Puan
810 üzerinden
Knulp senden nefret ediyorum ama bana çok benziyorsun.
Bilinçli olarak hareketsiz.
Knulp hiçbir yere varmak istemiyor, hiçbir şey olmak istemiyor. Onun hayatının yollarda geçmesi gerek, bir yere ya da kişiye bağlanamaz. Ve onda şeytan tüyü var.
Kitap anlatmak istediği şeyi çok güzel ve sade bir dille anlatıyor, ayrıca kitaptaki karakterlerde çok güzel yazılmış anlayana derin anlamayana sessiz.
Herman Hesse'in okuduğum ikinci kitabı. Bir insanın hayatın gerçekliğiyle soğuk kanlı yaşamı. İnsan sadece insandır. Yaşam sadece yaşamdır. Başka anlam yüklemek beyhude
Knulp, çok ufak yaşta sevdiği kız tarafından gördüğü olumsuz davranışlar neticesinde, artık insanlara karşı güvenmemeyi öğrenir. Birden fazla sevgilisi olsa da evlenmez. Genç yaşlarda başına gelen saf aşkın, onda bıraktığı ‘değersizlik’ duygusunun tesirinden kurtulamaz. Gençliği kızlarla dans ederek ve eğlenerek geçse de ihtiyarlığı hazin olur. Okurken kendi hayat hikâyemden bir şeyler hissettiğim bir kitap oldu, umarım sonum benzemez diye bitirdim. Tavsiye ederim..
Knulp gözlerini yeniden açtığı zaman güneş çıkmıştı ve öyle parlıyordu ki, gözkapaklarını hemen indirmek zorunda kaldı. Yağan karların elinin üstünde ağırlaştığını duyumsuyor, silkelemek istiyordu; ama uyumak isteği, içindeki bütün öteki isteklerden daha ağır bastı.
Tüm yaşamı yollarda geçen ve yine yollarda sona eren bir göçebenin hikayesi Knulp. Canının çektiği yere "konan", ama çok duramayıp yine "uçan" bir özgür ruhun kısacık destanı.