İnsan aşkı zorlayamazdı, aşk ya vardı ya yoktu.
"Bu benim hayatım! Gerçek dünyada, mucizeler ve iyilik olmaz."
Hala sakin bir şekilde beni izliyordu. "Gerçek dünyada, kendi mucizelerini yaratabilirsin."
Öfkem aniden bir kırılma noktasına ulaştı ve kontrolümü korumaya çalışmaktan vazgeçtim. Hayatımda bir şeyler ters gittiğinde bana mantıklı olmamı söylemelerinden o kadar bıkmıştım ki...
Rose
Reklam
Strigoileri öldürdükten sonra kimse 'Tebrikler' demediği için memnundum. Ölüm, heyecan duyulacak veya tebrik edilecek bir şey değildi.
Başka kim geliyor?" diye sordum.
Omuz silkti. "Sadece sen ve ben."
Bir anda moralim 'neşeli'yi geçerek 'mutluluktan uçma'
noktasına ulaştı.
Reklam
Reklam