Yazar:
Joyce Carol Oates
Çevirmen:
Nihal Yeğinobalı
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Amerikan tarihinin en büyük skandallarindan biri de edward kennedy'nin yanındakızı yaşındaki bir kadinla yaptığı kazadır. Ölenin tüm suçu sırtladığı ve üstü jet hızıyla kapatılan büyük bir skandal. Bu konunun ölen kadının gözüyle romancıklaştırıldığı kitap. Hikayenin orjinal dilinde daha iyi olacağını düşünüyorum ki çevirisi çok kötüydü. 10 dklik bir mevzu 140 kusur sayfada anlatılmış yazar resmen tekeden imge çıkarmış. Zorlanarak okudum. Beni içine çekmeyi başaran bir kitap olmadı.
Oates, bu romanında eril iktidarı, ikiyüzlü politik sistemi temsil eden kara su imgesini başarıyla kullanmış; insan hayatlarını onun çevresine odaklamıştır. Daha en başta romanın sonunu biliyor olmamıza; Kelly’nin boğularak öleceğini baştan öğrenmemize rağmen, ilginç kurgusal yapı, anlatıcının üslubu, yer yer Kelly’ye dönüşüyor görünmesi gibi etmenler ve kuşkusuz Nihal Yeğinobalı’nın akıcı, duru, pürüzsüz çevirisi romanı ilgiyle okumamızı sağlıyor.
Böyle tekrarlarla dolu bir girdap metnin uzun sayfalar boyunca sürmesi yapısal nedenlerle oldukça zor göründüğü için Kara Su kısa bir romandır; “novella” olarak nitelendirilebilecek bir eserdir.
Kara Su’yu okurken 2020’de kaybettiğimiz çevirmen Nihal Yeğinobalı’yı sevgi ile andım; onun sayesinde Joyce Carol Oates’in karanlık, psikolojik derinlikli eserlerinden birini daha tanımış oldum. Okurlara yepyeni dünyalar armağan eden çevirmenlerimizi içtenlikle selamlıyor; Nihal Yeğinobalı’nın ışıklarda uyumasını diliyorum.
Roman Chappaquiddick Olayı’na dayalı bir kurgudur. 1969’da yaşanan bu olayda ABD Senatörü Ted Kennedy, yanında Mary Jo Kopechne ile bir partiden dönerken araba ile göle düşer. Senatör kendini kurtarırken genç kadın boğularak hayatını kaybeder. Bu skandal sonucunda Ted Kennedy başkan adaylığı şansını yitirir.
Yazar bu romanda, gerçek olayda silik bir kurban olan genç kadına bir karakter verir. Roman boyunca Kelly’nin (kadının romandaki ismi) hayatı hakkında bilgiler ediniriz. Böylece onu sadece talihsizce ölmüş biri olarak değil, bütünlüklü bir insan olarak tanırız. Senatörün ise romanda bir ismi bile yoktur –bu onun değil, Kelly’nin hikayesidir.
Romanın feminist bir okuması ön plana çıkıyor. Güç ve otorite sahibi bir erkeğin karşısında edilgen bir kadın. Yeni tanışmalarına rağmen erkek kadınla hızlıca yakınlaşır, abartılı bir ilgi gösterip onu etkisi altına alır. Kadın kendinden geçmiş, erkeğin kendisini seçmiş olmasından gururlanmıştır. Erkek kadınla hemen senli benli olur, ona rahatlıkla ismiyle hitap eder. Kadın ise bunu yapamaz - o hala bir yabancıdır. Erkeğin tek umursadığı arzusunun peşinden gitmektir – geceyi kadınla bir otelde geçirmek ister. Kadın ise onunla giderek kendi istediğini yaptığını sansa da aslında adamın arzusuna boyun eğer. Zor duruma düştükleri an ise erkek kadını bırakıp kendini kurtarır. Karanlık, boğucu bir yerde bir erkeğin kendisini kurtarmasını ümit etmekten başka elinden bir şey gelmeyen bir kadın olmak nasıl bir şeydir? Roman bence bu soruya cevap arıyor.
Yazar sorunun cevabını, romanın en sarsıcı kısmında, Kelly’nin arabada boğulmayı beklerken yaşadıklarını aktardığı kısımda veriyor. Kadının inanmazlığı ve çaresizliği çok iyi yansıtılmış. Zihninde geçmişle bugün birbirine karışıyor, anıları iç içe geçiyor. Tekrarlayan sahneler ve
Kara Su, gerçek bir olaydan yola çıkarak yazılmış bir roman. Olay şu: Senatör Edward Kennedy, seçimlerden kısa bir süre önce bir araba kazası geçirir. Kaza esnasında yolcu koltuğunda bulunan genç kadın arabanın göle uçması sonucu hayatını yitirir. Joyce Carol Oates bu genç kadının suyun altında, arabanın içinde ölümü beklerken aklından geçmiş olabilecekleri yazmış. Sabit bir zaman akışı yok. Bir yakın geçmiş, bir olay zamanı bir de biraz daha uzak bir geçmiş anlatılıyor. Joyce Carol Oates olayı ne kadar kurguladı ne kadar gerçeklere dayalı yazdı bilmiyorum ama Ed Kennedy'e yöneltilmiş ciddi ithamlar söz konusu.
Başlangıcında beni çok heyecanlandırmıştı. Harika bir yazarla tanıştım diye mesaj atmıştım eşe dosta ama kitap ilerledikçe bu heyecanım söndü diyebilirim...Bir kere üslubu çok dağınık bir yazar. Bir paragrafta birçok düşünce bir karmaşa içinde veriliyor. Eh, evet buna bilinç akışı deniyor ama Faulkner da bilinç akışıyla yazan bir yazar ve beni rahatsız etmiyor onun uygulama biçimi. Bu yazara özgü bir rahatsızlık oluştu yani bende.
Gerçek dramları okumayı sevenlere, o duygu yoğunluğunu hissetmek isteyenlere önerebileceğim bir kitap ama ben pek beğenmedim. İyi okumalar.
Yazar Hakkında
Joyce Carol OatesYazar · 25 kitap
1938 yılında Lockport, New York'ta doğdu ve ailesinin şehir dışındaki çiftliğinde büyüdü. 14 yaşındayken büyükannesinden duyduğu öyküleri yazmaya başladı. İlk romanı With Shuddering Fall'ı 28 yaşındayken yayımladı. Them adlı romanıyla, 1970'te National Book Award'ı aldı. Oates ayrıca, "Rosamond Smith" ve "Lauren Kelly" takma adlarıyla, çoğunluğu polisiye olan birkaç kitap yazdı. 1978'de Princeton'a geçmeden önce, Kanada'daki Windsor Üniversitesi'nde on yıl öğretim görevliliği yaptı. 1996'da, PEN/Malamud'dan "yaşam boyu başarı ödülü" aldı. Çoğunlukla, çağdaş Amerikan yaşamı üzerine yazan Oates, özellikle şiddet ile sevgi arasındaki bağlantıyla ilgilidir. Karakterleri genellikle sıradan ama başlarına korkunç olaylar gelen insanlardır. Bazı romanları gotik olarak nitelendirilse de, kitaplarındaki şiddet ne gizemli ne de mutlaka acıklı bir şiddettir; günlük yaşamın içinde yer alan olaylardan yola çıkar. Olağanüstü bir üretkenliğe sahip olan Oates, aralarında çocuk kitapları da olmak üzere pek çok kitap yayımlamıştır.
