Yazar:
Binnur Şafak Nigiz
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
528
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2020
Yayınevi:
Dokuz Yayınları
Orijinal Adı:
Günebakan İs Serisi 3 (Ciltli)
ISBN:
9786258099195
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İs serisindeki en sevdiğim kitap buydu. Baya zevk aldım, o Korhan'ın kuyruğunu tuta tuta peşimizde dolanması, önüne geleni kıskanıp tüylerini kabartması filan o kadar zevkliydi ki, of bak, anlattıkça keyifleniyorum. Yüzümde bir gülümseme beliriyor. Nurşan'ı da asla seni kandırdı hala nasıl ona karşı böyle hissediyorsun diye suçlamadım. Çünkü maalesef aşık ve bütün o hisler öyle güzel yazılmış ki, ağzımdan kötü bir söz bile çıkamadı.
Ta ki gerçekler ortaya çıkana kadar, birden ne olduğunu anlamadığım biçimde tüm sebepleri kendine bağlayıp Nurşan kendini suçlamaya başladı.
'Onun beni affetmemesi gerekiyor' olayına dönüp kendini suçlamaya başladığı an, gözlerimin önü kararmaya başlayarak bana bir inme geldi. Tamam, Korhan'ın yaşadıkları çok kötü, gerçek anlamda çok kötü. O kadar kötü ki hak veriyorum. İnsan bazen içindeki o duyguyu hafifletmek için intikam almak isteyebilir ve Korhan, pok gibi şeyler yaşadığı için buna tutunmuş ve Altan'ın tek kızı olarak bizi hedeflemiş. Ama benim anlamadığım şey, Nurşan'ın neden kendini 200 sayfa boyunca suçladığıydı.
'Onun çocuğusun' diye suçlu bir konuma itilemezsin ki; senin olanlardan haberin dahi yoktu. Tamam, Korhan senden bazı haklı sebeplerden, 'kendince haklı sebeplerinden' dolayı suçsuz da olsan, içindeki fırtınayı atmak istemiştir. Ama sen, niye kendini bitiriyorsun?
Bencillik olarak gelebilir, ama babamın yaptığı hiçbir şeyin sorumluluğunu almazdım, almak zorunda da değilim. Babam yapmış, bitmiş tamam. Üzülürüm, çok üzülürüm. Hatta o kişinin yüzüne bakmaktan da aşırı derecede utanırım. Ama babam yaptı diye 'Ah, ben onun kanındanım, ben çok kötüyüm. Nasıl Korhan yüzüme bakabiliyor, beni affetme Korhan, lanet olsun ben.' triplerine girmem.
Hun zaten cevabını yapıştırmıştı. Hiçbir şeyin onun suçu olmadığını filan düzgün
İs Serisi inceleme - Tünel, Nehir, Günebakan
Eveet İs Serisi incelemesiyle geldim. Öncelikle kitabın konusundan bahsedeyim. İs Tanyel adında bir başrolümüz var ve kendisi konservatuvar öğrencisi, tiyatro okuyor. Henüz lise yıllarındayken karıştığı olaylar yüzünden hakkında bir sürü kötü dedikodu vardır. Ancak İs tiyatroyu çok sevdiği için bu dedikodulara kulak asmaz. Ve bir gün bir yabancının İs'in hayatına ani girişiyle her şey değişir.
Seri hakkında düşüncelerimden bahsedeyim. Tünel tam olarak bir giriş kitabıydı, çok fazla olay yoktu. Bazı yerlerde çok güldüm -özellikle Akşın'ın olduğu sahnelerde JSQKFJWKXJ- İs'in kendi geçmişini anlattığı yerlerde cidden kanım dondu, çok üzüldüm. Korhan çok gizemli bir karakterdi, hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyorduk, zaten Nehir boyunca çok gizemli davrandı ve içime kurt düşürdü. Tabii Günebakan'da her şeyi öğrendik. Ama Günebakan'a kadar bin bir türlü teori ürettim resmen. Birkaç şeyi tutturmayı başardım, ama cidden böyle bir şey beklemiyordum. Korhan hakkında diyecek bir şey bulamıyorum cidden geçmişini öğrenince çok üzüldüm, bana baya ağlayacaksın demişlerdi ve ağladım cidden JDKWFJQJDJ. Onun dışında Timsal ve Yağız'ı çok sevdim bence cidden İs'e destek oldular. Hun'a ilk başlarda ısınamamışım ama onun da İs'e yardımcı olması onun hakkındaki kötü düşüncelerimi yok etti. Yağış ve Çağlar zaten başından beri İs'in yanındalardı.
