İmparatora Veda
Aziz GökdemirYazar:
Aziz Gökdemir
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tüm kitapsever dostlarıma kitaplarla güzelleşen vakitler ve güzel bir hafta diliyorum.
Eski yaşımın son kitabı, yeni yaşımın ilk incelemesi ile geldim.
Yaşanılanın ötesinde bir başka tarihi hayat etmek, geçmiş, günümüz , gelecek üçgeninde bunu kurgulamak, romanlaşturıp biz okurlara sunmak bu kadar başarılı olabilirdi ancak. İlk okumaya başladığımda ben ne okuyorum, nasıl bir atmosfer içerisindeyim diye düşündüm. Olay örgüsünün geçtiği tarihe ve mekana baktığımda bir şaşkınlık yaşadım ilk etapta. Daha önce bu şekilde anlatıma sahip bir kitap okumuştum fakat tür hakında bilgi sahibi değildim. Okuduğum bu kitap Türk Edebiyatı' nda ükronya türünün başarılı bir örneği.
Ükronya, olgu ve olaylarıyla gerçek olduğu bilinen tarihin akışında bir kırılma noktası yaratarak yeni bir tarihî akış sunan anlatıları tanımlamak için kullanılan bir terimdir.
Akıcı dili, merak ve ilgi uyandıran anlatımı ile sürükleyici bir okuma deneyimi.
Düşünsenize günümüzü yaşıyoruz ve padişahlar devri devam ediyor. Modern zaman padişahını okumak da oldukça eğlenceli. Kurgu son imparatorun doğumunu ve yaşamını anlatırken diğer taraftan da halktan İfe adında aykırı bir kadını anlatıyor. İkisinin yolu bir el yazması kitap ile kesişirken kitaptaki heyecanlı ve merak uyandıran akış da başlamış oluyor.
Çok yönlü farklı bir anlatım ıile yazar geçmişe ve bugüne ince nükteli dokundurmalarda bulunuyor. Bir bakıma da geçmişle günün haemanlandığı farklı bir sosyolojik değerlendirme sunuyor.
Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını saygı ve minnetle anıyorum. Niyesini 
Esra Taşpınar ile birlikte okuduğumuz bu kitabı okuyunca anlayacaksınız.
Tavsiyemdir, okuyunuz.
Esra Taşpınar ile birlikte okuduğumuz bu kitabı okuyunca anlayacaksınız.
Tavsiyemdir, okuyunuz.
8/10
2023 83. kitabı
Kitap hakkında yorum yaparken biraz zorlanacağımı düşünüyorum ama genel hatları ve bende uyandırmış olduğu hisler bakımından bir yorum yapmaya çalışacağım.
Kitap hakkında yorum yapmakta zorlanıyorum çünkü yazar oldukça zeki bir kurgu geliştirmiş. Genelde okumadığım tarzda bir roman olmasına rağmen o tarihi olgular içerisinde yaratmış olduğu yeni kurgu oldukça sürükleyici bir serüvene çıkarıyor okuru. İlk başlarda konuya odaklanmakta sorun yaşayabilirsiniz ancak ilerledikçe konu açılıyor, akıcı bir okuma gerçekleştiriyoruz.
Bir yandan Murad'ın doğumu, çocukluğu, genç yaşta tahta çıkması ve tahta çıktıktan sonra o çocuk masumiyetini kaybedip nasıl birine dönüştüğünü okuyoruz. Diğer yanda ise mutsuz bir evliliği olan, ayyaş bir kocaya sahip, mutluluğu Eyasu'da bulan İfe'nin yaşamını okuyoruz. Bu kişilerin yolu Eyasu'nun el yazması sayesinde kesişiyor. Bu noktadan sonra yavaş yavaş gizem aralanıyor ve yazar okuru güzel bir sonla baş başa bırakıyor.
Ben kitabı, yazarın anlatımını, kurgusunu çok beğendim. Ayrıca şunu söylemek isterim ki tarihi olguları olduğundan farklı kurgulamak, gelecek kuşaklara uyarlamak ve bunu yaparken basit değil de edebi bir anlatım sağlamak her yazarın yapacağı iş değildir. Yazar bunu oldukça güzel bir şekilde başarmış. Emeğine sağlık .
Oldukça ilginç bir içerikten bahsedeceğim size. Padişahları geçmiş dönemlerden biliriz. Peki ya yakın tarihli bir içerikte veriliyorsa bu durum neler olur dersiniz bilmiyorum ama #imparatoraveda bu anlamda eşsiz bir okuma deneyimi sunuyor okuyucuya.
