Puan
8.410 üzerinden
Savaşın gerçek yüzüEdebiyat
Puan vermedi·400 syf.·
2023 11. kitabı
Serinin filmlerini izlemiştim fakat kitaplarını okumamıştım. Savaşın gerçek yüzünü gösteren bir kitap oldu benim için. En masumlar yani çocuklar ve siviller açısından anlatılan kısım benim için en acı tarafı olmuştu. Taraf farketmez çocuklar çocuktur. Savaş stratejisi adı altında kurulan tuzaklarsa aklınızın ucundan geçmeyecek derecede. Onun dışında olayların gelişimi çok şaşırtıcıydı. Ve üstekilerin kendi çıkarları için insanları nasıl birer piyon olarak kullandıklarını ve gözden çıkarabildiklerini ortaya koymuştu.
Açlık Oyunları başlasın ve şans hep sizden yana olsun
Öncelikle ön uyarı. Bu inceleme bol spoilerlı bir seri incelemesidir. Kitabı veya seriyi okumadıysanız direkt uzak durun.
Açlık Oyunları'nı ikinci kere okuyuşum bu. İlk okuduğumda on üç yaşında falandım galiba. Bu seri benim ilk distopik serim değildi ama ilk defa bu kadar ters köşeyle, olayla ve karakterlerle dolu bir kitap okuyordum sanırım. Kendimi bildim bileli okuyorum ama bu seri benim dönüm noktalarımdan biriydi. Bu ikinci okuyuşumda çoğu şeyi hatırlamama rağmen aslında zihnen ne kadar değiştiğimi de fark ettim. O zamanlar bu seriye sadece bir devrim ve isyan hikayesi olarak bakmıştım ama şimdi bu serinin aslında bundan fazlasını anlatmak istediğini anlıyorum.
Belki de benim takıldığım yerleri gerçekten yazar isteyerek yazdı, belki bu sembolizmi yazar ekledi hikayeye. Ya da ben kendi kafama göre çıkarımlar yapıyorum. İki türlüsü de bu kitabı çok değerli kılıyor bence.
Bu kitabı ilk okuduğumda devrimci bir kız olarak görmüştüm Katniss'i. Oysa şimdi görüyorum ki o aralarda aldığı ve bizi ona bağlayan kararlar dışında yalnızca kullanılmış bir çocuk. Farkında bile olmadan yaptığı bir eylemden dolayı bir isyanın sembolü haline gelmiş genç bir kız. Çünkü insanlar tepki vermek için itilmeyi beklerler. Bir işareti. Bu işaretin bir çocuktan gelmesi ne kadar önemliydi? İhtiyaç olunan itici kuvvet gelmişti sonunda sonuçta. İnsanlar hayatlarından hep şikayet ederler ama harekete geçmek için de hep birinin onlara önder olmasını, önce birinin kendini öne atmasını beklerler.
Bakın bu serideki gerçekten her şey sembolik geliyor bir süre sonra. Neyin üzerinde düşünsem bir şey çıkıyor altından. Başkent halkının çılgın giyim tarzı mesela. Ya ucu kaçan estetik ameliyatları - tanıdık geliyor kulağa değil mi? İnsanların her şeyi bir zevk haline getirmesi. Bir yanda insanlar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
spoiler içerir
gerçekten kötüydü.
