Yazar:
John Hersey
Çevirmen:
R. Tomris
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
111
Basım Tarihi:
1965
Yayınevi:
De Yayınevi
Orijinal Adı:
Hiroshima
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“(…) dişlerini sıkarak usulca ölüyorlardı.”
Bundan 79 yıl önce bugün, ABD, 6 Ağustos 1945’te Japonya'nın Hiroşima şehrine atom bombası attı, üç gün sonra da Nagazaki şehrine bir atom bombası daha. Bu iki bombadan birkaç gün sonraysa Japonya yenilgiyi kabul etti ve II.Dünya Savaşı sona erdi.
1946 Mayıs’ında, bombadan yaklaşık bir yıl sonra Amerikan ‘The New Yorker’ dergisi, gazeteci John Hersey’i Japonya’ya, bombanın etkilerine dair (bombanın nelere mâl olduğu, insanların yaşadığı felaketin üstlerinde bıraktığı somut/soyut etkiler, sağ kalanlar/ölenler, şehrin yok oluşu) ne bulabiliyorsa araştırması ve öğrenip yazması için yollar. Bir ay kadar, gönderildiği yerde veriler toplayan yazar, bombanın atıldığı gün Hiroşima’da olup da ölümden kıl payı kurtulan 6 kişiyle konuşur ve onların ilk günlerinden o ana kadar yaşadıklarını kaleme alır. ⟨Söylenilene göre de kitaptaki anlatılan hiçbir şey, hiçbir karakter uydurma değil, hepsi gerçek.⟩
Daha sonra ülkesine dönen yazar, haftalar boyunca, bu yazısını gazeteye vermek için düzenler, hazır hâle getirir. 31 Ağustos 1946 yılında, yani bombadan bir yıl sonra ‘The New Yorker’, bu 30 bin kelimelik yazının içinde olduğu derginin o baskısını, özel bir sayı olarak sadece bu yazıya ayıracak şekilde yayımlar. Ardından, başka başka dergiler, gazeteler bu yazıyı yayımlamak için izinler isterler; sonra başka başka yayınevleri kitap olarak basmak için. En sonunda bu elimizde tutuğumuz kitap meydana gelir.
***
Kitapta anlatılanlar, okurken zor sindirilebilecek cinsten yazılar. İnsanın böğrüne sanki ilk sayfadan itibaren koca bir kaya gelip oturuyor; kitap kısa olmasına rağmen bitirebilmek güç istiyor. Bir felaketi böylesine canlı anlatabilmek de yazarın kaleminin kaliteli olduğunu gösteriyor.
Kitapta anlatılanları, o zamanlar oyun hâline getirmek isteyenler çok olmuş ama yazar
Felaketin kurbanlarının hikayeleriyle durumun dehşet vericiliğini John abimiz çok güzel anlatmış ve dile getirmiş vaziyeti betimleyişiyle tabloyu yaşamışçasına göz önüne getiriyor tam bir gazeteci işi okunmasını tavsiye ederim,zaten eskiden neydin ki şimdi kötü olasın yıkılda enkazını görelim macera dolu Amerigo
Benim gibi bu yaşanan korkunç olayı çok daha yakından hatta bizzat yaşayanlardan okumak istiyorsanız,sizlere şiddetle tavsiye edeceğim bir kitaptır kendileri. Okurken tüylerim diken diken oldu o ayrı fakat bir bombanın insanlara, insanlığa neler yaptığına bizzat şahit oluyorsunuz.
Dakikada yüzlerce, binlerce insan yanıp küle döndü. Bazılarında geçici, bazılarında kalıcı hasarlar bıraktı. Çok nadir de olsa görünürde ufak bir çizik dahi olmayanların ise içten içe bütün organları zarar görmüştü. Öyle ki sağlam bir hastaneye herkes akın etmeye başladı. Kısa süre içinde etrafta bir ton insan oluştu. Zaman geçtikçe bazı hastalar ne olduklarını anlamadan canlarını teslim ettiler. Hastane leş gibi ceset kokuyordu.
Benim en çok üzüldüğüm şeylerden biri , hastanede çok az, ayakta doktor olmasıydı. O doktorlardan biri, biraz olsun dinlenmek için boş bir alan buldu bulmasına fakat bir saat sonra canları yanan hastalar onu bulduğunda o bir saatlik uykusundan kalkan Dr. Dasaki dört gün aralıksız çalışmak zorunda kaldı. 
Hiroşima
Hiroşima
6 Ağustos 1945'te önce Hiroşima, 3 gün sonra ise Nagazi 'ye atom bombası atanların, yüz binlerce masumun ölmesine, duyguların da ve fiziksel görünümlerin de onarılmaz yaralar açılmasına sebep olanların yandaşları, çocukları bugün de Filistin' de, Doğu Türkistandan 'da, Kırım' da yine insanlık suçu işlemeye devam ediyor.
Devir güçlülerin devri maalesef.
Siyasi, maddi gücün varsa hak, hukuk her şey senin elinde. Ver talimati olsun bitsin..!
