Joseph D'Lacey - ET (Ne Yiyorsan O'sun)
Sayfa sayısı:352
Tür:Distopya, Roman
▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫
Yaban toprakların dört bir yandan kuşattığı, çürüyen bir kasaba Abyrne. Abyrne'in halkı, hayatta kalmak için kasabanın hemen dışındaki fabrikanın sağladığı ete muhtaç.
Abyrne'de et kutsal. Herkesin ibadet edercesine yemekle yükümlü olduğu, paha biçilmez bir şey. Ama bir avuç insan var ki, onlar kasabanın tepeden tırnağa kokuştuğunu düşünerek et yemeyi reddediyor.
Kasabanın dini ve dindışı güç odakları arasında kıyasıya bir iktidar mücadelesi sürmekte. Zira besin zincirini elinde tutan, kasabayı da yönetiyor.
Diğer yandan, kasaba halkı aç. Hem yemeleri lazım... ...hem de yedirilmeleri.
KORKUNUN YENİ EFENDİSİNDEN TÜYLER ÜRPERTEN BİR GELECEK HAYALİ
Yeni bir odacık belirdi. Boğa ileri bir adım attı ve Snipe'ı içeri itti. Odacık boğayı ve sığır ağılını arkada bırakıp ilerlerken, Snipe yerdeki kanı gördü. Çelik bir çerçeve gelip üzerine çöktü, onu ayakta durur ama başını çeviremez halde yerine mıhladı. Kutu sarsılarak durdu.
Küçük, dörtgen bir kapak kayarak açıldı ve Snipe, personel yemekhanesinden şöyle böyle tanıdığı bir adamın yüzünü gördü. Adamın gözleri kör gibiydi. Adam Snipe'ın alnına bir silah dayadı.
Ben etim.
▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫▫
Bu zırıl zırıl gerçek barındıran bir distopya, acımasız Et baronu ve onu arkadan destekleyen Rahip ve rahibeler birliği.
Bu kitabı okuduktan sonra etlere karşı tutumunuz bile değişebilir. Ancak buradaki tek et hayvan eti değil. +18 bölümler içeriyor ve kolay etkileniyorsanız okumanız taraftarı değilim.
Abyrne kasabası, kendini ilk ve son kasaba olarak tanımlamış yani bu kasabanın başını çekenler öyle diyor.
Ve Hristiyan yaratılışındaki şu sözü çok yanlış anlamışlar,