Yazar:
Can Gazalcı
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
26 Ağustos 2019
Yayınevi:
Edebiyatist Yayınevi
ISBN:
9786058042025
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gazeteci, yazar, geliştirici kitap editörü Can Gazalcı'dan, 3. Baskısıyla Meyname... Zekice işlenmiş kurgusuyla, farklı esintiler yaratan duygusuyla en iyiler listemde… Romanın yalnızca kırklı yaşlardaki Barış’ın öyküsü olduğu düşünülse de daha ilk bölümde okuru bir bilinmeze doğru yolculuğa çıkaran yazar, olay akışını öyle bir izlekle sunuyor ki arada bir yerde kalıyor, anlamaya çalışırken meraklanıyor, romana sorulan soruların yanıtlarının hangi karakterden geleceğini araştırarak ilerliyorsunuz.
Her akşam uğradığı ve arkadaşları rakılarını yudumlarken kendisinin Niğde Gazozu içtiği Eski Konak Meyhanesi, Barış’ın şaşkınlık yaratan davranışıyla geceye başlıyor; Barış içiyor… Oysa o güne dek ağzına içki değdirmemiş. Onu sorguya çeken arkadaşlarına bundan sonra hep içeceğini söylüyor. Neden mi?
Barış’ın dünyaya merhaba dediği günlerde, babası Mustafa Bey oğlunun kulağına, kendisinin ağzına içki sürmediğini, oğlundan da bunu beklediğini fısıldıyor. Yirmi yedi yaşındaki öğretmen Mustafa Bey, Barış henüz iki buçuk yaşındayken vedalaşıyor yaşamla… Annesi Barış’ı büyütürken, babasının içki konusundaki vasiyet niteliğinde sözlerini defalarca yineliyor oğluna.
Yetişkin bir birey olduğunda kimi zaman arkadaşları içerken onlara özense de babasının isteğini çiğnemiyor hiç. Annesi Nimet Hanım’la yaşıyor yıllarca. Mustafa Bey’e öyle büyük bir aşkla bağlı ki annesi, eşiyle anılarını sakladığı ve bir mabet gibi koruduğu gizemli yatak odasına kimsenin girmesine izin vermiyor. Ve bir gün, Barış annesini yitiriyor. Kırk bir yaşında, bekâr bir adam kendisi. Emektar temizlikçileri Hatice Hanım, eve düzenli aralıklarla yine geliyor. Barış, annesinin odasının mahremiyetini koruyor, Hatice Hanım’ı bile sokmuyor odaya. Gittikçe tozlanan odanın temizlenmemesinin de anılara saygısızlık
Ankara ayazıEdebiyat
İlk karşılaşmaları her zaman çok önemsemişimdir. Ve Can Gazalcı benim 'Meyname' kitabıyla elimi öyle sıkı sıkı tutup gülümsedi ki elimi kitaptan çekemedim.
Bedenimi dört duvar arasından bir odanın bomboş yatağına yorgun argın bırsaksam da zihnim bazen bir meyhanenin sol kanadında, bazen Ankara sokaklarındaydı. Ağır ağır çıktım hayatın merdivenlerini Barış'la. Sonra öyle sürprizler çıktı ki karşımıza, ayağımız takıldı zamana, yuvarlanıverdik tırmandığımız andan; tam hayatın ritmine ayak uydurdum derken başka bir hikâyeye koşturdu beni. Nefes nefeseydik yine.
Yatıştık, sakinleştik derken, bu sefer başkaları ağladığı için ağladık. Hiç bıkmadık sokak sokak aramaktan kaybettiğimiz kopuk parçaları. Parçayı bulduğumuzda o artık bize uymuyorsa yama yapmadık hayatımıza. Zorla sevmedik, kimseden nefret etmedik. Anladık herkesi, her şeyi… Kendi içimizde, başkalarını da katarak çözdük meseleyi. Ölmek bile güzeldi bu kitapta. Kaybetmek bile yeni bir seçimdi. İntikam denen şey aslında ne sanattı! Belki de hayattı.
Altını çize çize okudum. Cümleleri başka renge boyarken, kendi yaşımın cahilliğini aydınlattım.
Meyname ile Can Gazalcı kalın yünden bir hırka örmüş okuyucularının sırtına. Tam o hırkaya tutunup göğsümü de kapatayım esmesin daha derken Yeşim durdurdu bizi Barış'la. Sakın dedi. Sakın...
