Xüsusən son aylarda camiədə ara qarışıb, məzhəb itib. Qəribə vakuum şəraiti mövcuddur. Kafkanın "Qəsr"indəki kimi, böyük qeyri-müəyyənlik içində yaşayırıq. Birimiz oğurlanır, başına nə gətirilir, aqibəti necə olur, uzun müddət xəbər tuta bilmirik.
Belə bir şəraitdə ölkədəki sosial-iqtisadi və siyasi problemləri özündə əks etdirməklə məhkəmə sistemi, hüquq-mühafizə orqanları, ümumi götürdükdə hazırkı idarəçilik və insan haqları pozuntularının həyat hadisələrinin bədii təsviri vasitəsi ilə tənqidini ehtiva edən kitabımı axır ki, çap etdirmək istəyirəm.
"Kitabı niyə yazmısan?", "Biz sənin kitabını niyə oxumalıyıq?" və s. kimi suallara cavabım konkretdir:
"Yüz il sonra azad dünyanın insanları bunu oxuyub bizim nə çəkdiyimizi, nələr yaşadığımızı hiss etsinlər deyə yazmışam. Hazırkı vəziyyətdə bundan daha artığını etmək imkanımız xaricindədirsə, heç olmasa, əlimizdəki resurslarla bir ovuc fərdin gözünü həqiqətlərə açmalıyıq. Bilmirəm nə qədər, amma təsiri mütləq ki olacaq, hətta cüzi də olsa, olacaq."
Bəşər övladına ətrafında olan hər şeyi görmək imkanı verilmir. Bəsirət gözü də hər kəsdə yoxdur ki, boynundakı halqanı görsün. İnsanlara bəsirət gözünü açmaq üçün kömək lazımdır. Mən bu baxımdan sözün gücünə inanıram. O həmçinin əmindir ki, insanlar gec-tez o halqanı görə biləcək və ondan azad olmaq üçün çalışacaq. Odur ki, qətiyyən bədbin deyiləm və oxucularımı da bədbin olmamağa çağırıram. Gecənin ən qaranlıq dəqiqələri sübhə yaxın olar...