Binnur'un kaleminden okuduğum ilk seriydi ve bazı yorumlar görmüştüm betimlemelerin çok fazla olduğuna dair, buna hak verdim. Gerçekten bazen betimlemeler çok yordu beni, paragraf atladığım da oldu. Ama gerçekten güzel bir yazım dili var bence. Tavsiye ederim okumanızı, okuyacaklara keyifli okumalarr
İçimde öyle bir boşluk oluştu ki daha önce hiç bu kadar derin hissetmemiştim. İçimde öyle çok şiddetli bir fırtına var ki şu an, daha önce hiç bu kadar yakıp yıkmamıştı beni. Günebakan için bundan daha azını ya da daha fazlasını nasıl söylerim bilmiyorum. Bu yorumu yazarken göğsümde Günebakan, karşıya bakıyorum bomboş gözlerle. Kalbim paramparça. Daha önce çok kitapta ağladım evet, ama hiç bu kadar parçalanmadım. Oturup ağlayamadım bile doğru düzgün. Belki de okuduğum bir kitabın ardından boşluk hissi, hiç beni bu kadar sarsmadı.
Günebakan’ı beklediğim her ana, her saniyeye değdiğini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Onları öyle çok hissettim ki, belki ondan bu kadar etkilenmem. Öyle çok hissettim ki onları, düşündükçe kalbim göğsüme ağır geliyor. “Keşke seni bu kadar sevmesem.” - “Seni sevmek ne kadar zor bilmiyorsun.” Şu iki cümlenin ağırlığını size kelimelerle ifade edemem. Edemem. Size ifade edemeyeceğim bunların dışında onlarca cümle var ki... Hepsi birbirinden eşsiz. Binnur’un kalemine mümkünmüş gibi bir kez daha hayran kaldım, bir kez daha.
Korhan’a hiç kızamamıştım çünkü biliyordum Binnur böyle bir durum içerisine soktuysa onu, haklı sebepleri vardı. Olmalıydı. Ama bu kadar acı, bu kadar dayanılmaz olacağını kim tahmin edebilirdi ki? Serinin diğer kitaplarındaki her sahne, her cümle daha da anlam kazandı bu kitapta. Öyle çok anlam kazandı ki, Korhan ve Nurşan’ın karşısındaydım, içim dışıma çıkana kadar ağlıyor gibiydim. Kitabın her bir ayrıntısı barındırdığı anlamla eziliyordu sayfalarda. Bunların yanı sıra kitaptaki bütün karakterleri aşırı seviyorum, Akşın, Çağlar, Yağış, Yağız, Anka... O yoğun duygulardan sonra bile Akşın güldürmeyi başarıyorsa bizi,
Her şeyin açıklığa kavuşmasıyla beraber İs, duygusal olarak toparlanmanın yolunun uzaklaşmaktan geçtiğini düşünür. Artık yeni bir şehre, ciğerlerini yakacak yeni bir nefese ihtiyaç duymaktadır. Fakat bilmediği bir şey vardır, nereye giderse gitsin, geçmiş geçmeyecektir ve onu bir hayalet gibi takip etmeye devam edecektir. Korhan bir gölge gibi İs'i izleyip onu geri isterken, İs aşk ve gurur arasındaki o çizgide arafta kalmıştır. Serinin üçüncü kitabında çözülen tüm düğümler bir kez daha bir araya geliyor ve aşk, yalanlar ile gerçeklerin sarmaşığına takılıp kördüğüm oluyor.
Sustuğum her kelime kurşun olup zihnimden kalbime yağarken aynadaki yansımama gülümsedim. Yalanları kusan bir adamın gerçekleri saklayan küçük kızı olarak bitirdiğim bir gecenin sabahına, yine o adamın kilitli kafesinden ayağına bağladığı bir yalanla anahtarı bile olmadan çıkan kekliği olarak uyanmıştım.
Onu seviyordum, onu sevdiğim için kalbimi affedemiyordum. Devam edecektim. Yel değirmenlerinin boş arazilerde dönmeye devam ettiği gibi devam edecektim; başım dönecekti ama devam edecektim. Devam edecektim. Bir çocuğun attığı ilk adımdan sonra düşüp yine de tekrar koltuğun kenarlarına tutunarak kalkıp adım atmaya devam ettiği gibi devam edecektim; ayaklarım beni taşımayacak, dizlerimin üzerine düşecektim ama devam edecektim. O kadar devam edecektim ki, kimse benim kadar devam edemeyecekti.
Günebakan2021
İs serisinin 3. Kitabı Günebakan.
