Yazar:
Onat Kutlar
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
124
Basım Tarihi:
2009
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750816604
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alışılmış, yalnızlıkla dolu, gürültülü ve doğal..Edebiyat
#180184254
Sahafların bana kattığı güzelliklerden bir tanesi, kalemi ile yeni tanıştığım, yeni bir isim Onat Kutlar ..
Araştırdığım ve okuduğum kadarıyla kendisi tam bir kültür adamı.. O sebeple kısaca sizlerle de paylaşmak isterim.
Öykücülük ve şairliğinin yanı sıra sinema dünyasında ve düşünce yazılarında da adını duyurmuş eşsiz bir kalem, Onat Kutlar..
Cumhuriyet gazetesinde köşe yazıları, çeşitli dergilerde ise sinema hakkındaki yazıları ile de üretkenliğini sürdürmüş.
Sinema dünyasında ise, kült filmlerden bir tanesi olan "Hakkari'de bir mevsim" filminin ve senaristliğini yapmış, Ferit Edgü ile..
Ve daha birçok filmin..
Fakat, 1994 yılının aralık ayında The Marmara Oteli’nin pastanesinde otururken yapılan bombalı saldırıyla öldürülmüş ve sinema ile edebiyattan geçen bu kalem; kendine has bir özgünlük, gerçeklik ve samimiyet ile adeta kağıda damıtılmış eserlerini ve yaşamayı bizlere bırakmış..
Karameke işte böylesi özgün bir yazarın kaleminden bizlere ulaşmış..
Öyküler yaşamdan kopup gelmişçesine saf, samimi ve gerçekçi, üslubu ise okuyucuyu yormadan fakat ufak burukluklar ile yaşamı hatırlatıcı idi..
Ayrıca kitabın içerisinde tıpkı yazarımızın ömrü gibi yarıda kalmış öyküler mevcuttu ki, bu öyküler yazarın düş alemine dalmak için muazzam bir fırsattı benim nazarımda.. Okuması, düşünmesi ve dersler çıkarması büyük bir zevkti o sebeple..
Yolunuz düşerse yazara veyahut esere, okumanızı tavsiye ederim, naçizane..
Birkaç alıntı ile son veriyorum incelememe;
Ah, ne olurdu saniyeleri, gramları, milimetreleri, harfleri tek tek yaşasaydık. Ne olurdu bu uzun, bu karın ağrısı bağıntılar içinde kaybolup kafeslenmeseydik.
#180180944
İçime sevgiye
Onat Kutlar ..
Araştırdığım ve okuduğum kadarıyla kendisi tam bir kültür adamı.. O sebeple kısaca sizlerle de paylaşmak isterim.
Öykücülük ve şairliğinin yanı sıra sinema dünyasında ve düşünce yazılarında da adını duyurmuş eşsiz bir kalem, Onat Kutlar..
Cumhuriyet gazetesinde köşe yazıları, çeşitli dergilerde ise sinema hakkındaki yazıları ile de üretkenliğini sürdürmüş.
Sinema dünyasında ise, kült filmlerden bir tanesi olan "Hakkari'de bir mevsim" filminin ve senaristliğini yapmış, Ferit Edgü ile..
Ve daha birçok filmin..
Fakat, 1994 yılının aralık ayında The Marmara Oteli’nin pastanesinde otururken yapılan bombalı saldırıyla öldürülmüş ve sinema ile edebiyattan geçen bu kalem; kendine has bir özgünlük, gerçeklik ve samimiyet ile adeta kağıda damıtılmış eserlerini ve yaşamayı bizlere bırakmış..
Karameke işte böylesi özgün bir yazarın kaleminden bizlere ulaşmış..
Öyküler yaşamdan kopup gelmişçesine saf, samimi ve gerçekçi, üslubu ise okuyucuyu yormadan fakat ufak burukluklar ile yaşamı hatırlatıcı idi..
Ayrıca kitabın içerisinde tıpkı yazarımızın ömrü gibi yarıda kalmış öyküler mevcuttu ki, bu öyküler yazarın düş alemine dalmak için muazzam bir fırsattı benim nazarımda.. Okuması, düşünmesi ve dersler çıkarması büyük bir zevkti o sebeple..
Yolunuz düşerse yazara veyahut esere, okumanızı tavsiye ederim, naçizane..
Birkaç alıntı ile son veriyorum incelememe;
Ah, ne olurdu saniyeleri, gramları, milimetreleri, harfleri tek tek yaşasaydık. Ne olurdu bu uzun, bu karın ağrısı bağıntılar içinde kaybolup kafeslenmeseydik.
#180180944
İçime sevgiye
Puan vermedi·124 syf.·
2026 8. kitabı
Konudan bağımsız, Onat Kutlar’ın Gaziantepli olduğuna asla inanamıyorum. Bu Ülkü Tamer için de geçerli.
Her neyse.
