Abidesi” çok
Remarque'ın 1945 yılında, Amerika'da sürgündeyken kaleme aldığı ve "Doğu Cephesinde Yeni Bir Şey Yok"tan sonra en çok satan romanı. Birkaç kere de sinemaya uyarlanmış.
Roman, Ravic isimli sürgündeki bir Alman cerrahın 2. Dünya Savaşı'nın hemen öncesinde, Paris'te yaşadığı kaçak hayatı anlatıyor. Görüşleri nedeniyle Almanya'nın kara listeye aldığı ve yoğun işkenceler sonrası bir toplama kampına tıktığı bu vatandaşı, kamptan kaçıp kendini saklayacak bir ülke bulmaya çalışır. Almanya, kendi vatanı, onun için en büyük tehlikedir artık; gittiği diğer tüm ülkelerde de evrakları olmadığı için defalarca sınır dışı edilmiştir. Paris, büyük savaş öncesi son sığınağıdır. Defalarca yakalanıp sınır dışı edildiği, ama bir yolunu bulup tekrar girdiği bu şehirde yeteneksiz iki Fransız cerrah adına gizli ameliyatlar yaparak geçinirken hem geçmişinin kara gölgesinden kurtulmak, hem de fazla hayal kurmadan sadece gününü yaşamak ister. Karşısına çıkan bir genç kadın, Joan, onun geçmişi ile yüzleşmesini ve hesaplaşmak için gerekli cesareti kazanmasını sağlar.
Remarque'ın bu romanı klasik bir "bestseller", içinde tutku, aşk, heyecan, intikam var. Bu tarz kitapları sevenlere daha çok hitap edecektir.
Savaş ve soykırım dönemlerinde yaşananları anlatan birçok eser yayınlandı zamanımıza değin, konu bizler için artık çok tanıdık. Bu yüzden roman da yavan bir tat bırakıyor. Ancak romanın erken dönemde, savaşın hemen bitiminde 1945'te yayınlandığı ve yazarın yaşamından kesitleri içerdiğini de unutmamamız lazım. Savaşın yarattığı yıkımları, oradan oraya sürüklenen insanların çaresizlikleri ve acılarını, soykırım dehşetini Remarque gibi birkaç kalem sayesinde duydu dünya...
Remarque, tam da kitaptaki kahramanı Ravic gibi, görüşlerinden dolayı vatanı Almanya'dan kaçmak zorunda kalmış ve yaşamının
Uzun muddetden sonra meni agladan kitab. Ravikin hisslerini en derinden hiss etdim oxuyarken. Muharibenin dehweti, Joan ve Ravikin sevgi caresizliyi mene cox tesir eledi. Uzun müddət tesirinden cixa bilmeyecem yeqin ki.
Kitab haqqinda yaza bilecek cox soz var esline, amma o qeder tesir edib ki fikirlermi ifade ede bilmirem...