Kitabın başlarında tanıdığımız İfe karakteri oldukça güçlü bir kadın karakter. Küçük yaşlarından itibaren onu oldukça zorlu bir yaşam beklemiş. Kilise tarafından Müslüman bir aileye evlatlık olarak verilen İfe'nin yaşamı biraz hüzünlü devam etmiş. Hasta bir baba, sonrasında sadece 13 sene dayanabilen sağlıksız bir annenin yanında geçirilen zamanlar, ama hep gerçek ailesini merak eden bir İfe. Onu evlat edinen annesi ölünce, teyzesi de Adem isimli birini bulup onu hemen evlendirmiş. Tabii kimseye İfe'nin kararını sormamış. Ahh Adem. Evlerden uzak...
Eyasu var bir de. İfe ile olan sohbetlerinden onun da yaşamına dair detayları azar azar veriyor yazar. Murad'lar tarafında ise bambaşka bir dünya var. Her bir karakter özenle seçilmiş tarihin geçmiş zamanlarından.
Kitabın içinde gizemli bir alfabe ile yazılmış bir el yazması var ki onu çözmek için heyecanlanmamak mümkün değil. İfe'ye mecbur kalan bir Murad... İnsan bazen sevmediği bir şeyin parçası oluveriyor ansızın.
Zamanların iç içe geçtiği hikayenin zemininde çok güzel bir yolculuk var.
Tadına doyulmayan postmodern bir metin var karşımda. Sırtını parodilere dayamış, hiciv ile süslenmiş bir roman. Distopik, eksantrik. Başından sonuna keyifle okuduğum,hiç bitmesin istediğim.
Bir imparatorluk şehrinde bulalım kendimizi.
"Gelin, akşamın serinletip ağırlaştırdığı semada kanatlarını kıpırdatmadan yavaş yavaş alçalan bir kuş gibi yaklaşalım bu başşehre; çizgiler kalınlaşsın, kılcal damarlar sokağa, ucundan kibrit fırlamış kutucuklar at arabalarına, karıncalar insanlara dönüşsün, denizin son mavisine kırılan dalgaların beyazı eklensin."
Osmanlı’yı paralel bir evrenden, günümüze ulaşmış haliyle izleme şansım olsa, modern dünyanın getirileri nasıl yansırdı diye hep düşünürüm. Kurguya hayran kalmamdaki en büyük etken, bu düşüncemin sayfalarda can bulmasaydı. Evet doğru okudunuz, imparatorluk devam ediyor ama modern dünyada.
Muradlar dönemini konu alan roman, son Murad’a odaklanıyor. Sıradışı bir padişah görüyoruz, aksiyonu hiç düşmeyen farklı bir dünyaya konuk oluyoruz, özel bir alfabe ile yazılmış ilginç bir mesajın peşine düşüyoruz.
Bir de romanın diğer başkarakteri İfe var. Kadının her çağda zeki, güçlü olduğunun yansıması.
"Onu alt etmeye yemin etmiş bu şehri, bütün dünyayı şişenin dibine sığdırıp öyle bakmak istiyordu bazen."
Şehzade kıyımlarından, tarihinin en gözü kara hırslarına kadar düşündüren sayfalar ise romana ayrı bir değer kazandırmış.
@ithakiturkce okumalarımızda Esra Taşpınar ile severek okuduk.
Sıradan metinlerden sıkınlara tavsiyem. Ben çok sevdim.
Esra Taşpınar ile severek okuduk.
Sıradan metinlerden sıkınlara tavsiyem. Ben çok sevdim.
Bazı kitapları gördüğümde, hakkında bilgim olmasa bile kanım kaynar bir anda. "İmparatora Veda"yı gördüğümde de böyle hissettim. Yanılmamışım.
Hiç düşündünüz mü eğer 1. Dünya Savaşını Osmanlı ve Almanya cephesi kazansaydı ne olurdu? Philip K. Dick'in Yüksek Şatodaki Adam kitabından sonra bunu düşünmüştüm. Peki ya yine kaybetseydik ama bu kadar ezilmeseydik. Biraz toprak kaybederdik kuşkusuz. Ama yedi düvelin ellerini ovuştura ovuştura, ağızlarının suyu aka aka göz diktikleri, petrol çıkan coğrafyalar bizde kalsaydı? Siz bunu düşüne durun ben ufaktan özete geçeyim.
