Herhangi bir inceleme alanında, düşünce, kendi algılama bölgesinin içindeki nesnelerin ana hatlarını kavrarken başvurduğu dil kipinin tutsağı olarak kalır.
Bazen tarihçinin amacının, vakayinamelerde gömülü kalmış olan “öyküleri” “bularak”, “tanımlayarak” ya da “açığa çıkararak” geçmişi açıklamak olduğu söylenir. Buna göre, “tarih” ile “kurmaca” arasındaki farklılık, tarihçinin kendi öykülerini “bulmasına” karşılık kurmaca yazarının kendi öykülerini “icat etmesi” gerçeğinde yatar. Gelgelelim, tarihçinin görevi konusunda bu anlayış, “icat etmenin” tarihçinin yaptığı işlemlerde ne ölçüde rol oynadığını gözden uzak tutar.
Sayfa 22
Herhangi bir inceleme alanında, düşünce, kendi algılama bölgesinin içindeki nesnelerin ana hatlarını kavrarken başvurduğu dil kipinin tutsağı olarak kalır.
Tıpkı her ideolojiye tarih ve tarihin süreçlerine ilişkin Özgül bir fikrin refakat etmesi gibi her tarih fikre de özgü bir şekilde belirlenebilir ideolojik sonuçların refakat ettiğini savunuyorum.
Sayfa 49
Bundan ötürü, aydınlanmanın uzak geçmişteki çağlara ilişkin urettigi tarihsel anlatımlar, bu çağların gerçekte üretmiş olduğu tarihsel çalışmaların birer kısaltması ya da bunlar üstüne yapılmış yorumlar gibiydi.
Sayfa 85
Tarihçi, bir vekayinamede yer alan olaylara öykünün birer ögesi olarak farklı işlevleri atfederek bu olayları bir önem hiyerarşisine göre sıralar. Böylece gözle görülür bir giriş, gelişme ve sonuç barındıran kapsamlı bir süreç olarak görülen bütün bir olaylar kümesinin biçimsel bağışıklığını açığa vurur.