Adam şahane öyküler yazmış ama öykü de olsa hayvanların zarar gördüğü şeyleri sevmiyorum. Ayrıca Onat Kutlar’ın öykücülük konusunda Sait Faik’ten etkilendiği çok belli oluyor. Güzel kitap, sevdim.
Spoiler İçerir!1000Kitap
"yirmi asır beni anlamadınız"
50'li kuşağı yazarlarımızdan Onat Kutlar'ın, Karameke adlı öykü kitabı bize çok şey anlatmak için yılmadan savaşıyor.
Kitabın içindeki her öykü, insanın kendi suretiyle binlerce kez yüzleşmesini, hayata olan sorgulamalarımızı çıplak bir gerçeklik anlayışıyla gözler önüne seriyor.
Volan Kayışı öyküsünde, hürriyet anlayışını Ouasimodo'ya benzetmesiyle bu yolculuğun başladığını, sırtımızda oluşan kamburlukla beraber hissederiz. Aslında burada olan, özgürlüğümüzün kamburlaşmasıdır.
İntihar öyküsüyle de, tren yolculuğunda olan bir adamın deniz manzarasını izlemesi, sonsuzluk vurgusu yapılır. Fakat bu karakterimizin kendisiyle barışık olmadığını, içinde yakıcı bir öfke olduğu görürüz. Yargılayıcı tavrı, onu kibirli birine dönüştürmüştür. Yolculuk esnası, başka bir yolcuyu takıntı haline getirmesi, ona saldırgan tavırlar sergilemesi, kıskançlığın ve özgüven eksikliğini bizlere yansıtır. Bu yaptıklarından sonra, kendiyle yüzleşmesine şahit oluruz.
Karameke, öyküsünde de boynu koparılmış bir karameke yine özgürlüğümüzü temsil etmektedir. Bu öyküde, hem karamekeler hem de insanlar yaşama ve özgürlük mücadelesindedirler.
Mühür, Altın gibi öykülerde de, insanlık arayışının farklı açılardan devam ettiğini hissederiz.
İçlerinde en beğendiğim öyküler ise; Bir İstanbul Masalı, Bir İstanbul Söylencesi, İo'nun Masalı oldu. İnsanoğlunun doğasındaki zıtlık kavramının derinliklerine inilmesi, özgürlüklerimizin bizde yaratmış olduğu zıtlıkları, seçimlerimizi, hayata olan mücadele ve kararlılığımızı ne kadar temsil edebildiğimizi anımsattı...
Kesinlikle okunması gereken önemli bir eser.
Yıllar sonra edebiyata dönmek isteyen Onat Kutlar’ın “Ben bu öykülerde, yazının bana verdiği olanaklarla, bu garip kuşun uçuşunu, onu durdurmadan, anlatmaya çalışıyorum” dediği öyküler, anlatılar.İshak’a alınmayan “Volan Kayışı” ile “İntihar”, 1980’den sonra yazılan üç öykü (“Karameke”, “Sığla Ağacı”, “Mühür”), yanı sıra dosyalarda kalmış öbür adsız anlatıların toplandığı bu kitapta yer alıyor.
Yazar Hakkında
Onat KutlarYazar · 13 kitap
Mehmet Arif Onat Kutlar, Türk şair, yazar ve düşünürdür. Yazar 
Seza Kutlar Aksoy'un kardeşidir. İlk ve orta öğrenimini Gaziantep'te yaptı. 1955'te Gaziantep Lisesinden mezun olduktan sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisine (1956) girdi. Bir yıl sonra buradan ayrılarak İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine geçti. Bu okulu da son sınıfta bırakarak Paris'e gitti. Paris Üniversitesi Felsefe Bölümüne iki yıl devam etti (1961-63), bitirmeden ayrıldı ve Türkiye’ye döndü. Paris'ten dönüşünde Doğan Kardeş dergisinde sekreterlik (1963-65), kurucularından olduğu Sinematek Derneğinde yöneticilik görevleri (1965-76) üstlendi. 1956'da ‘a’ dergisinin kuruluşunda yer aldı ve bu dergide yazarlık yaptı. Yeni Sinema dergisinin, Sinematek adına sahipliğini üstlendi, dergide yazılar (1967-70) yazdı. Kuruluşundan itibaren Kültür Bakanlığı Sinema Yapım ve Gösterim Merkezinin yöneticiliğini (1978-80), yine kuruluşundan başlayarak (1982) İstanbul Kültür Sanat Vakfı İcra Kurulu üyeliği, Sinema Danışma Kurulu üyeliği ve başkan yardımcılığı görevlerini üstlendi. Bu kurumdaki görevleri ölümüne kadar sürdü. Cumhuriyet gazetesinde “Gündemdeki Konu”, “Gündemdeki Sanatçı” başlıkları altında haftada bir yazılar yazdı. 1991'den ölümüne kadar (1995) İstanbul Film Ajansı'nın ortağı ve yöneticisi oldu. 30 Aralık 1994'te, İstanbul / Taksim’deki The Marmara Oteli’nin pastanesine teröristlerin bıraktığı bombanın patlaması ile ağır yaralandı, kurtarılamayarak Amerikan Hastanesi’nde yaşamını yitirdi.