O an anladım. Hırka da Can Gazalcı'ydı rüzgâr da. Ankara'nın ayazı fena çarpar derlerdi. Anladım bir kez daha.
İyi ki iyi yazarlar var1000Kitap
Meyname Can Gazalcı'nın üçüncü kitabı. Daha önce iki öykü kitabı çıkaran yazar bu sefer bir romanla karşımızda.
Kırk yaşında önemli bir sırrının bir kısmını keşfettiği babasının peşinde meyhane meyhane gezen, eskiyle yeni arasında kurduğu bağlarla, hayali senaryolarla yarım yamalak bildiği geçmişi yeniden yazmaya çalışan bir adam. Onu bu yolculuğunda yalnız bırakmayan can dostları. Sırra kadem basmış bir kadın.
Aşka saygı, aşka saygısızlık, hayatı için büyük fedakârlıkları göze alan, hiçbir şeyi göze almayan, olduğu yerde bırakan, bir türlü bırakamayan, çok seven, orta karar seven, sevgiyle bencilliği eş tutan insanları buluşturan roman meyname.
Karakterler titizlikle işlenmiş, dili inanılmaz akıcı. Kitap adeta beni oku diye sesleniyor.
üç kuşağın hikayesini okurken kimi zaman onlarla sanat müziği dinliyor, kimi zaman Ankara'nın tarihi mekanlarını geziyor, kimi zaman''benim de söyleyeceklerim var'' diyorsunuz. Bitince de ''evet, ancak böyle anlatılırdı'' demekten kendinizi alamıyorsunuz.
Edebiyat dünyası zor günlerden geçiyor.
Sadece adını yazanların, ucuz felsefi araklamalarla aforizma kasanların, iki tane çok satar okumakla kitap yazılacağını zannedenlerin doluştuğu günümüz edebiyat dünyasında Can Gazalcı gibi yazarların varlığı bize biraz olsun nefes aldırıyor.
Kitabı ısrarla tavsiye eder keyifli okumalar dilerim.
Meyname
Öyle bir kitap düşünün ki okurken içinde yaşıyormuş gibi sanki o kitap sizi anlatıyor baştan aşağı...
Ben ilk okumaya başladığımda dedim ki acaba diğer kitaplardan farkı nedir ?
Soruma cevabını geç olmadan buldum .
Aslında bana göre farkı tamamen gerçeklikten bahsedilen bir dünya düşünün tüm saflığı ile o kadar akıcı o kadar Kalemi ince yazılmış ki çok beğenerek okudum .
Belki de görmek istediğimiz ama görmediğimiz şeyleri gösterdi bize ...
Sakladığımız gerçekler ,yaptığımız yanlışlar yani sözün özü şudur ki : Meyname kitabı birçok insanın hayatında dönüm noktası dediği kitaplar arasına girebilirliği olan bir kitap . Ayrıca yazar anlatımında o kadar sade ve akışı bozmayan bir dille anlatmış ki Can Gazalcı kaleminize sağlık
Olağanüstülükler karşısında duraksamaya hayat denir,duraksayana insan,durana ölüm...
.
Hepimizin kandırılmaya,masallar işitmeye ihtiyacımız var.
.
Her yere gir,her yeri gözlemle. Yaşamadan yazamasın. Hem onlar sadece içmeye değil,birbirini dinlemeye,ürettiklerini paylaşmaya geliyorlardı.
.
Yazarlar karanlıkta kalan toplumların parlak yıldızlarıdır.
.
Ömür boyunca tutsağı olduğu tek şey,aşk değil,zamandı.
.
Şarkılar seni söyler dillerde name adın
Aşk gibi sevda gibi huysuz ve tatlı kadın....
.
Bazen önce seversin,sonra kendini aşık olmuş bulursun. Bazen önce aşık olursun,sonra aşk huzurlu bir sevgiye evrilir. Bazen de huzurlu bir liman...Sevgiye dönüşen aşk bambaşkadır,kalıcıdır çoğu zaman.
.
Meyname Barış'ın evde üç günlük bulması ile başlıyor. Yazılanlardan etkilenmesi ve kafasında oluşan soru işaretlerinin cevapları peşinde sürüklenmesi ile devam ediyorum. Babası Mustafa bey'in ve Asude'nin aşkı, bu aşkın önündeki engeller.
Ve şarkılar, meyhane şarkıları,meyhane kültürü,edebi,adabı sevmeye dair,sevilmeye dair,vazgeçmeye dair duygu dolu bir kitap.
.