bir yazar bu kadar başarılı bir seriyi nasıl böyle korkunç bir şekilde sonlandırabilir gerçekten anlamadım. 414 sayfalık kitabın 350 sayfasında hiçbir şey olmuyor, bize güçlü olarak gösterilen katniss hep hasta hep sorunlu. sürekli iki erkek arasında kalıyor. bi onu istiyor bi onu hangisini sevdiğine hangisini istediğine kendisi de karar veremiyor kitap boyunca. zaten kitabın sonunda da mecburiyetten peeta’yla oluyor gibi. o kadar rahatsız ediciydi ki bunları okumak. peeta’yı aylar sonra işkencelerden sonra ilk defa görüyor akşamına gidip gale’i öpüyor falan. rezaletti. katniss’i nasıl bu kadar ezik gösterebilmiş yazar gerçekten anlamadım. ilk kitap mükemmeldi, 2. kitap başlarda sıkıcıydı ama sonradan akıyordu, bu kitap ise felaketti. bir ayda okudum ki normalde bir kitabı bir günde okurum. gereksiz olayları detaylıca sayfalarca yazmış, en sevilen en önemli karakterlerin ölümünü iki cümleye layık görmüş. finnick gibi sevilen bir karakterin arkasından yas bile tutulmuyor, ölümü bir paragraf bile sürmüyor. ama saçma sapan planlar için on sayfa harcanıyor. prim bu olayların başlamasının temel nedeni, katniss hayatını kardeşi için tehlikeye atıp oyunlara katılıyor. ve prim pat diye ölüyor yine iki cümle içerisinde. kitaba bir ideoloji uyarlayanları asla anlamıyorum. savaş çocuklar vs. böyle rezalet bir son hiçbir ideolojiyi de haklı çıkarmaz resmen seriyi mahvetmiş. sonuna gelecek olursak, sonu daha da kötü. katniss 12. mıntıkada gale olmadığı için mecburiyetten peeta’yla evli mutsuz çocuklu yaşıyor. peeta’yı zerre hak etmemesine rağmen. ve yine esir, yine mutsuz, yine karanlık bir son. kitaba devam etmekteki tek amacım seriyi bitirmek ve sonunu görmekti, gerek de yokmuş. ilk kitaba 10 puan vermiştim. başka bir kitap olsa katniss’in saçma
Bizi mahveden şeyler, en çok sevdiklerimizdir!Distopik Kurgu
Alaycı Kuş; isyancıları temsil eden bu yüzden Devrim için kullanılan bir semboldür.
Serimizin 3. kitabı 
Alaycı Kuş insanlığın kaderini belirleyen en karanlık kuytularda, sevginin mümkün olmadığı bir dünyada Umut etme cesaretini gösteren, mevcut düzene açlık oyunlarına baş kaldırayı, İsyan ateşinin sanıldığından daha fazla insanı yok etmesini okurken heyecanı dorukta, cesareti, yok oluşu, ölümü yürekten hissedeceksin.
Sevgili katniss, gale, peeta, haymich, primrose, cinna, finnick hepinizde kendimden bir parça bulurken cesareti, Umut etmeyi, sevgiyi, deger vermeyi, herşeye ragmen yaşamın güzelliğini sizlerden öğrenirken sizleri çok sevdim. Sizleri sevgiyle kucaklarken serinin 4.kitabı 
Kuşların ve Yılanların Şarkısı'da görüşmek üzere.
Keyifli okumalar.
Alaycı Kuş insanlığın kaderini belirleyen en karanlık kuytularda, sevginin mümkün olmadığı bir dünyada Umut etme cesaretini gösteren, mevcut düzene açlık oyunlarına baş kaldırayı, İsyan ateşinin sanıldığından daha fazla insanı yok etmesini okurken heyecanı dorukta, cesareti, yok oluşu, ölümü yürekten hissedeceksin.
Sevgili katniss, gale, peeta, haymich, primrose, cinna, finnick hepinizde kendimden bir parça bulurken cesareti, Umut etmeyi, sevgiyi, deger vermeyi, herşeye ragmen yaşamın güzelliğini sizlerden öğrenirken sizleri çok sevdim. Sizleri sevgiyle kucaklarken serinin 4.kitabı Kuşların ve Yılanların Şarkısı'da görüşmek üzere.
Keyifli okumalar.Nefes Kesici bir Seriye Nefes Kesici bir Son
Dürüst olacağım, beklentim düşüktü. İlk kitap kadar nefes kesici ve çarpıcı olmasını beklemememden kaynaklı olabilir bu, ayrıca 
Ateşi Yakalamak kitabının yalnızca son yüz sayfasının temposunu beğenmemden, belki serilere veda etmekten nefret etmemden. Ya da Katniss'ın ikilemlerinden bıkmamdan. Ama bu kitap nefes kesiciydi.