Korhan’ın acı çekerek aşkını sahiplenmesini ve is ‘in ayakta durup nası ölü bir kız olduğunu hissiyatını geçirdi banan ve ağladım bu kitap en cok beni duygulandıran daha sonuçları öğrendiğimiz bir kitap oldu devam edecek.. Yazısı görene kadar biticeğini düşünmüştüm bir sonraki kitap daha heyecanlı olacağına eminim kalemi bu kadar güzel ve genç yazarları tanıdıkça çok mutlu oluyorum Seri uzun sürdü Tiyatro sahneleri çok aşırı dikkat çekici ve detaylıydı, fazla da spoi vermek istemiyorum.. iyi okumalar..
bu seriyi 2. defa okuyorum ve 2. kez okumama rağmen aynı duyguları hissettim. ne okuyacağımı bilmeme rağmen nasıl aynı hissederim. nasıl bunu başarabiliyorsun binnur nigiz.
bol bol ağladığım sayfalar vardı
ÇOK AĞLADIM YA OFFFFF NİYE BU KADAR AĞLADIM İMDAT
#gunebakan
Her şeyin açıklığa kavuşmasıyla beraber İs, duygusal olarak toparlanmanın yolunun uzaklaşmaktan geçtiğini düşünür. Artık yeni bir şehre, ciğerlerini yakacak yeni bir nefese ihtiyaç duymaktadır. Fakat bilmediği bir şey vardır, nereye giderse gitsin, geçmiş geçmeyecektir ve onu bir hayalet gibi takip etmeye devam edecektir. Korhan bir gölge gibi İs'i izleyip onu geri isterken, İs aşk ve gurur arasındaki o çizgide arafta kalmıştır. Serinin üçüncü kitabında çözülen tüm düğümler bir kez daha bir araya geliyor ve aşk, yalanlar ile gerçeklerin sarmaşığına takılıp kördüğüm oluyor.
Sustuğum her kelime kurşun olup zihnimden kalbime yağarken aynadaki yansımama gülümsedim. Yalanları kusan bir adamın gerçekleri saklayan küçük kızı olarak bitirdiğim bir gecenin sabahına, yine o adamın kilitli kafesinden ayağına bağladığı bir yalanla anahtarı bile olmadan çıkan kekliği olarak uyanmıştım.
Onu seviyordum, onu sevdiğim için kalbimi affedemiyordum. Devam edecektim. Yel değirmenlerinin boş arazilerde dönmeye devam ettiği gibi devam edecektim; başım dönecekti ama devam edecektim. Devam edecektim. Bir çocuğun attığı ilk adımdan sonra düşüp yine de tekrar koltuğun kenarlarına tutunarak kalkıp adım atmaya devam ettiği gibi devam edecektim; ayaklarım beni taşımayacak, dizlerimin üzerine düşecektim ama devam edecektim. O kadar devam edecektim ki, kimse benim kadar devam edemeyecekti.
Herkese Merhaba....
Bugün sizlere İs Serisi'nin üçüncü kitabı Günebakan ile geldim. Seri içerisinde beni en çok etkileyen duygularımı en yoğun yaşadığım kitap Günebakan oldu. Binnur'un öyle bir kalemi var ki yazdıklarını adeta yaşıyormuş gibi hissediyorsunuz. Yeri geldiği zaman kahkahalar attığım ama bol bol ağladığım bir kitabın sonuna geldim. Benim için kitabın içerisinde anlatılan aşk kadar sağlam dostluklar da çok özeldi. Şimdi ise kafamda tek bir soru var. Ben dördüncü kitabı nasıl bekleyeceğim ? Bu seriyi okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
!!!!Serinin diğer kitaplarını okumayanlar için spoi içerir.!!!!
Gelelim Yorumuma;
"Seni sevmeyi affedemiyorum Korhan. Seni affediyorum ama seni sevmeyi affedemiyorum."
Sevdiği adam tarafından yalanlarla ihanete uğradığını öğrenen İs şehirden uzaklaşmaya karar verip kısa süreliğine Eskişehir'e taşınır. Arkadaşları bu duruma ne kadar üzülse de onun yanında olmaya karar verir. Sevdiği insanlar ile aynı evde yaşamaya başlayan İs her zamanki gibi yüzüne maskesini takıp mutlu gibi görünse de geceleri kendi ile baş başa kaldığında içinin yangınını söndüremez. Bu sırada en büyük tutkusu olan tiyatroya da ara verir. Hayata bir şekilde devam etmesi gerektiğini düşünerek bir barda işe başlar. En yakın dostları Çağlar ve Yağış da ara sıra onu ziyarete gelmektedir. Bir gün barda çalışırken Korhan'ı görmesi ile neye uğradığını şaşırır. Bu zamana kadar asla onun peşinden gelmeyeceğini söyleyen Arjen bitik bir halde karşısındadır. Peki İs Korhan'ı affedebilecek mi? Hiçbir zaman Korhan'ın ona neden yalan söylediğini sorgulamayan İs gerçekleri öğrenmek isterse? Karşısındaki kadına deli gibi aşık olan Arjen bunu neden yaptı? Gerçekler ortaya çıkacak mı? Neler yaşanacağını öğrenmek isteyenlere keyifli okumalar dilerim.