Onat Kutlar, edebiyatla birlikte sinemayı da uğraş edinmişti. TRT'ye yaptığı haftalık sinema programlarının yanı sıra, 1975'te 7. Sanat Sinema, Milletin Radyosu ve 1994 sonunda ancak bir defa yayımlanabilen Gündemdeki Sanatçı adlı programları hazırladı. 1989'da TRT için hazırlanan Turkuaz adlı belgeselin metin yazarlığını ve yapımcılığını, 1993-94'te yine TRT için Simurg Belgeseli'nin danışmanlığını ve yapımcılığını üstlendi. 1989'da Menekşe Koyu adlı filmin, ortağı bulunduğu Consept Film adına yapımcısı oldu.
Edebiyata Hisar dergisinde yayımladığı (1952-54) şiirlerle girmişti, şiirle birlikte hikâyeye yöneldi. Volan Kayışı adlı ilk hikâyesi Seçilmiş Hikâyeler dergisinde (1952) yayınlandı. Ardından sinema eleştirmenliği ve deneme yazarlığında karar kılmış göründü. Şiirleri Hisar'dan başka Küçük Dergi ve İlke (Gaziantep, 1952-54); hikâyeleri Seçilmiş Hikâyeler ve ‘a’ dergilerinde çıktı.
Seza Kutlar Aksoy'un kardeşidir. İlk ve orta öğrenimini Gaziantep'te yaptı. 1955'te Gaziantep Lisesinden mezun olduktan sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisine (1956) girdi. Bir yıl sonra buradan ayrılarak İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine geçti. Bu okulu da son sınıfta bırakarak Paris'e gitti. Paris Üniversitesi Felsefe Bölümüne iki yıl devam etti (1961-63), bitirmeden ayrıldı ve Türkiye’ye döndü. Paris'ten dönüşünde Doğan Kardeş dergisinde sekreterlik (1963-65), kurucularından olduğu Sinematek Derneğinde yöneticilik görevleri (1965-76) üstlendi. 1956'da ‘a’ dergisinin kuruluşunda yer aldı ve bu dergide yazarlık yaptı. Yeni Sinema dergisinin, Sinematek adına sahipliğini üstlendi, dergide yazılar (1967-70) yazdı. Kuruluşundan itibaren Kültür Bakanlığı Sinema Yapım ve Gösterim Merkezinin yöneticiliğini (1978-80), yine kuruluşundan başlayarak (1982) İstanbul Kültür Sanat Vakfı İcra Kurulu üyeliği, Sinema Danışma Kurulu üyeliği ve başkan yardımcılığı görevlerini üstlendi. Bu kurumdaki görevleri ölümüne kadar sürdü. Cumhuriyet gazetesinde “Gündemdeki Konu”, “Gündemdeki Sanatçı” başlıkları altında haftada bir yazılar yazdı. 1991'den ölümüne kadar (1995) İstanbul Film Ajansı'nın ortağı ve yöneticisi oldu. 30 Aralık 1994'te, İstanbul / Taksim’deki The Marmara Oteli’nin pastanesine teröristlerin bıraktığı bombanın patlaması ile ağır yaralandı, kurtarılamayarak Amerikan Hastanesi’nde yaşamını yitirdi.
Onat Kutlar, edebiyatla birlikte sinemayı da uğraş edinmişti. TRT'ye yaptığı haftalık sinema programlarının yanı sıra, 1975'te 7. Sanat Sinema, Milletin Radyosu ve 1994 sonunda ancak bir defa yayımlanabilen Gündemdeki Sanatçı adlı programları hazırladı. 1989'da TRT için hazırlanan Turkuaz adlı belgeselin metin yazarlığını ve yapımcılığını, 1993-94'te yine TRT için Simurg Belgeseli'nin danışmanlığını ve yapımcılığını üstlendi. 1989'da Menekşe Koyu adlı filmin, ortağı bulunduğu Consept Film adına yapımcısı oldu.
Edebiyata Hisar dergisinde yayımladığı (1952-54) şiirlerle girmişti, şiirle birlikte hikâyeye yöneldi. Volan Kayışı adlı ilk hikâyesi Seçilmiş Hikâyeler dergisinde (1952) yayınlandı. Ardından sinema eleştirmenliği ve deneme yazarlığında karar kılmış göründü. Şiirleri Hisar'dan başka Küçük Dergi ve İlke (Gaziantep, 1952-54); hikâyeleri Seçilmiş Hikâyeler ve ‘a’ dergilerinde çıktı.
