Küçük Arkadaş
Donna TarttYazar:
Donna Tartt
Çevirmen:
Merve Sevtap Ilgın
Tahmini Okuma Süresi:
19 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
672
Basım Tarihi:
Temmuz 2017
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
The Little Friend
ISBN:
9786052992272
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Allah'ım... bitti sonunda...
Nihayet... Şükür...
Yazarın 3 kitabını da 2021 yılının ortalarında almışım sanırım, çok araştırmadan aldım hepsi de çok ilgi çekiciydi çünkü. Gizli Tarih okuduğum ilk kitabıydı. Ve çok beğenmiştim ama yorumlarda sürekli bu kitapla karşılaştırma yaptıklarını gördüm. Kesinlikle gizli tarih'ten sonra okunmaması gerektiğine dair, ama maalesef bu yorumları geç gördüm. Bir hataya düştüm ve elime aldığımdan beri sürekli Gizli Tarih gibi bir şey bekledim. Yok.
Kitap 3 senedir elimde öyle sürünüyor. Hani desem ki kötü bir kitap da değildi ama ne denir, bu kitabı okumak için gerçekten sabırlı olmak anlayışlı olmak gerekiyor galiba. Çünkü zerrrrrrrrre bir olay yok. 672 sayfalık kitapta sadece ilk giriş bölümünde gizemli bir cinayet gerçekleşiyor, ve sonrasında sanki polisiye bir kitap okuyacağız diye düşünüyoruz katili arayacaktık(?) (kapak arkasından ben böyle bir izlenim almıştım) ama bundan ziyade Harriet adında 12 yaşındaki çocuğun hayatını okuyoruz.
Ve şöyle söyleyeyim ben Harriet adındaki bu çocuğu okumayı gerçekten çok sevdim ama niye bir yükselişe geçmedi kurgu? Zehir gibi bir çocuk, çok zeki maşallah. (Samimi söylüyorum) ama kurguyu belki biraz daha olaylı yapabilirdi yazar. Tabii ki kendi kalemi ne isterse yazar ama bu şekilde kitabı elime aldığımda abi şaka değil seneler olmuş, hiçbir olay olmuyor ama merak da ediyorum nasıl ilerleyecek nasıl bitecek...
Bitirdim de ne oldu, cevap alamadık Robin'i kim öldürdü net değil ama mesele anladığım kadarıyla onu kimin öldürdüğü de değil... Mesele ne onu da anlamadım sjjsjs belki anlatılmak istenen şey bu çok zeki çocuğun zekasından ötürü kendisini ne kadar yalnız hissettiği ve doğduğu çevre ile nasıl başa çıktığı?
Ne diyeceğimi bilemedim ya... Çok fazla betimleme var ama zaten yazarın bu tarzını
Çok sevdiğim bir yazar olan Donna Tartt’ın benim için en az etkileyici romanı maalesef Küçük Arkadaş oldu.
Peki neden?
Öncelikle bu kitaba bir polisiye beklentisiyle başlarsanız büyük ihtimalle hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. Çünkü kitabın çıkış noktası bize bunu vaat etmiş: Küçük Harriet, yıllar önce evlerinin yakınında öldürülen ağabeyinin katilini bulmaya karar verir. Bu fikir okuru doğal olarak bir gizemin çözülmesine doğru ilerleyen bir hikâye beklemeye yönlendiriyor.
Fakat roman ilerledikçe bunun bir polisiye olmadığını anlıyoruz. Hikâye, cinayetin çözümünden çok atmosfer ve karakterler üzerine kurulu. Harriet’in zihninin içine giriyor, ailesinin yıllardır taşıdığı yasın ve travmanın nasıl kökleştiğini görüyoruz.
669 sayfa boyunca çözülememiş bir cinayetin ardından gelişen ve bir türlü aşılamayan yasın; aile bireyleri, özellikle de Harriet üzerindeki etkilerini okuyoruz. Harriet’in giderek büyüyen intikam duygusuna, takıntıya dönüşen arayışına ve çocukluğunun karanlıkta kalan tarafına tanıklık ediyoruz.
Ancak benim için kitabın en büyük problemi tam da bu.Yazar atmosfer kurma ve karakter yaratma konusunda çok güçlü olsa da, okurun eline somut bir şey vermemiş. Kitap bittiğinde insanın aklında kaçınılmaz olarak şu soru beliriyor tabi: “Peki sonuç?”
Ortada kesin olarak ortaya çıkarılmış bir katil yok. Dolayısıyla kapanan bir yas süreci de yok. Bu bilinçli bir tercih olsa da, 669 sayfalık bir yolculuktan sonra okur olarak biraz daha tatmin edici bir kapanış beklediğimi söylemeliyim.
Donna Tartt bir röportajında bu roman için şöyle demiş:
“Bu roman bir cinayetin çözülmesi hakkında değil, bir çocuğun dünyayı anlamaya çalışması hakkında.”
