Tuğba Tezgel
@tezgelle
İlk Yardım Eğitmeni
tezgelle.com
instagram.com/tezgelle
İstanbul
57 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“…sık sık senin bir teline kıyamadığım saçlarını düşünüyorum burada. Kıvır kıvır, tel tel, yürüdükçe seninle birlikte havalanan, beni yer yüzünde başka bir ihtimalin olabileceğine inandıran saçların. Sıcakta topladığın, soğukta yüzüne düşürdüğün, yemek yaparken arkada bağladığın, denizden çıkarken geriye attığın, bana bakarken parmağının ucuyla oynadığın; ördüğün, taradığın, boyattığın; kestirince pişman olup ağladığın, uzatınca sevindiğin, sonra tekrar sıkıldığın, kırıkları kalbine batan…”
Kızıl Saç TeliEdebiyat
Taşkale Cezaevi… C-6 Koğuşu… Hepsinin işlediği suç ortak: Cinayet… Fakat birbirinden farklı hikâyeleri olan 6 mahkum… Sıradan cezaevi hayatları Barana isimli yeni bir mahkumun gelmesiyle değişiyor. Üstelik Barana müebbet hapis cezası almış olmasına rağmen başından geçenler konusunda, ser verip sır vermiyor…
Biz kitabı mahkumlardan birinin, öğretmen Mesut’un anlatımıyla okuyoruz. Sadece kendisinin ve Barana’nın hikâyesini değil, Reco Dayı’nın, Casper’ın, Asım Abi’nin, Sıçan’ın ve Candan İleri’nin de hikâyelerini anlatıyor Mesut Hoca. Tabi 1998 yılının Türkiye’sini, sosyal ve politik olaylarını yansıtmayı da ihmal etmiyor.
Barana’nın hikayesi çok başka. Her şeyden vazgeçmişken, konuşmayan, gardiyanlardan dayak yerken bile tepki vermeyen Barana’yı; havalandırmaya nereden geldiği belli olmayan kızıl bir saç teli hayata bağlıyor. Kitap buradan sonra öyle hızlı akıyor, olaylar öyle beklenmedik bir hal alıyor ki merakla sayfaları çevirirken, ne yanlış ne doğru, kim haklı kim haksız ayırt etmek zorlaşıyor.
Bu okuyup aşık olduğum, satırlarında kaybolduğum kaçıncı Kemal Varol romanı? Anlatımının akıcılığı kelimelerin dansına dönüşüyor, onun kaleminden çıkan her kitap insanın içine işleyip, aklına kazınıyor… Küçücük bir objeyi, öyle bir anlatıyor ki yıllar geçse de kattığı anlamı unutamıyorsunuz. Bu obje en sevdiğim kitabı Ucunda Ölüm Var’da ayakkabıydı, bu romanda ise kızıl saç teli…
Barana’nın yazdığı mektubun bir bölümünü sizinle de paylaşmak istiyorum:
“…sık sık senin bir teline kıyamadığım saçlarını düşünüyorum burada. Kıvır kıvır, tel tel, yürüdükçe seninle birlikte havalanan, beni yer yüzünde başka bir ihtimalin olabileceğine inandıran saçların. Sıcakta topladığın, soğukta yüzüne düşürdüğün, yemek yaparken arkada bağladığın, denizden çıkarken geriye attığın, bana