1876'da tahta çıkan V. Murad'la başlayan Muradlar döneminde, IX. Murad'ın doğumuyla başlıyor roman. Hâlâ kafes sistemi devam eden imparatorlukta, bazı uygulamalar aynı eski sistemde devam etse de, dışarda hızla gelişen, değişen dünyaya uyum sağlamak amacıyla yenilikler yapar VIII. Murad. Bu yenilikler oğlu IX. Murad zamanında devam eder. Programlar, filmler devlet kontrolü altında olsa da parası yeten kendine bir televizyon alabilmektedir. Basın yayın sıkı bir sansürden geçse de insanlar gazete okuyabilirler. Hatta otomobil bile edinebilirler. Geçim kaynağı petrol olan ülkede herkes aynı refahı yaşayamasa da, idam veya sürgünde herkes eşittir. Başlarında sallanan Demoklesin kılıcı herkesin başına inebilir bir gün. Hatta devletlu sultanımızın bile.
Bu paralel evrende (sanırım bu tabire yazarımızın itirazı olmayacaktır) dünyanın gidişatını etkileyen olaylar aynıyla devam eder. Aya gidilir, Sovyetler yıkılır, ikiz kuleler yerle bir olur. Bütün bunlar kelebek etkisi gibi Murad'larca hissedilir, önlemler alınır. Bir zamanların ikna odalarının bin beteri kamplar açılır. Halk seve seve olmasa da başka türlü yönetime razı edilir.
Bu arada garip tebanın hiç mi etkisi olmaz devlete derseniz, olur elbet. Biri
Şimdi arkanıza yaslanın ve gözlerinizi kapatın,birlikte bir hayal kuracağız.Tarihin en uzun süreli imparatorluğu internet çağına denk düşerse neler olur bi düşünelim.
Osmanlı imparatorluğu yıkılmamış olsun ve Ortadoğu bütün petrol kaynakları ile birlikte imparatorluğun hakimiyeti altında olsun.Sınırsız imkanların gölgesinde 18 yaşında ergen bir padişah olsun bu imparatorluğun başında.Armani güneş gözlüğü takan,son model İtalyan marka takım elbiseler giyen, jöleli saçlarıyla,çok yakışıklı,George Michael’e benzeyen bir padişah..Durun”Ohooo amma da uçtun” demeden önce kitaba bir kulak verin ne demek istediğimi anlayacaksınız.
1967 yılında ergen padişahımız IX.Murad’ın doğmasıyla başlıyor kitap ve 2004 yılında son buluyor.Dönemin padişah olan IIIV.Murad,atalarından gelen gelenek ve göreneklerini devam ettirirken bir yandan da batılılışma adına bazı yenilikler yapmaktadır.Bu yenilikler oğul IX.Murad padişah olunca da artarak devam eder.Fakat bu yeniliklere ayak uydurmak için hem paraya hem de padişahın keskin kılıcını ensende hissederken cesarete ihtiyaç olacaktır.Çünkü o kılıç hiç beklemediğin bir anda sizi bulabilir.Padişah bile olsanız…
Kafes sistemi hala uygulanmaktadır.Kafes denilen odalarda taht sıralarını bekleyen şehzadeler,gelen sıranın taht sırası değilde idam sırası olacağının farkındadırlar.
Kitapta birde halkın avam tabakasında garip bir alfabeyle yazılan el yazması kitap varki,koca padişahı bile devlet işlerini bıraktırıp bu kitabın gizemini çözmeye iter.
Kitabı okurken aslında hala padişahlık sistemi devam ediyor diye düşündüm.Tıpkı her istediği yapılan IX.Murad gibi bizde çocuklarımızın her istediğini yapmıyor muyuz?.Paramız ölçüsünde kendimizi padişah ilan edip,bizden alt tabaka saydığımız insanları tebaamız adderek hor görmüyor muyuz?
İmparatora Veda
@ithakiturkce
@azizgokdemir
.
"Hayat başkaları için sahne aldığımız bir tiyatro çoğu zaman..."
.
Kitapta hep merak ve hayal ettiğim bir konu yer alıyor.Padişahlık son bulmamış ve kitaptaki padişah günümüz modasına uygun giyiniyor ve öyle yaşıyor.Bu durum benim için eşsiz bir okuma olmasını sağlayan en büyük etken oldu
.
Her bir karakter kendi içinde ayrı güçlü ve ayrı bir hikayesi var, tarihten izler taşıyor.
.
