Puan
8.410 üzerinden
Moroiler tehlikededir. Strigoiler efsanevi bir gardiyanı ve gardiyanın korumakta olduğu moroileri öldürmüştür. Bu sefer tek fark, artık insanların strigoilerle birlikte çalışması.
Akademi öğrencileri, kraliyet üyeleri ve gardiyanlarla bir kış tatiline gider. Lissa’nın Christian ile sevgili olmasından sonra yalnız hisseden Rose, Mason ile yakınlaşır. Dimitri’yle bir geleceklerinin olamayacağını anlayan Rose, Mason ile şansını denemeye karar verir.
Strigoilerin moroi cinayetleri arttıktan sonra herkeste bir panik dalgası oluşur. Bu kitapta, Rose’un çenesini kapalı tutamadığı için sorumsuz Mason, Eddie ve aptal Mia’nın kalkıştığı daha da sorumsuzca bir hareketini okuyoruz.
Bu kitap, ilk kitaptan kesinlikle daha güzeldi. Okurken çok eğlendim ve sonlarına doğru gerçekten aşırı sardı. Bir yerde gözlerim doldu, çok çok üzüldüm. Daha sonrasında bir de baktım ki bu kitabın filmi mi, dizisi mi ne varmış. Dimitri’ye baktım ve gözlerimi çamaşır suyuyla yıkamak istedim. Ben daha iyi Dimitri olurdum orası kesin.
Kitabı okurken hep başucumda durdu. Bazen heyecanlanırken, bazen gerilirken gördüm kendimi. Rose; Lissa'nın aklından ne geçerse, ne yaparsa veya ne hissederse algılayabiliyordu. Buda aralarındaki pasifik bağdan kaynaklanıyordu. En sonunda da eğlenceleri kana bulandı. Kitabın kurgusunu da oldukça beğendim. Tavsiye ederim.
Reklam
İlkine nazaran daha heyecanlı bir kitap olmuş. İlkinde yer alan çeviri hatasından,muhtemelen, kaynaklanan devrik cümleler yok. Ama ilk kitapta yazar, Rose'un annesi için "kızıl" derken, ikinci kitapta anneyi ilk gördüğümüzde "kumral" tanımlıyor. Ama sonra mecazi bir şekilde annesine gönderme yaparken, çağrışımı yapan nesne "kızıl kıvırcık" saç. Hata yazarda mı çevirmende mi bilmiyorum ama bu bir betimleme hatası. Diğer yandan Dimitri ile olan inişli çıkışlı ilişkisi tadı kaçmadan anlatılmış, sevdim. İnşallah sonraki kitaplarda suyu çıkmaz ama zaten aldığım tüyoya göre böyle bir imkan da pek olmayacak.
Kurtadamlar hala devreye girmedi. Köşeye sıkıştıracak ve ana konuya katmayacak ise zaten ekleme yapmasın. Uyuz oluyorum sırf olsun diye eklemelerine. Hey! Kurtadamlar vampirlerden daha asildir! :)
İkinci kitap Biz öpücük ile birlikte aşk adam Adrian Ivashkov sahneye çıkıyor ve uzun yıllar sürecek bir ikinci erkek sendromunu başlatıyor. Ruhun getirdiği deliliği sanatıyla birleştiren naif ve Teoman sendromuna sahip olan Adrian, ne yazık ki kalbini, en başından beri kalbi başkasına ait olan birine, Rosa'a kaptırıyor. Çok çok sevdiğim bir karakter ve cidden inanılmaz bir şekilde Teoman'a benzetiyorum kendisini. Okuyanlar da hak verecektir. Ana seride yüzü çok gülmeyen bir karakter olsa da yan seri olan Kanbağı'nda yazar bu durumu fazlasıyla telafi ediyor. Önümüzdeki günlerde o serinin de incelemesini gireceğim...
Şimdi gelelim kitaba... Öncelikle çok kısa. Bu serinin bütün kitapları çok kısa. İki saat içerisinde bitiveriyor. Hiçbir olay uzun uzadıya anlatılmıyor, yazar her şeyi tak tak kısa ve net bir şekilde işleyip geçiyor. Bu tarz pek benim benlik değil açıkçası. Ben 600-700 sayfaya yayılmış kurguları okumaktan daha çok zevk alan bir insanım. Ne kadar uzun süre kitabin dünyasında kalırsam benim için o kadar iyi. Boş yere uzatılsın, kendini tekrara düşsün tabi ki istemiyorum. Ama keşke en azından 500 sayfa uzunluğunda tutsaymış yazar kitapları. Böyle de kötü değil ama başladığı gibi bitiyor işte...
Spoiler olarak, bu kitap ilk kitapta da ara ara gördüğümüz Mason karakterinin bize veda kitabı. Yazar Mason'ı öldürmüş olabilmek için yazdığı izlenimini vermiyor bize ki aksi benim en sinir olduğum şeylerden biridir. Sırf ana karakterin gelişimine faydalı olsun diye öldürülmüyor, öldürülüyor çünkü bu dünya böyle bir dünya. Sürekli diken üstünde kalman gereken, avların ve avcıların olduğu bir dünya. Bu sebeple ölümü beni üzdü ama şaşırtmadı.
Benim için bu serinin puanları hep yüksektir. Ama bu kitaba, kitaptan bağımsız tamamen şahsi bir garezle,
Vampir akademisi...Duygu ve Düşünce
Vampir akademisi İlk 2 kitabı okudum ve gardiyanların kendini kraliyet üyelerine adaması sinirimi bozmaya başladı. Kraliyettekilerin de gardiyanlara köle gibi davranması bu hayata mecburlarmış gibi aslında değiller ama düzen böyle kurulmuş. Zengin ve soylu kesim yine sinir bozucu. Dünya onların etrafında dönüyor gibi davranıyorlar. Korunmaya muhtaçlar ama büyü ile de düzgün bir şekilde kendilerini koruyamıyorlar. Küçüklük itibari ile tüm dampir çocuklara bu öğretiliyor. Kitapları Rose'un ağzından okuyoruz ama daha çok başrol Lissa gibi çoğu olay onun etrafında dönüyor ve kitap kapaklarında da o var. Rose yan karakter gibi umarım diğer kitaplarda bu değişiyordur. Ve keşke Christian ve Rose olsaydı bence ikisi çok iyi olurdu yanlışlıkla ikisini yakıştırmaya başladım ve çok iyi olacakları geliyor aklıma. Dimitri ile de iyi ama onunla ne olacağı belli değil bakalım görücez artık.
Vampir Akademisi
Buz Öpücük
Vampir Akademisi
Buz ÖpücükReklam
Reklam