Bunu okuduktan sonra kitabın niyetini daha iyi anlasam da yine de bu anlatının bu kadar uzun bir metne yayılması benim
Kitabı okurken şöyle bir yorum kaydetmiştim:
Donna Tartt'ı "Gizli Tarih" adlı kitabından dolayı seviyorum. ama bu kitabı çok sıkıcı, yavaş ve çok uzun (bunun gereksiz olduğunu düşünüyorum). Bundan dolayı üzgünüm. çünkü ilk başta onun kitabı olduğu için heyecanlandım. neyse, ben 496 sayfadayim şuan. Umarım çok çabuk biter ve bu kitaptan kurtulabilirim.
Kitabı bitirdikten sonraki yorumum:
Okuduğum en kötü kitaplardan biriydi. O kadar boş o kadar gereksiz uzatılmış ki artık hiç bir işi yarım bırakmayacağım mottomdan dolayı okumaya devam edip bitirdim. Bir kitaptan tiksinecegimi düşünmezdim. Bu kitapla deneyimlemiş oldum. Bir kitaptaki karakterlerin hepsi mi toksik saçma sapan olurlar??? Hele Harriet!!!! Çok kötüydü. HİÇ KIMSEYE ONERMIYORUM. Vaktinize yazık etmeyin benim gibi.
1/10
İlk defa bir kitaba bu kadar düşük bir puan veriyorum ama o kadar sayfaya rağmen kitapta hiçbir şey olmuyor. Sayfaların neredeyse tamamı betimlemelerden oluşuyor ve yazar o kadar abartmış ki bir yerin o anki halini betimledikten sonra geçmişini ve geçirdiği süreci de betimliyor.
Kitaba bayıldım. Çok çarpıcı bir cinayetle başlıyor. Harriet çözecek diye bekliyorsunuz ama özellikle başlarda kitap oldukça yavaş akıyor ve cinayet çözülmüyor. Hatta çözülmeye bile yaklaşmıyor.
669 sayfa bitti ama aklımda tek bir olay yok. Harriet’ın hissettikleri var. Ve benim hissettiklerim.
Onun bütün yaz tatilini onunla birlikte geçirdim. Yaşadıkları, hayatı anlamlandırma çabası ve en çok da yalnızlığı… Annesini tutup sallamak istedim. Bir çocuğun bu kadar görünmez olması insanın içini acıtıyor.
Bir noktadan sonra anlıyorsunuz ki bu kitap bir cinayeti çözmekle ilgili değil. Hayatta da her şeyin bir cevabı yok.
Harika bir kitaptı.
Hayal kırıklığı
Saka kuşu gibi bircşaheserden sonra büyük bir hayal kırıklığı. İlk 100 sayfayı yazdıktan sonra kafası karışmış allak bullak olmuş bir kitap. Heralde parasız kaldı da öylesine bişiler yazmış. Boşverin okumayın
Zavallı bahtsız Harriet, daha 12 yaşında, henüz bir yaşındayken abisi öldürülmüş, annesi o günden sonra yaşayan ölü, abla hafifçe kristali sıyırmış, babası fırsat bu fırsat kaçmış, büyük teyzeler birbirinden değişik, kendi havalarında filan filan. Kızcağız tüm bu hengamede ayakta kalmaya büyümeye çalışıyor bu arada ilgisizlikten bunalırken abisinin katilini bulmayı da kendine görev ediniyor. Elinize alıp bırakamayacağınız bir roman, (filmi çekilir hatta dizi daha bile iyi olur) #küçükarkadaş #pulitzerliyazar #sakakuşu #donnatartt
Kitap aslında 12 yaşındaki bir kızın etrafındakiler tarafından içine terk edildiği yalnızlıkla olan mücadelesini anlatıyor diyebilirim. O kadar ilgilenilmiyor ki bu kızla , abisinin katilini bulmayı kendine görev ediniyor. Arka kapak bilgisi polisiye gibi bir vibe veriyor ama değil. Yer yer fazlaca uzatılmış olsa da Harriet’ın hikayesi benim içime çok dokundu. Kafayı çizdirmiş bir anne , leyla olmuş bir abla , hiç olmayan bir baba ve tuhaf teyzeler , ve bunların arasında savrulan zehir gibi akıllı bir kız. Bazı yerlerde betimlemelerden saç baş yoldurma raddesine getirmiş olsa da içimde dokunduğu yeri sevdim.
Bu inanılmaz bir şey her kitapta olan şey anlamsız gibi görünen uzun sayfaların kitabın son elli sayfasında (iyi kitaplardan bahsediyoruz) bir anlama bir sonuca ulaştığına şahit oluruz bölük bölük olayların bir kimliğe netliğe ulaşması durumu burada sonuca ulaşan şey yalnızlık daha önce sayfalarca anlatılan ilmek ilmek dokunan o ayrıntılandırılan yalnızlığın ete kemiğe bürünmesi kusursuz muhteşem..
Üzgünüm
Açıkçası beklentim daha yüksekti
Sonlara doğru kendimi sakız çiğniyormuş gibi hissettim. Bu kadar uzun olmasına rağmen eksik yanlarının kalması beni üzdü
Reklam
