Yazar:
Scott Sigler
Tahmini Okuma Süresi:
16 sa. 55 dk.
Sayfa Sayısı:
597
Basım Tarihi:
Ocak 2018
Yayınevi:
GO! Kitap
ISBN:
9786051882499
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her sayfada ayrı bir kaos, macera, başkaldırı... vardı. İlk kitap giriş kitabı olmasına rağmen heyecanlıydı ama konuya girmemiz adına bu yarıda kesilebiliyordu. İkinci kitap ise durmak bilmeyen tempo vardı. Bitmeyen bilgiler, yeni şeylerin ortaya çıkışı vardı. Ondan dolayı nasıl okudum bitti bilmiyorum.
Tabi bunların yanı sıra üzüldüğüm nokta yetişkinin O'Malley'in bedenini ele geçirdikten sonra, Mathilda'nın mecbur olduğu için onu öldürmüş olması ve O'Malley'in teşekkür edip ölmesiydi.
Ve yine üzüldüğüm noktalardan biri de bu serinin değer görmemesi...
Uzayın karanlıklarında üç gemi vardı. Hepsi de farklı istikametlerden geliyordu.
Hepsi de buraya geliyordu.
Omeyocan için verdiğimiz savaş henüz bitmekten çok uzaktı.
Bir önceki posta paylaştığım kitabın bulunduğu serinin devam kitabı bu. En sevdiğim serinin en az sevdiğim kitabı bu ara kitap oldu. Bahsettiğim gibi serinin ilk kitabı olan uyanış daha çok bilgi verip aklımızdaki soru işaretlerini belirli bir düzeyde oturttu.
Maceraya ikinci kitapta açıldı. İkinci kitapta bambaşka bilinmezler ortaya çıkıyor, inandığım şey ile gördüğüm şeyler birbirinden çok daha farklı oluyor. Neye inanacağımı şaşırdığım, soru işaretlerine binbir türlü soru işareti eklediğim bir kitap. Hâlâ ana karakteri sevmiyorum. İtici ve ergen bir kız. Ve bu kızımızın aşk hayatını okumak gerçekten hoşuma gitmemesine rağmen bütün kitaplarında da buna değinilmiş. Hiç hayati dertleri yokmuş gibi saçma sapan aşk muhabbetlerini tekrar okuduk.
En az sevdiğim kitap olmasının sebebi ilk kitabı kadar heyecan yaşatmadı ve son kitabı kadar etkilemedi. Bu da ara kitap olmanın bir dezavantajı sanırım. Ailedeki ortanca çocuk gibi..
Dilindeki ve anlatım şeklindeki muazzamlığa söyleyecek sözüm yok. Kitabı birkaç arkadaşım da benimle beraber okumuştu ve hepimizin zihninde kurduğu karakterler birbirinden farklıydı. Bazı kısımlarda sembolleri, isim listeleri ve bazı araçların şekillerini göstermiş. En azından onları herkes aynı canlandırmalı zihninde sanırım. Öneririm, okuyun.
Selaaam .
Uyanış kitabını duymayan kalmadı diye düşünüyorum bu da ikinci kitabı olan kaçış.
Seri üç kitaptan oluşuyor.
Gelelim kitabımıza ; ilk başlarda biraz ağır ilerliyor gibi gelsede son 300 sayfasını nasıl okuduğumu anlamadım.
Birinci kitabı çok iyi yerde bitirmişti bu kitapta da aynısını yapıp bomba gibi bir yerde bitirdi.
Baş karakterimiz savaşçı ruhuyla tam örnek olucak bir tip ama aşkta berbat 🤦️.
Bir ona benim diyor bir buna.🤦️.
Bu kadar kararsızlık başa bela Em🤦️.
Em’in halkı geldikleri bu kentte yiyecek bir şeyler bulma umuduyla keşif yaparlarken kendilerini savaşın ortasına çekili buldular.
İlk kitabı okuyup yorumlarken de yazmıştım Aramovsky sana gıcık oluyorum diye .
