Yazar:
Arzu Özdemir
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
95
Basım Tarihi:
Ağustos 2021
Yayınevi:
Hece Yayınları
ISBN:
9786257449342
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her şeyin pratikleştiği ve yemeklerin atıştırmalık olduğu günümüzde küçürek öykünün doğası gereği atıştırmalık metinler olmuş. Bazı öyküler bir cümlelik olsa da kırk sayfalık öykülerin doyuruculuğunu hissettiriyor.
Şiirler için sorulan klasik bir soru vardır. "Şair burada ne anlatmak istemektedir?" Kısa Devre'nin birçok öyküsünde kendinize "Yazar burada ne anlatmak istemektedir?" diye sorabilirsiniz. Bu duruma düştüğünüzde başlık ile ilgi kurabilirsiniz.
Kısa Devre, "küçük kız zeynep k.'ye" ithaf edilmiş. Yılmaz Odabaşı'ndan bir epigrafla başlamış.
Az bilinen bir tür olması nedeniyle küçürek öyküyü tanıtan bir yazı eklenmiş.
Öyküler üç bölümden oluşmaktadır. Her bölümün başında bir epigraf kullanılmış. Birinci bölüm "Ben ya da Kahraman Anlatıcı" yirmi beş öyküden oluşuyor. Bu bölüm Mevlana'dan bir alıntıyla başlıyor.
Birinci bölümde Yalnızlık, Tanık, Erkenci, Hikmet, Temenni, Kayıp, Habil ve Kabil, Özünü Kaybeden Kuş beğendiğim öyküler oldu. Sırılsıklam Aşk öyküsü tebessüm ettiren türdendi.
İkinci bölüm "O ya da Hâkim Ankatıcı" yirmi dokuz öyküye sahip. Beklenti, Nasip, Tutulma, Telepati ikinci bölümde altını çizdiğim öyküler oldu.
Üçüncü bölüm "Küçük Kız ya da Gözlemci" yirmi bir öyküden oluşuyor. Bölümün başında Aziz Nesin'den alıntı yapılmış.
Bu bölümde çocuktan al haberi sözünün doğruluğunu görüyoruz. Çocukların hayalleri ve cümleleri ilgimizi çekmiyorsa ya içimizdeki çocuk ölmüştür ya da hayal kurmayı unutmuşuzdur. Öyküler daha çok bir çocuğun bakış açısını anlatıyor.
Tanım, Cenin Hafızası, İlinti, Palavra, Taktik, Tasarı, Avuntu üçüncü bölümde sevdiğim öyküler oldu.
Edebî eserlerin beğenileri kişisel olduğu için başka okuyucular başka öyküleri sevebilirler.
Dil Sürçmesi'nin en sevdiğim öyküsü "Dayatma"ydı. Kısa Devre'den iki öykü
Edebiyat öğretmenimin sınavda sormak için aldırdığı ve başta tüm sınıfın "Bu nasıl kitap! Ben buna para vermek zorunda mıyım?" dediği dolayısıyla da oldukça ön yargılı yaklaştığım bir kitaptı. Ama az önce bitirdim ve artık yanıldığımı düşünüyorum. Tamam, hala anlamlı bulamadığım ve sadece okuyup giçtiğim bölümleri var ama bazı bölümler gerçekten güzeldi. 10 - 20 dk da biten kafa dağıtmalık bir kitap. Son olarak okuduğum ilk küçürek öykü olduğu için bir kıyaslama yapamam ama küçürek öykü okumak istiyorsanız bu kitaba bir bakmanızı tavsiye edebilirim sanırım.
Elazığ doğumlu olup henüz ölmemiş olan yazar Arzu Özdemir in Kisa Devre adlı metni 95 kisa öykü ile üç bölümden oluşuyor.
Sayısız tür ve akım ile edebî metinler sürekli değişim ve dönüşüme uğramıştır. Bu değişim ve dönüşümlerin elbette çok yönlü sebepleri vardır. Elimizde bulunan öykü kitabı ise küçürek/ minimal yada kisa kısa öykü olarak tanımlanir. Modern dünya, teknolojinin gelişimi ve hızlı akan zamanla birlikte hemen hemen her alanda küçüklmeye, minimalizeye , konsantre olmaya gidilmiştir.
Edebi metinlerin ana hatları şöyle çizilmiştir. Roman; Yazar okurun elinden tutar ve bütün evi gezdirir. Okur o evin her odasına her olay ve karakterlerine hâkimdir. Öykü; Yazar okuru sadece bir odayı gezdirir. Doğal olarak okur sadece o odayı görerek bütün evi anlamaya çalışır. Bunun için öykücü oldukça kısa, yalın ve net bir üslup kullanır. Küçürek minimal yada kisa kısa öykü ise yazar okura sadece anahtar deliğinden bakmasını sağlar ve bütün ev hakkında fikir sahibi olmasını bekler. Olayın öncesi sonrası yoktur. Sadece o an vardır. Bunun için yazar o minik olayı çok vurucu bir dil ile yazmalı. Hemingway e atfedilen ve bilinen en kısa öykünün en belirgin özelliği vurucu olması. Öykünün öncesi ve sonrası yoktur. Ama altı kelime ile neredeyse bütün öyküyü anlatmış.
Kısa Devre de ise yazar stabil bir dil kullanmıştır. İnişler çıkışlar neredeyse hiç yok. Bir kaç öykü dışında hiç bir öykü vurcu değildir. Bununla birlikte yazar diyaloglara yer vererek öyküyü minimalize eder. Öykü küçülür küçülür en konsantre haline gelir. Duyguları öne çıkarmaya çalışan yazar metne hüzünu hakim kılmıştır. Yalın dili, ince hüznünü ile minimall öyküye örnektir.
