Puan
810 üzerinden
Arkanya isimli kasabada geçen hikaye 80 ihtilali sonrası atmosferle beraber iki kardeşin gizemli hikayesi üzerinden döner. Rahatsız Kamil & içli Halil; birbirlerine düşman iki kişidir ve tüm kasabalı hikayenin gerçeğini merak eder. Bunun üzerine söylentiler çıkmaya başlar, ben onların hikayelerini biliyorum diye masallar anlatılır. Hikayelerin hepsi de çok güzeldi her dinlediğime inanasım geldi. Kurgu sadece bu iki kardeşin üzerine değil ayrıca hayri abi ve kardeşinin de hikayesini anlatıyor hepsi içiçe. Çok severek okudum kitabın sonunda kafamdaki boşlukların dolacağını hissetsem de öyle olmadı, bir sürü soruyla bitirdim şimdi kitabı iyi mi
Jar yani Kürtçe anlamıyla zehir. Peki var mısınız bu zehrin ne olduğunu beraber öğrenmeye. O halde buyrun. Yıl 1983 yani 80 darbesinden hemen sonraki yıllar. Kemal Varol bizi, kitaplarında en çok kullandığı bölgeye götürüyor yani Arkanya'ya. Belki hayali belki de yazarın kendince isimlendirdiği bir yer olan Arkanya'ya bir gün iki yaşlı adam gelir ve kendilerini gibi küs olan iki kardeşin karşılıklı meyhanelerine kurulurlar, öldüresiye kin dolu bakışlarla. Peki ama neydi bu iki yaşlı adamın birbirine olan kinini ortaya çıkaran sebep. Aynı kadını seven çırak usta mı, mirası paylaşamayan abi kardeş mi, aralarında büyük bir sır olan baba oğul mu yoksa aynı hayvanın sevgisiyle yaralanmış olan iki yabancı mı, ya da hepsi beraber dönemin koşullarında bir yere çıkamayan kasabalının uydurduğu bir hikaye mi... Bilinmez, bilinmekte istemez. Tek bilinen var oda hikayenin kaynağı olan zehir yani Jar. Bitirdiğiniz de, sahi bunların derdi neydi diyip etkisini üzerinizden uzun zaman atamayacağınız, nefret duygusunun insan üzerindeki etkisini ve bunun ne derece korkunç bir boyuta varacağını gösteren eşsiz bir eser. Mutlaka okunacaklar arasına ekleyin ;)
.
.
"Zaten zaman denilen şey bir masalın farklı biçimlerde tekrar etmesinden başka neymiş ki. İki insan bir masalın iki ucundan tutup zamanı çekiştirirmiş boyuna. Kendilerinde kalan parçaya da hatıra dermiş. (Sayfa:90)"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Arkanya isimli hayalî bir kasabada 80 ihtilali sonrası toplumsal atmosferi 2 çift kardeşin hikayesiyle birlikte anlatmış yazar. Akıcı bir dili ve çok fazla karakteri var kitabın. Bazı rahatsız edici kısımları dışın da güzeldi.
Merhabalar. Jar bitti.
Roman 1980 darbesi sonraları sıkıyönetimin gevşediği Makam dağı eteklerinde kurulan Arkanya'da geçiyor. Hiç kimsenin tanımadığı iki yabancı adam farklı yönlerden gelip birbirine küs olan iki kardeşin karşılıklı meyhanelerinde masalarına kurulup akşam namazına kadar kin ve nefretle birbirine bakmaktadır. Hiç kimse bu nefret dolu bakışların sebebini bilemez ve merakla herkes bir şeyler sorar: bir kadın yüzünden mi, para yüzünden mi yoksa bunlar baba-oğul mu, usta-çırak mı, kardeş mi ? Elektro Cemil'in anlattığı doğru mu yanlış mı olduğu bilinmeyen hikayeler dışında Rahatsız Kamil'le İçli Halil'in düşmanlık hikayesini kimse bilmemektedir. Bunun dışında Tren istasyonunda Kısa İhsan'ın, Rıfkı Amcanın anlattığı hikayeler var. Meyhanenin sahipleri dahil herkesin merak ettiği şey, öğle namazından sonra birinin kuzeyden birinin güneyden gelip karşılıklı meyhanelerde tetikte duran bu iki adamın sonunun ne olacağıdır.
Kemal Varol'un okurken hiç rahatsız etmeyen eğlenceli dili, roman içinde Elektro Cemil'in anlattığı hikayeler, günlük hayattan renkler, iç içe geçen yaşamlar, betimlemeler, kitabın düzenli ilerleyen kurgusu bence inanılmaz sürükleyici. Ve hoşuma giden diğer nokta da kahramanların isimleriydi. Çatapat, Elektro Cemil, Köpek Riki, Süit Salih, Kingstın...
Okurken gizli bir özlem ve acıyla yoğrulmuş kelimelerle karşılaştım sanki.
Arkanya ismi... Minik bir nokta daha olarak bahsediyim. Arkanya Ergani'nin eski isimlerinden biriymiş. Biraz araştırdım ve gördüm ki Arkanya kitapta birazı yeniden kurgulanmış olsa da Ergani imiş.
Kemal Varol bir söyleşi için Van'a gelmişti. Orda tanıştım onunla. Edebiyata şiir ile başlayıp daha sonra romanla devam eden, roman yazarken daha çok mutlu olduğunu söyleyen bu HARİKA yazarı hiç sıkılmadan dinletmiştim.
80 darbesinin hemen sonrasındaki yıllarda, Arkanya kasabasında geçen bir hikayeye konuk oluyorsunuz. Kimsenin tanımadığı iki yabancı ve yaşlı adam; kasabanın en işlek caddelerinden birinde, kendileri gibi küs olan iki kardeşin, karşılıklı konumlanan meyhanelerinin bahçesine oturup; sabahtan akşama kadar düşmanca birbirlerine bakarlar. İsimlerinin Rahatsız Kamil ve İçli Halil olduğu bilinen bu adamların düşmanlıklarını yansıtma tarzları o kadar tuhaftır ki, kasabalının odak merkezi haline gelirler ve bu kinin sebebi merak edilir. Ortaya hangisinin doğru olduğu bilinmeyen bir sürü hikaye çıkar.
Diğer kitaplarında olduğu gibi ‘merak’ unsurunu çok güzel kullanmış Kemal Varol. “Bu seferki hikaye kesin doğru.” diye diye bir baktım ki kitabın sonuna yaklaşmış, sayfaların nasıl ilerlediğini anlamamışım bile. Hem bu adamların hikayelerini merak ediyorsunuz okurken; hem meyhane sahibi olan iki kardeşi...
Hem okuduğunuz sadece bir roman, hem de kendi kalp kırıklıklarınıza dokunuyor sayfalardan çıkan bir el...
Her kitabındaki muhteşem şiirsel anlatıma, her kitabın son sayfasını gözü yaşlı kapatmaya alıştım zaten...
Kemal Varol’u tanıdığım ilk romanı Ucunda Ölüm Var idi. O günden beri aklımdan çıkmayan, hayatımda var olan karakterlerin başında gelir, kitaplarındaki karakterler: Ağıtçı Kadın, Heves Ali, Aylın... Eğer hala Kemal Varol’un kalemiyle tanışmayan ya da Jar’ı okumayan varsa çokça tavsiyemdir.