Puan
8.310 üzerinden
12 Mart döneminde yaşananları; bu dönemde tabut kadar hücrelerde, ayakları üzerinde duramayacak kadar işkence görenlerden, tek kişilik koğuşlarının el kadar parmaklıklı pencerelerinden sızan ışığın yansımasından umutlananlardan, bir görüşmecisi olacak kadar şanslıların dahi görüşmeye çıkamayacak hale getirilenlerden dinletiyor Erdal Öz. Diğer kitapları ya da buna benzer içeriğe sahip kitsplardaki kadar işkence sahnelerine yer vermiyor belki Kanayan'da ama bunu hissettiriyor okuyucusuna. Hangi okuyucusuna peki?
Az biraz da olsa benzer durumlara şahit olanlar için de bir işkence bu kitap. Her cop darbesini teninde hissettiriyor. Karanlığa; içinde biriktirdiği çığlıklarla göğüs geriyor.
Son öykü ise dışarıdan baktırıyor bize. Bir anne ile bir babanın, gencecik ve biricik oğullarını bu karanlığın ele geçirmesini izlemeyi anlatıyor.
Erdal Öz kendi yaşanmışlıklarını aktarıyor sanki okuyucusuna. Etkilenmemek elde değil.
Kanayan
Erdal öz
Kanayan kitabı bir çok kez okurları,politik çevreler ve edebiyat eleştirmenleri tarafından konuşuldu,kritiği yapıldı,eleştirildi.
Benim ki daha çok okuduklarımı kitapseverlere paylaşmak ve okumalarına vesile olmak.
Erdal öz diyor ki kitabın arka kapağında sadece politik nitelikte bir kitap yazmadım,edebi bir eser ortaya koydum ki haklıda
Kanayan bir öykü kitabı derinliği olan,yürek sızlatıcı cinsinden hemde
Tutsaksanız ve de yalnızsanız düşünmek,özlemek ve direnmekten başka bir çareniz yok
Öyküleri yol ayrımları ile dolu
İşkence ve acı yüklü her biri ayrı ayrı ele alınmayı hakeder nitelikte
Samimi anlatımına ve kitaba çok kolay adapte olabiliyorsunuz.okuyun asla sıkılmayacaksınız.
Cezaevinde yazılan bir kitap olması ve çizimlerininde cezaevinde yapılması gözümde değerini daha fazla arttırıyor.
1972 mamak genç fidanlarımızın tırpanlandığı,yok edildiği dönemler
Güvercin öyküsünü çok sevdim
Mamak askeri cezaevinde kalmış birisi olarak yarım yamalak görünen samsun asfaltının,çınar ağacının ve güvercinlerin varlığı tutsaklara güç ve moral oluyordu.
Kanat çırpan güvercinlerin sesleri hücrelere,koğuşlara dolarken ses özgürlük oluyordu işte kanayan o özgürlüğün değerini,yaşamın kutsallığını edebi bir dille bir birinden güzel 6 öykü ile sunuyor bizlere.
Melankoli,karanlık ve gerçeklik bir bütünlük içinde ele alınmış,bir dostdan anı dinler havasında hissediyorsunuz kendinizi.
Mesela kitaptan bir alıntı ile ilerlersek eğer okuyun siz karar verin :
HÜCRE: “Her şeye çocuksu gözlerle bakmayı daha unutmamış, seyrek saçları dibinden kesilmiş genç adam, yüzünü karartan on günlük sakalıyla tek kişilik hücresinde uzanmış yatıyordu. Tepesinde gece gündüz yanık duran yirmi beşlik cılız ampulün titrek teli, bakır parlaklığındaydı. Yatağının başucundaki kirli ıslak duvarın
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Okuman gereken bir kitabı ya bi kitapçıdan satın alırsın
Ya bir seyyar satıcıdan
Ya da bir sahafçının cennetine adım atıp gözlerin okumak istediği kitabı arar ve dillerin o kitabı söyler
Ya da güzel bir yüreğe sahip bir insanın ellerinden sana hediye edilir
Erdal Öz Kanayan öykü kitabında
yabancısı olmadığım olayları dile getirmiş tabi yaşadıklarının hemen hemen aynısını bir kitapta yazıldığını görünce ister istemez insanı etkiliyor
Kısa öykülerden oluşan bu kitap sadece saz çaldığı için yıllarca işkence gören kuzenimin kapımıza atıldığı geceyi hatırlattı
Şafak operasyonu adı altında mahallelere yapılan baskınları anne ve babaların çektiği acıları hatırlattı
Çok basit bir soru insan olan biri birileri bu tür akıl almaz işkenceleri kendi türünden olan bir insana insanlara bunu neden yapar
Beraberinde dağlara
Taşlara
Ağaçlara
Hayvanlara neden zulm ve işkence eder
Piçleşen bir zamanın hissizleşen beyinleri
İşkenceye aç zihniyetleri
Lağam çukuruna kapatsan da
Her çağın faşist zihniyeti tekrar doğar
'Ben bu kitaplarımda diyelim çevrilip dünyanın bir başka ucunda bile okunsa okuyanın yüreğinde küçük de olsa sanatsal bir sarsıntı yaratmayı amaçlamıştım.'
Yaralısın'ı okurken, kendimi kitabın dünyasına kaptırıp, üzüntüleriyle bütünleşip, işkenceleriyle ben de acı çekmiştim. Kanayan'da ise tamamen bambaşka dünyalar içine sokmuş yazar bizi. Kısa öykülerden oluşan kitapta her birine derin duygular yüklemiş. Kim ne derse desin, ister siyasi kimliği nedeniyle eleştirilsin, ister başına gelen olayları açık bir şekilde anlatımı yüzünden yadırgansın; ben Erdal Öz'ü seviyorum. Samimi anlatımını, yaşanmışlıklarının içinde kaybolmayı, derinden hissedebilmeyi seviyorum. Okuyun, asla sıkılmayacaksınız...
Kanayan, Toplumcu Gerçekçi bir çizgide yazılmış 6 öyküden oluşuyor. 70'li yılların hukuk dışı uygulamaları, tutuklu yaşamaları, anne baba duyguları işleniyor kitapta. Kitaptaki bazı öyküleri Mamak Cezaevi'nde yattığı dönemde yazmış. Bu yüzden anlatımı kuvvetli geldi bana, ordaki izlenimlerinden ve anılarından faydalanmış. Eğer buz dolabınızın üstü; babanızla, abinizle, kardeşinizle ya da eşinizle cezaevinde çekilmiş fotoğraflarla doluysa veya duyarlıysanız öyküler bayat gelmeyecektir. Tek oturuşta okudum ve bittiğinde fark ettim ki gözlerim dolu dolu olmuş. Bana en vurucu gelen kısımlarından biri şurası oldu: "Bu dört duvar arasında en büyük düşmanın duygu olduğunu çok iyi biliyordu artık; ama onsuz, duygusuz kalmayı başaramamıştı daha." Kanayan, Erdal Öz'den okuduğum ilk kitap oldu ve son olmayacak. Ben beğendim.