Beni en çok etkileyen İfe oldu.Hüzünlü hayatı onu güçlü olmak zorunda bırakıyor ve gözü kara başkaldıran birine dönüşüyor.
.
Padişahlık olunca yine taht kavgası ve şehzade mücadeleleri kaçınılmaz oluyor.Dönem hangi dönem zaman hangi zaman olursa olsun insanların hırsları değişmiyor.
.
Kitabın içindeki şifreli alfabeyi çözmeye çalışmak heyecan vericiydi.
.
Değişik kurgusu ve sürükleyici anlatımı ile çok sevdiğim bir okuma oldu.Başka bir tarihin hayat bulduğu bu satırları okurken sizde çok keyif alacaksınız.
.
Canım @subatthikayesi ile birlikte okuduk
.
.
#okudumbitti
#imparatoraveda
#ithakitürkçe
İMPARATORA VEDA
.
Çocukluk, bir imparatorun asla fethedemeyeceği tek ülkedir.
Şuur Devri, diğer adıyla Murad' lar Devri!!
Son hükümdar Murad' ın doğumundan ölümüne hayatını okuyoruz merakla. İlk sayfalarda " Ben ne okuyorum ki böyle? " diyerek zorlansam da, okumaya devam ettikçe tüm taşlar oturdu yerine teker teker ve su gibi aktı devamı. Belli bir yerden sonra ise ülkemizde yaşanılanların farklı bir versiyonunu editlenmiş olarak görmek değişik duygular uyandırdı bende.
Düşünün ki, padişahlık son bulmamış ve yeni padişah günümüz kıyafetleri ile bizlerin başında. Aslında çocukken yeterince masum olan, fakat büyüdükçe yaşadığı dönüşüm ile gücünü gösteren bir hükümdar.
Diğer tarafta ise kitabın sonuna kadar gizemini koruyan, cesur, kendi bildiğini okuyan bir İfe yer alıyor.
Tüm karakterleri birleştiren ve ne yazıldığı farklı alfabesi ile merak uyandıran bir el yazması mevcut bir de. Eyasu' nun kitabını kendi elleriyle ciltleyen Ife, saklamıştı son anına kadar tüm kudretiyle elindekini.
El yazması ile birleşen tüm bu hayatlar, yaşanılan tarihi anların farklı bir sunumu ile harmanlanıp oluşturulan kurgu ve yazarın anlatımı ve yazımı bizlere muazzam bir edebi şölen yaşatıyor.
Eriyen bir şekerin dilimizde bıraktığı tat gibi, kurgunun da etkisi sürüyor kitabın kapağını kapattığınız anda.
Derim ki sizlere, maceranın sonunu duymak adına bu güzel okumaya buyrun ve keyifle okuyun sizlerde #imparatoraveda yı... .
Yazar Hakkında
Aziz GökdemirYazar · 2 kitap
1967’de doğdu. Robert Kolej ve İstanbul Teknik Üniversitesi’nde okuduktan sonra Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşti. Şirin ve sorunlu bir kasaba olan Washington DC’de 1990’lı yıllardan bu yana yaşamını editör olarak sürdürüyor. Aynı zaman aralığında Aras Yayıncılık’la birlikte altı kitaplık William Saroyan dizisini yönetti, Saroyan’ın Türkiye’de tanınmayan önemli öykülerinin yanında ilkgençlik yıllarında yazılmış şiir ve öykülerin de ilk kez Türkçeye kazandırılmasına katkıda bulundu. Agos, Armenian Weekly, Cumhuriyet, E, Notos, Öykü Gazetesi, Öykülem ve Sarnıç Öykü’de yazı ve öyküleri yayımlandı. İç İçe Geçmiş İstanbul Öyküleri (1998) ve Gökyüzü Defni (2013) adlı iki kitabının yanı sıra Bağzı Şeylere Öyküler (2013), Öyküden Çıktım Yola (2014) ve Kısa Film Öyküleri (2017) adlı seçkilerde yer aldı. İlk kitabının kapanış öyküsü, Almanya’nın Sesi Radyosu’nun 1997 Edebiyat Yarışması’na katılan kayda değer metinleri yayımladığı Yaşam İzleri (1998) / Lebensspuren (2000) adlı derlemelerde de yer aldı. Son kitabı, İtalya’da iki dilde yayımlanan Narrazioni notturne a Villa d’Este / Este Sarayı’nda İhtiyar Heyetiyle Bir Öykü Akşamı’dır (2017).