Bu kitapta da kendisini gösterip yine gıcıklığını belli etti. Hatta en son da öyle bir şekilde karşımıza çıktı ki tüm küfürleri bile üzerine çekmiş oldu 🤬.
Üçüncü kitabını da merakla bekliyorum.
Yazarın ilk kitapta hiçbir şekilde spoiler vermeyin demiş ama bunda uyarmamış. Bu yüzden uyarı verdirerek küçücük bir spoiler vereceğim haberiniz olsun.
Uyanış- Kaçış- Kurtuluş üçlemesinin 2.kitabı.
İlk kitabına göre çok daha heyecanlıydı. İlk 100-150 sayfa sıkıcıydı ancak o sayfalardan sonra aksiyon dolu oldu. İlk kitapta Xolotl’dan kurtulma çabaları anlatılırken bu kitapta ise Omeyocan’da hayatta kalma çabaları ve yaşadıkları olaylar anlatılıyordu. Ters köşe yapmayı çok iyi becermiş yazar onu da söyleyeyim. Spoiler vermemek için kendimi zor tutuyorum. Daha fazla uzatmadan bu seriyi mutlaka okuyun diyorum. :)
SPOİLER OLMAYABİLİR AMA BELKİ DE SPOİLER!!!!!!!!!!!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
Yazar neden Aramovsky(umarım doğru yazmışımdır) dururken güzelim karakteri öldürürsün ki. Çok üzüldüm o kişi ölünce. En sevdiğim karakter oydu. Hihihi adını söylemedim merak edin ve alın diye. :D
ʜᴇʀ ᴢᴀᴍᴀɴ ɢᴜ̈ᴠᴇɴᴇʙɪʟᴇᴄᴇɢ̆ɪɴ ᴛᴇᴋ ʙɪʀ ᴋɪşɪ ᴠᴀʀᴅıʀ, ᴏ ᴅᴀ sᴇɴsɪɴ.
"Kaçış", ilk kitaptan sonra daha yüksek beklentilerle başladığım bir kitap oldu, bu yüzden sanırım ilk kısımlarını pek sevemedim ama kitap ilerledikçe -ki bu çok da uzun sürmedi- açıldı ve beni kendiyle sürüklemeye başladı.
Dili için hala bir şey diyemem oldukça basitti ve belki karakterler artık daha yetişkin gibi davrandıkları için gelişebilirdi ama böyle bir şey olmadı.
Bunun dışında olaylar yine hiç ara vermeden süratle devam ediyordu. Ana karakter olan kızımızı bu kitapta daha fazla sevmekle birlikte aşk meşk olaylarının içine biraz daha girdikçe dibe gömülmesi ve ilginç bir aşk üçgeninin içinde yaşadığı kararsızlık beni çok sinir etti. Yani hem kıskanıyor hem seviyor hem sevmiyor... bir türlü karar veremiyor.
Ama bunun dışında en olur olmadık zamanlarda yaşanan aşk sahnelerinin bu seride yerinin olmaması da hoşuma gitti. Eğer ön planda aşk ve sevgi duyguları olsun istiyorsanız bu seriyi o kadar da tavsiye etmem diyebilirim.
Başka ne diyebilirim...
Kitapta olayları sadece Em'den görüyoruz ama bence bu seri -ama özellikle de bu kitap- birden fazla karakterin ağzından olayları okumamıza çok uygundu. Öyle olsaydı kitabın daha derin ve iyi olacağını düşünüyorum.
Bunlar dışında kimi yerde "Biliydim böle olacağını!" dediysem de bazı kısımlarda yazar beni oldukça şaşırttı. İlk kitaptaki canice karakter öldürmelerine devam etmesini bekliyordum ama tam olarak bu şekilde değil -okuyanların anladığını zannediyorum.
