Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
21 Şubat 2017
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
Kimse Bilmesin
ISBN:
9786051851129
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Suskunluk mu? Gerçekleri Söylemek mi?
Puan vermedi·248 syf.·
2025 13. kitabı
Kimse Bilmesin’i okurken fark ettim ki, bazen en büyük sessizlikler en derin çığlıkları saklıyor. Yazarın anlattığı hikâye, sıradan bir ailenin içinde yaşanan ama dışarıdan kimsenin görmediği acılar, sırlar ve kırgınlıklar üzerine kurulu. Kitap boyunca üç kardeşin ve eşlerinin yaşadıkları üzerinden ilerleyen bu hikâye, aslında hepimizin hayatından parçalar barındırıyor. Çünkü her ailede konuşulmayan şeyler, görmezden gelinen yaralar ve “kimse bilmesin” diye saklanan sırlar vardır.
Kitabı özel kılan en önemli şey, olayların farklı karakterlerin gözünden anlatılması. Tek bir bakış açısından değil, herkesin kendi iç sesiyle yaşadığı olaylara şahit oluyoruz. Bu da okurken sürekli bakış açımızı değiştirmemize neden oluyor: Bir karaktere kızarken bir sonraki bölümde ona hak verirken buluyorsunuz kendinizi. Bence kitabın en güçlü yanı bu çok seslilik; gerçek hayatta da kimse tamamen haklı ya da tamamen haksız değil çünkü.
Dilin sadeliği de dikkat çekici. Yazar çok süslü cümleler kurmadan, abartıya kaçmadan duyguyu doğrudan okura geçiriyor. Bu sadelik aslında hikâyeyi daha vurucu yapıyor; çünkü karakterlerin yaşadığı acılar, pişmanlıklar ya da sevinçler abartıya ihtiyaç duymadan etkiliyor. Özellikle aile bağları, vicdan muhasebesi, geçmişin yükleri ve suskunluk temaları kitabın her sayfasında hissediliyor.
Benim en çok hissettiğim duygu, kitabı okurken sürekli kendi hayatımı sorgulamam oldu. “Ben olsaydım ne yapardım?” sorusu, kitabın neredeyse her bölümünde aklımdaydı. Bazen susmak en büyük iyilik mi, yoksa en büyük hata mı? Kitap bittiğinde bu sorunun kesin bir cevabı yoktu; belki de yazarın en büyük başarısı da buydu — cevabı sana bırakması.
Kitabın son sayfasını kapattığımda içimde hem bir huzur hem de bir burukluk kaldı. Çünkü bazı yaralar sarılsa da izleri kalıyor.
Kitabı öykü kitabı diye aldım ama kitabı okurken de bitirirken de keşke her insan eline kalem almazsa; yazılanlar ne öykü ne de ahlaki ve insani nitelik barındırıyor. Evet kitabı okudum bana ne kattı malesef sadece Zaman israfı
Kısa şiirler toplusu, günlük olaylardan özenlenmiş.Aile ve aşk mevzusu önde gidyor elbet.Bazı şiirler akıcı olsada vazıları katmanlı ve hayatın zorluklarlnı gösteren tipteyti.Ama yazarın bundan güzel şiir kitaplarını okudum biraz düşük kalıdl diğerlerine nazaran.
6/10
Reklam
Yazar Hakkında
Abdullah AtaşçıYazar · 10 kitap
1973'te Elazığ'da doğan Abdullah Ataşçı, ilk, orta ve lise öğrenimini de burada tamamladı. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi'ni bitirdi. Öyküleri; "Kül", "Kum", "Yaratı", "Yaratım", ÖyküŞiir", Felsefeci" ve "Felsefeyazın" gibi dergilerde yayımlandı. 2002 yılında "Tek Kişilik" adlı öyküsü, Yaba Edebiyat tarafından Hakkı Özkan anısına düzenlenen etkinlikte Teşekkür Belgesi aldı ve "Sokaktaki İnsan Öyküleri" adlı kitabında yayımlandı.