Dünya 'da haklının değil güçlünün haklı olduğu çarpık Bi düzen işliyor maalesef.
Peki ya ülkemiz de durum nasıl ..?
Bunun cevabını vermek için çok da geriye gitmeye gerek olmasa gerek. Son 3-4 gündür yaşanılanlar her şeyi anlatıyor.
Her neyse...
Kitap sürükleyici olmuş olsa da pek de umduğum gibi değildi. Önce adamlara Bi güzel bombayı at, yüz binlerce insan ölsün, sakat kalsın, bu katliamdan aylar sonra da oraya git o mağdurlar ile Bi iki röportaj yap, bu katliamı yapan ABD, İngiltere basını o röportajını yayınlamak için birbiriyle yarışsın dursun..!
Ohh ne âlâ memleket. Önce öldür, sonra ölenlerin katili sen değilmişsin gibi masum rolüne bürünüp yüzlerce sayfa röportaj yap, Bi iki kitap yaz, Dünya 'nın parasını götür.
New Yorker’ın ilk hicivsiz,reklamsız hatta tek bir yazıya dayanan yazısı.Satışa sunulduktan bir kaç saat sonra tükendi dergi..Sonra kitaplaştırıldı..Hatta filme de çekilmek istendi..(bu ilginin sebebi “insanoğlu bir diğerine ne ölçüde zarar verebilir? merakı mıydı bilinmez.)
Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan bombaların etik değerini tartışmak bile anlamsız bu kitap ve benzerlerini okuyup/izledikten sonra.
Kitap her ne kadar 6 kişinin bombadan önce ve sonrası yaşadıklarına odaklansa da genel bir durumu da gözler önüne seriyor.
Bir Vahşetin Fotoğrafı.Bilim
Amerika Birleşik Devletleri tarafından İkinci Dünya Savaşı sırasında 6 Ağustos 1945 tarihinde, Japonya'nın Hiroşima kentine atılan ve 100.000'den fazla kişinin ölümüne neden olan Atom Bombası'nın atılışına şahit olan, maruz kalan, o anları yaşayan 6 ayrı kişiyle yapılan yüz yüze görüşmelerin sonucunda ortaya çıkan bir eser. Atom bombasının atılmasının öncesi, atılması esnası ve sonrasında yaşananlar bir belgesel niteliğinde oldukça başarılı bir şekilde anlatılmış. Biz Türkler, nedense Japonları, Japon kültürünü sevmişizdir. Aynı, şekilde Japonlar'da Türk'lerden hep saygıyla bahsetmişlerdir. Bu saygıdeğer Japon millletinin, dünyanın başbelası olan Amerika Birleşik Devletleri tarafından aşağılık bir şekilde nasıl vahşice katledildiğini göreceksiniz. Savaş da kadınların, çocukların, yaşlıların, hastaların mutlak dokunulmazlığı ilkesini hiçe sayan Amerikalı'ların, Atom Bombasını atmadan önce, bomba ile çekilmiş, oldukça neşeli fotoğraflarını da kitapta görebilirsiniz.
2. Dünya Savaşının sonlarına doğru ABD nin Japonya'nın Hiroşima kentine attığı ilk atom bombasının yarattığı sonuçları, olayın altı tanığının anlatımlariyla bize aktaran cok değerli bir eser. İlk defa 1946 da ABD de yayınlanmış. Meraklısina tavsiye olunur. Bizde ise olaya en etkileyici yaklasan belkide Nazım Hikmet olmuştur.
KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2019 48. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 23 Eylül 2019 15:18
Japonya için çok büyük bir felaket Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombaları.. Japon halkının yaşadığı kayıplar acılar ve hastalıklar. Uzun yıllar boyunca radyasyon ve etkisiyle nesiller boyu süren hastalıklar.
Henüz atom bombasının atıldığı ilk anlarda yaşamını yitiren yüz bin kişiden daha fazla olduğu tahmin edilen insanlar. Tamamen sivil masum insanları hedef alan Amerika!
İnsanlık tarihinde kara bir leke.
.
Yaşanılan felakette hayatta kalan 6 kişinin felaket anı ve sonrasında yaşadıkları acı hüzün ve çaresizliklerinin anlatıldığı acıklı bir kitap, Hiroşima...
.
Geçtiğimiz günlerde Ağustos ayının 6’sında saygı ile anılan yaşamını yitiren Japonlar anısına...
Yazar Hakkında
John HerseyYazar · 2 kitap
John Richard Hersey (17 Haziran 1914 - 24 Mart 1993) Amerikalı bir yazar ve gazeteciydi.
Yeni Gazetecilik sözcüğünün ilk pratisyenlerinden biri olarak kabul edildi. Japonya'daki Hiroşima'ya atılan atom bombası sonrasında yaptığı açıklama New York Üniversitesi gazetecilik bölümüyle ilişkili 36 kişilik bir panel tarafından 20. yüzyıl Amerikan gazeteciliğinin en iyisi olarak değerlendirildi.