“Karanlık sularında ilerliyorum seni hissediyorum soğuğunu,karanlığını, derinliğini. Ayağım ne zaman yerden kesilecek, ne zaman içine gömülüp boğulacağımı bilmiyorum ama o karanlık nehrin içinde ilerlemeye devam ediyorum. O nehrin beni yok etmesinden korkmuyorum” demişti Nurşan serinin ikinci kitabı olan Nehir’de. Serinin ikinci kitabında Nurşan o nehrin ve yalanların derinliğini tatmıştı. Üçüncü kitapta ise yalanlar artık bir günebakan misali kendilerine güneşe çevirdiler ve her şeye aydınlığa kavuştu. Açıkçası aralarına bu kadar büyük uçurumlar koyan yalanı öğrendiğimde hem içim acıdı ama bir yandan da biraz hayal kırıklığına uğradım. Sanırım beklentimi çok yükseltmiş ve bu olayların altından aşırı farklı bir şeylerin çıkması beklemiştim. Dediğim gibi her ne kadar olaylar sizi şoklara uğratmasa da veya yer yer gereksiz ayrıntılar sizi boğsa da örneğin; Nurşan’ın o gün yaptığı makyajın ayrıntısına kadar okumak. Yine de güzel ve akıcı bir kitaptı. Binnur’un kalemi zaten çok keyifliydi. Günümüz gençlik kitap yazarlarının bence en büyük problemi ya çok sade düz bir anlatıma sahip olmak ya da aşırı gereksiz asla insanın zihninde somuta dönüştüremediği betimlemeler yapmak ama Binnur’un kalemi asla öyle değildi. Betimlemeler çok yerindeydi ve zihne çok oturuyorlardı.
Kitabın sonu çok üzücüydü ama karakterlerin yaşadığı o çıkmazlar çok gerçekçiydi. Seriye iki kitap daha gelecekmiş her ne kadar bu serinin kötü biteceğini de düşünsem hâlâ içimde iç acıtan bir umut besliyorum. Bir yerde görmüştüm iki insan birbirinden koptuğunda ya şiddetle yeniden tutuşurlar ya da birbirlerinde kül olurlarmış. Dilerim Korhan ve Nurşan birbirlerinde kül olmasınlar.
İs serisiEdebiyat
10/10
İs Serisi benim için o kadar özel ki, okuduğum zaman Binnurun karakterleri nasıl güzel yazdığını, ne kadar güzel yansıttığını hissettim. Kitabı içimde hissettim. Kalbimin içinde Korhan ve Nurşanın yeri çok çok ayrı. İkisinin de yaşadıkları şeyler çok ağır. Serinin ilk kitabı gerçekten çok güzeldi, karakterleri tanımamızı sağladı. Nehir ve Günebakan da olaylar yavaş yavaş çözülmeye başladığında, ikisinin de geçmişi ortaya çıkıyor. Korhan'a kızamıyorum asla. Ona daha çok bağlandığımı hissediyorum. Bazı sahnelerde gözyaşlarımı tutamadım. İkisi de benim için o kadar özel ki. Binnurun kalemini her seferinde çok çok beğeniyorum. Kalemine, yüreğine sağlık...
Yazar Hakkında
Binnur Şafak NigizYazar · 28 kitap
Binnur Şafak Nigiz 1996 doğumludur. Muğla'nın Fethiye ilçesinde yaşamını sürdürmektedir.
7 yıl kadar tiyatro ile ilgilenmiş, bu dalda aldığı teklifleri öğrenim hayatını etkilememesi için reddetmek zorunda kalmıştır. Öğrenim hayatı boyunca edebiyat ve tiyatro alanında öğrenim gördüğü tüm okulları temsil etmiş, hepsine çeşitli ödüller getirmiştir. Bir süre dergide hikâye yazarlığı yapan yazar 2016 yılından bu yana kitap çıkarmaya devam etmektedir. Büyük bir sosyal platformda hikâyelerini insanlarla paylaşan Binnur Şafak Nigiz'in kaleme aldığı kitaplar raflardaki yerini almaya devam ediyor.
