Infinity + One
Amy HarmonPuan
7.610 üzerinden
Amy Harmon kesinlikle günümüz boş yazarlarından değil.Kalemi kuvvetli,hissiyatı güçlü bir edebiyatçı diyebilirim.Bir başka mavi kitabını da çok severek okumuştum.Yazarın anlatmak istediği şeyler var okurken bu mesajları alabiliyorsunuz. Bonny ve Clyde' in hikayesine bulunan atıf kitabı çok daha okunabilir kılmış. Kitap bittikten sonra hemen hikayelerine bir daha göz gezdirdim.Genel olarak isimlerini duymuştum ama tam hikayelerini bilmiyordum.Karşılaşmalarından aşık olmalarına kadar geçen süreç altı doldurularak oldu bittiye getirilmemiş.Benim için önemli bir nokta bu çünkü şipşak aşklar insana samimiyet duygusu vermiyor. Bonny'nin yaşadığı depresyon ve tükenmişlik insanı içine çekiyor. Clyde 'ın arada kalmışlığını hissediyorsunuz. Genel olarak depresif bir kitap diyebiliriz .Şu aralar bende depresif hissettiğim için sanırım beni yormadı.Sonuç olarak bence şans verilmesi gereken yazar ve kitaplardan
#kitapyorumu
4/5
8/10
Karakterlerin çok güzel olduğu bir Amy kitabı daha okudum. İlk çıktığında da okumuştum ama kızdığım şeylerden ötürü yorumlayıp puan vermek istememiştim. Yine aynı şeylere kızdım ama bu sefer ilk okuyuşumdan daha çok sevdim. Kadın karakterimiz Bonnie çok ünlü bir şarkıcı. Fakat ikiz kardeşi Minnie ölünce içinde bir şeyler tamamen kapanıyor çünkü yaptığı her şey onun için. Millie sağlığına kavuşsun diye durmadan para kazanmış ama büyükannesi bunu kendi çıkarına kullanmaya karar vermiş.
O öldükten bir süre sonra Bonnie için her şey anlamsızlaşıyor ve kendini öldürmek için bir yer bulup konserinden kaçıyor. Erkek karakterimiz Finn çok şans eseri yolda görerek onu kurtarıyor. Böylece ikisi Finn’in külüstür arabasıyla çok farklı bir yolculuğa çıkıyorlar. Kitap böyle başlıyor. Finn’i o kadar çok sevdim ki. Duygularını kapamak zorunda olduğunu hissetmesi ama Bonnie’ye olan duygularından kaçamaması… Hiç tanımadığı biri için delice özverili şeyleri kabul etmesi. Beni kendine çok bağladı. Bonnie’de güzel bir karakterdi. Onu okurken de keyif aldım. İkisinin ilişkileri zaten güzel, tatlı ve yavaş yavaş ilerledi. Benim tek sorunum kitabın ilerleyiş şekli. Akıcı değil ve bazen ne okuyorum şu an dediğim olaylar olunca sıkıldığım yerler oldu. Diğer Amy Harmon kitapları kadar işleyişi sevemeyince tam puan vermek içimden gelmedi. Hiç okumayanların önce Sadece Rüzgâr Bilir, Tersyüz ve Bir Başka Mavi kitaplarıyla başlamasını öneririm.
Yine önerim gerçi ama ponpon kız gibi heyecanlı bir önerim değil diyerek yorumumu sonlandırıyorum. Sizi çok seviyorum.
#book #bookstagram #bookshelf #booklover #bookworm #books #kitap #kitapkurdu #kitapaşkı #kitap
Tersyüz ve Bir Başka Mavi'yi defalarca kez okumuş biri olarak yazarın yeni kitabının çıkmasını o kadar uzun zamandır bekliyordum ki anlatamam. Sonsuz + Bir çıktığında da inanılmaz sevindim ve hemen kitabı aldım. Okumaya başlarken kitabı seveceğime olan inancım tamdı ve yanılmadım.
Bu denli sevdiğim kitaplara yorum yazmakta zorlandığımdan hislerimi tam olarak nasıl anlatsam bilemiyorum. Sonsuz + Bir o kadar güzeldi ki... Bonnie ve Finn'in yaşadıkları; güldüren, eğlendiren fakat bir yandan da hüzünlendiren ve insanın içine işleyen ilişkileri; Finn'in matematiğe, Bonnie'nin de müziğe olan ilgisi sayesinde yaptıkları anlamlı matematik ve müzik muhabbetleri; çıktıkları bu yolculukta hem kendilerini hem de birbirlerini bulmaları... Aslında kitabın her bir detayı, kitaba dair her şey benim için çok anlamlıydı. Amy Harmon'un kalemini çok seven biri olarak uzun bir aradan sonra Sonsuz + Bir gibi samimi ve etkileyici bir kitabını okumak beni çok mutlu etti.
Amy Harmon'un kitaplarını daha önce hiç okumamıştım. Hatta Tersyüz o kadar meşhur ki çok merak ediyorum fakat bir türlü cesaret edemiyorum. Ama bu kitaba bayıldım. Çok akıcı ve sürükleyici bir kitaptı benim için. Bonnie ve Finn'in matematik ve müzik ile alakalı sohbetlerini, aralarındaki kuvvetli çekimi okumak çok zevkliydi. Herkesin sevebileceği bir kitap.
Çok tatlı... :')1000Kitap
Puan vermedi
Çok ama çok tatlı bir hikâyeydi Bonnie ve Clyde'ın hikâyesi. Ama... İşte bir ama geliyor. Film olarak izlesem aşırı eğlendiğim zaman zaman gözyaşlarımı tutamadığım ve sonunda çok beğendiğim bir film olurdu kesinlikte. Ama kitap olarak beni biraz sıktı. Geçmiş hatıralarını okumadan geçmeye başladım bir süre sonra.
Finn... Ah Finn... Sen harikasın. Bayağı düştüm sana. İtiraf ediyorum, sayısal zekâm epey kıt olduğu için matematikten anlayan erkeklere karşı bir zaafım var ve Finn kesinlikle bu zaafıma dokundu. Polisle sorgu sahnesi çook iyiydi. Bu nasıl bir zekâ Finn... Ayrıca koca Bear'a çektiği rest EFSANEYDİ.
Bonnie de son derece sevimli ve şapşal bir kızdı. Şapşallığı belki beni kızdırabilirdi ama Bonnie'nin öyle olması gerekiyordu. Karakterin yaşamının bir getirisiydi bu saflık çünkü kızcağız köyden indim şehre hikâyesinde bir anda ünlü oluvermiş. Dünyaya dair hiçbir şey bilmiyor.
Sevmediğim bir şey de yolda yeterince insanla karşılaşmamış olmaları. Daha çok insanla karşılaşıp bu karşılaştıkları insanların onlara bir şeyler katmasını bekledim. Tam olarak bir yol hikâyesi değildi o yüzden.
Ah, bir de çok çabuk âşık oluverdiler.
Her şeye rağmen ikisinin hikâyesini çok sevdim ben. Kitap ise eh işte seviyesindeydi.
Sonuç olarak böyle kitaplar varken o saçma sapan filmleri çekmeyi kim akıl ediyor bilmiyorum. Kardeşim çekin işte şu kitabın filmini biz de gözyaşları ve aptal bir gülümsemeyle izleyelim ve herkes hayatına mutlu mesut devam etsin.