Abdullah Draz’ın 1936’da Sorbonne Üniversitesi’nde savunduğu tezlerden biridir Kuran’a Giriş.
Beni en çok cezbeden konular: Kur’an-ı Kerim’in yazılması ve cem edilmesi, kıraat farklılıkları, Kur’an-ı Kerim’in nasıl tahrif edilmeden günümüze ulaştığı, İslam’ın diğer dinler ile münasebeti, cihad mevzusunun nasıl anlaşılması gerektiği.
..........
Oldukça yaygın olan “İslam’ın sadece kılıç sayesinde yayıldığı” görüşü doğru değildir. Düşman güçler, bu İslâm’ı yok etmek amacıyla zulüm ve işkencelere başvurunca, o gayet tabii, zulme son verebilmek için kendisini savunmak zorunda kalmıştır. Olayları objektif olarak değerlendirecek olursak Muhammed’in bu dönemde İslamiyet’i yaymak istediğine dair bir delil mevcut değildir. İlk on yıllık davet esnasında gerek Hz. Peygamber gerekse müslümanlar, müşriklerin boykotlarına ve işkencelerine bile büyük bir metanet ve müsamaha ile karşı koymuşlardır. Öyle ki bu durum Mekke’nin ileri gelenlerini Habeşistan Kralı’nın yanına hicrete mecbur bırakmıştır.
..........
Arap içgüdüsü üzerinde derinliğine araştırma yapmış âlimlerce Arapların ve hatta bedevilerin kan dökmekten son derece nefret ettiklerini; savaşı, ancak mecbur kaldıklarında utanç ve zillete maruz kalmaktansa tercih ettiklerini söylemektedir. (Lammens, Berceau de L’Islam, s. 2547)
Hz. Peygamber savaşla ilgili işlerden mizacı itibariyle hoşlanmazdı nitekim düşmanlarına müsamahakâr davrandığı içindir ki, çok defa Allah’ın itabını maruz kalmıştır. (Enfal, 65; Tevbe, 80,113) Yine kendisine ve yakınlarına karşı işlenmek istenen alçakça cinayetlerin faillerini dahi affettiğine dair bir çok sahih haber mevcuttur. Bedir Savaşı’ndan sonra kendisini öldürmeye gelen Kureyş elçisini, Hayber’de kendisini zehirlemek isteyen Yahudi kadını ve büyük kızı Zeyneb’i hamile olmasına rağmen iterek