Puan
6.610 üzerinden
Çizgi roman kısaca, Afrika'dan alınıp Osmanlı'ya getirilen Süleyman Ağa'nın öyküsü. Hadım edilip saraya satılan bu kişinin harem ağası olmasını okuyoruz. Oryantalist bir tavırla yazılan bu çizgi romanda sarayın genellikle kötü yanları ortaya çıkarılmış. Ek olarak, eserin birçok yerinde saray entrikaları ve harem fantezilerini görmek de mümkün. Oryantalizm kavramının anlaşılması için okunması gereken eserlerden biri olduğunu düşünüyorum.
Engereğin Gözünün Çizilmiş HaliTarih
Livaneli'nin Engereğin Gözü adlı romanının çizgi roman şekline bürünmüş hali.. Osmanlı devrinde ülkesinden zorla kaçırılıp Osmanlıya getirilen Süleyman Ağa'nın önce hadım edilip hareme sokulması ve sonrasında yaşadığı olaylar. Padişahın kardeşlerini öldürtmesi, deli olan kardeşinin kafese hapsedilmesi, kadınlar, kızlar sansürsüz çizimleriyle harem hayatı çizgi romanı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çizgi roman görünce dayanamadım tabi. Çok iyi çizimler olduğunu da belirtelim. Şöyle ortalama 1650ler’e gidiyoruz. On Yedinci yüzyılın ortaları bilgisi var çünkü elimizde. Çok da güzel bir dua ile de başladık: Allah’ım günahsız kulun yoktur, benim günahlarımı da bağışla. Çok güzel bir dua değil mi? Livaneli, Gorbaçov kitabında beni düşünceleriyle hayal kırıklığına uğratmıştı, her kitabın mükemmel olmasını tabii beklemiyorum, iyi olanı da söylemek zorundayım eğer kötü olanı belirtiyorsam.
Bu çizgi roman da bir uyarlama aslında. Birkaç kitap evvel okuduğumuz ve hala neden bir baskısı Engereğin Gözü, diğer baskısı Engereğin Gözündeki Kamaşma olduğunu hala anlayamadığım kitabın içerisinden alınan bir bölümün çizgi roman haline getirilmesi. Yazarlar, genelde, başka yazarların yazdıklarından edindiği fikirlerle bir eser çıkarmaya meyillidirler. Birbirlerinden esinlenirler. Livaneli ise sanırım kendi kendinden esinleniyor. Bu kitapla beraber kendi kitabından çıkardığı ikinci hikâyeye konuk oluyoruz çünkü. Bu da dikkat çekici.
O kitapta malumdur ki Sultan İbrahim dönemi anlatılıyordu. Burada da bazı çizimlere bakınca aslında çocuklar için olmadığını söyleyebiliriz kitabın. Hatta çizimlere geldiğimizde sanırım içimizde biraz iğrenme oluşacaktır. Mesela Afrika özelinde esir çocukların getirileceği sahnede savaşçı bir adam, bir kadının kalçasına tekme atıyor, kes sesini diyor ve çocuğunu kaçırıyor. Üç kıtaya hükmeden bir devletin zorbalıkla hükmedeceğine inanmak, ancak ve ancak o da kendince ‘Sol’ düşünce dünyasına yaranmanın aciz çabasıdır.
Zülfü Livaneli tam sevecek olduğum ama kendi tarihine dahi hakaret edebilecek kadar birilerine yaranma çabası yüzünden kendisinden soğuduğum, kalemini sevmeye çalıştığım ama her seferinde beni kendinden uzaklaştıran bir kişi olarak
Saray ahalasini küçük düşürücü alaycı ve dahi ezici bir çalışma. Kadın bedenini bir obje olarak görmekten ne zaman vazgeçerler tahmini? Düşünsene üç kıtaya hükmedip haçlıları dize getiriyorsun birileride bunu hazmedemeyip kendince yazıp çiziyor. Kitabı ayrıca okumuştum kitap beni bu denli yormamıştı çizgi roman hali çok itici. birinin kendi tarihini bu denli aşağılayarak anlatmasını ciddiye alamıyorum. Ha kendi tarihi (!) değildir o başka
Bu kitabı birincisi üstünde Zülfü Livaneli ismi yazdığı için okudum. İkincisi ise bu sefer bir çizgi roman deneyeyim diye. Ama beğenme durumum sadece yüzde 50'de kaldı. Osmanlı dönemindeki saray kavgaları, iktidar savaşlarını çok iyi anlatmış. Ancak bir yandan da sanki dönemin bütün kötü yanlarını bir arada toplayan bir çizgi roman olmuş. Sanki o dönemde hiç olumlu şey yaşanmamış gibi. Haremi ise oryantalist bir bakış açısıyla sadece çıplak kızların olduğu, şehvet arularının hep dorukta olduğu bir yer olarak tavsir etmiş.
Ayrıntılı kitap incelemesi için: kitapokurum.blogspot.com.tr/2017/09/zulfu-l...