Kitaptaki şarkıların tümünü listeleyip,dinlemeye huzur dolu bir ortama o kadar ihtiyacım var ki...
.
Kitabın dili,anlayış tarzı günümüzden geçmişe yaptığı geçişler kitabın kapağındaki sadelik her şeyi ile inanılmaz güzel.
MEYNAME
CAN GAZALCI
288 SAYFA
Aşk mucizesini yaratan insan, acısına katlanabilme gücünü de içinde barındırırdı.
Kırklı yaşlarının başında babasına ait bir sırrı öğrenen Barış'ın yolculuğu Meyname. Öyle bir sır ki bu, tüm hayatını alt üst edecek, tüm alışkanlıklarından vazgeçirecek, tüm soru işaretlerini silmek adına meyhane meyhane gezdirecek.
Herşey Barış'ın annesinin vefatının ardından evde bulduğu üç günlük ile başlıyor. Her okuduğu satır bildiği tüm gerçekliği yıkıp onlarca soru oluşturuyor zihninde. Neler yazılı o günlüklerde dediğinizi duyar gibiyim. Büyük bir aşk hikayesi gizli her satırda. Babası Mustafa ile hiç kavuşamadığı Asude'nin aşkı. Hemde ne aşk. Herşeyi göze alan ama önüne aşılmaz bir engel konan kocaman bir aşk. Seversin, kavuşamazsın, adı "AŞK" olur derler ya hani, işte o misal yürek burkan bir aşk.
İncelikle dokunmuş, usul usul anlatılmış, içe dokunan bir hikayeydi ve yazarla tanışma kitabım oldu Meyname. Hele birde hikayenin Ankara'da geçiyor olması benim için ayrı özeldi. Bahsedilen çoğu mekan şimdi ne yazık ki yerinde olmasada zamana direnenleri, ucundan kıyısından yok olmadan önce yakalaybildiklerimi satırlarda görmek bambaşka bir duygu. Barış'la çıktığım bilinmezlik yolculuğunda Mustafa, Asude, Yeşim, Kadir, Geç Osman, Kavruk Cemil eşlik ettiler bana. Ankara sokaklarında gezdik birlikte. Hani derler ya hep Ankara'nın ayazı fena çarpar diye, aynen öyle çarpıcı bir hikayeydi. Altmış yıllık bir zaman dilimi ve iki neslin can acıtıcı sırları. Vazgeçmekle istemek arasındaki ince çizgide geçen hayatlar. Hele birde bu muhteşem hikayeye eşlik eden şarkılar. Akıcı dili, sadeliği yanında oldukça derin anlatımı ile ben çok sevdim Meyname'yi. Kesinlikle tavsiyemdir, mutlaka tanışmalısınız Mustafa, Asude ve Barış ile.
İçinde oluk oluk keder vardı,
Yazar Hakkında
Can GazalcıYazar · 3 kitap
Hacettepe Üniversitesi “Dilbilim” mezunudur. Üniversite yıllarında öykü ve roman kurgusu ve edebi metin çözümlemeleriyle ilgili çalışmalar yürüttü. Yayımlanan kitaplardaki dil, kurgu ve içerik hatalarını bularak yayınevlerine raporlar yazdı.
Bunun üzerine birçok yayınevinden editörlük teklifi aldı. Çeşitli gazetelerin kitap eklerine kitap eleştirileri yazdı. Yazdığı bir köşe yazısıyla, 23 yaşında, Abdi İpekçi Dostluk ve Barış Ödülü’nü kazandı. Bu ödülü Türkiye’de alan en genç kişi olmuştur. Aldığı davetler üzerine New York, Budapeşte, Viyana ve Prag’da edebiyat eleştirmenlerinin toplantılarına katıldı ve görüşlerini sundu.
Üniversite sonrasında da yazma ve editörlük çalışmalarını sürdürdü. 29 yaşındayken yayımladığı “Annemin Sandığından Daha Mutsuzum” kitabı ile Gençlik Kitabevi Öykü Ödülü Birinciliği ve Ömer Seyfeddin Öykü Yarışması Jüri Özel Ödülü’nü kazanmıştır. Yapıtı hakkında Cumhuriyet ve Radikal kitap ekleri başta olmak üzere birçok yazın dergisinde eleştiriler ve çözümlemeler yayımlanmıştır.
Can Gazalcı, 20 yılda 200’e yakın kitabın editörlüğünü üstlendi. Editörlük ve yaratıcı yazarlık atölyelerini bağımsız olarak sürdürmektedir.”