Neyse toparlamak gerekirse genel anlamda sevdiğim ama tabii eksikleri de olan, "reading slump"ta olanlara iyi geleceğini düşündüğüm bir kitap ve seri. Eğer "5. Dalga", "The 100", "Labirent" gibi serileri sevdiyseniz bu seriyi de sevebileceğinizi düşünüyorum. Bense 3. kitaba başlamak için
Kitap çok güzeldi. Ama ölümler beni oldukça üzdü. Fazla spoiler vermek istemiyorum ama favori karakterim öldü. Onun dışında gayet güzeldi. Akıcı bir dili vardı. Büyük bir heyecan ve merakla okudum. Beni çok şaşırtan hatta bi su içme molası vermemi gerektiren bir sürü yer oldu. Kitabın sonu bence hüzünlü bitti. Ama ayrıca en sonda bi şaşırtma yapıldı. Bir de keşke kapakta umduğum kişi olsaydı. Scott Sigler' ın eline sağlık. Benim tavsiyem mutlaka seriye başlayın pişman olmayacaksınız.
Birinci kitaba da zaten aşırı heyecanlı yaklaşmıştım ama bu kitap bambaşkaydı başlangıçtan itibaren sardı. Olay örgüleri ardı arkasına kesilmeden son sürat devam etti ancak bir kötü yanı var ki, ilk kitap ile arasında uyuşmazlıklar vardı örneğin yeşil gözlü olan bishopa sarı gözlü demesi ya da beyaz tenli kahverengi saçlı olan o'maleye esmer tenli ve siyah saçlı demesi gibi... Birkaç şey daha var küçük gibi görünse de gerçekten göze batıyor ve rahatsız ediyor ki ben detaylara takılırım. Yine de kötü yorumlar bir yana son üç yüz sayfa bir gece de bitti baya güzeldi ve akıcıydı.
Kitap Yorumu//Kaçış-Scott Sigler
.
Bütün duyguları bir arada yaşamamı sağladığı için yazara teşekkür ederim. Hem kızıp hem kahkaha attım, yeri geldi boğazım düğümlendi ağlayacak oldum yeri geldi şaşkınlıktan ağzım açık kaldı. 3. Kitabı deli gibi merak ediyor muyuz? Evet! Bu adam kesinlikle yazmayı biliyor! 600 sayfalık kitap o kadar akıcı ki inanılmaz bir hızla kendini okutuyor. Özellikle de 300. Sayfadan sonra elimden bırakamadım. Buarada o Aramovsky’i elime verirlerse bir kaşık suda boğarım. Hala geberip gidemedi pislik! Ah o kaybedilen güzel canlar.! Bir Aramovsky öleydi ya! Tamam neyse sakinim! Değilim ama sakinim. 3. Kitapta yine başımıza bela olacak o sürüngen asalak, neyse bekleyip görücez!
.
Ve Em’den Aramovsky’e verilen şu ayarı da buraya bırakmadan gitmeyeyim .
”Madem başkalarına yaptırmak istediğin şeyi kendin yapamıyorsun, o halde kahrolası mızrağımı geri ver, katil p*ç.”
Doğum günü çocukları artık kendi gezegenlerine kavuşmuştur. Em ve beraberindeki yüzü aşkın çocukla birlikte geldikleri sırlarla dolu bu gezegende hayatta kalmaya çalışıyorlar. Fakat hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Yeni dünyalarında yalnız olmadıkları ve yetişkinlerin düşündükleri gibi çok da uzakta olmadığı gerçeğiyle yüzleşiyorlar. Alınlarındaki sembollerin anlamı da ortalığı karıştırıyor.
Çok sürükleyici 600 sayfa nasıl bitti anlamıyorsunuz.
Kaçış kitabı insan zekasının ne kadar muazzam bir şey olduğunu bunun yanında yıkım gücünün çok fazla olduğunu savaşın ne kadar kötü bir şey olduğunu bilmesine rağmen savaştan kaçınmadığını insanların öğrenme basamaklarının nasıl işlediğini çok güzel anlatan bir kitap.