Artık son düzlükteyiz. İsyan doruğa Katniss ile ulaşacak. Alaycı Kuş sembol olacak. Dengeler değişti. Katniss ne yapacağını bilmiyor.
Evet kitabı beş cümleyle özetleyebildim.
Spoiler!!!
Kitap boyunca Peeta'nın Katniss'a karşı davranışları beni kahretti. Ve bir yönden haklı olması canımı acıttı. Cidden Katniss iki Gale bir Peeta devam ediyordu ve bu sinirlerimi bozuyordu. Kafası her zaman karışıktı ve bu ona duyduğum sempatiyi azaltıyor, empati kurmama engel oluyordu. Ama kitap genel olarak bence başarılı, benim için asla ilk kitabın yerini tutamayacak olsa da keyif aldım, dört yüz sayfa elimde eridi.
Kitapta beni en çok üzen olay Finnick'in sonunda istediği hayata kavuştuğu zaman ölmesiydi. Finnick benim en sevdiğim iki karakterden biriydi ve çok basit öldü. Prim'in ölümünden Gale'i sorumlu tutmuyorum ve Gale her ne kadar değişse de onu hala seviyorum.
Ve bir diğer favori karakterimse Haymitch. Cidden bir insan nasıl hem bu kadar sinir bozucu hem de rahatlatıcı olabilir. Sonunda ön ikinci mıntıkaya dönerek benim için zirveye çıktı kendisi.
Bu son ise.... Çok nötrüm. Hem mutlu hem de kederliydi. Ve Katniss'ın yirmi yılı aşkın sürede hala geçmişi atlatamaması, cidden acıydı.
Benim favori distopya, bilim kurgu serimi geçemez ama ikinci sıraya yerleşir.
Bu evrene veda etmek bende cidden bir boşluğa yol açtı.
Elveda, Alevler İçindeki Kız...
8.5=9
Ateşi Yakalamak kitabının yalnızca son yüz sayfasının temposunu beğenmemden, belki serilere veda etmekten nefret etmemden. Ya da Katniss'ın ikilemlerinden bıkmamdan. Ama bu kitap nefes kesiciydi.
Artık son düzlükteyiz. İsyan doruğa Katniss ile ulaşacak. Alaycı Kuş sembol olacak. Dengeler değişti. Katniss ne yapacağını bilmiyor.
Evet kitabı beş cümleyle özetleyebildim.
Spoiler!!!
Kitap boyunca Peeta'nın Katniss'a karşı davranışları beni kahretti. Ve bir yönden haklı olması canımı acıttı. Cidden Katniss iki Gale bir Peeta devam ediyordu ve bu sinirlerimi bozuyordu. Kafası her zaman karışıktı ve bu ona duyduğum sempatiyi azaltıyor, empati kurmama engel oluyordu. Ama kitap genel olarak bence başarılı, benim için asla ilk kitabın yerini tutamayacak olsa da keyif aldım, dört yüz sayfa elimde eridi.
Kitapta beni en çok üzen olay Finnick'in sonunda istediği hayata kavuştuğu zaman ölmesiydi. Finnick benim en sevdiğim iki karakterden biriydi ve çok basit öldü. Prim'in ölümünden Gale'i sorumlu tutmuyorum ve Gale her ne kadar değişse de onu hala seviyorum.
Ve bir diğer favori karakterimse Haymitch. Cidden bir insan nasıl hem bu kadar sinir bozucu hem de rahatlatıcı olabilir. Sonunda ön ikinci mıntıkaya dönerek benim için zirveye çıktı kendisi.
Bu son ise.... Çok nötrüm. Hem mutlu hem de kederliydi. Ve Katniss'ın yirmi yılı aşkın sürede hala geçmişi atlatamaması, cidden acıydı.
Benim favori distopya, bilim kurgu serimi geçemez ama ikinci sıraya yerleşir.
Bu evrene veda etmek bende cidden bir boşluğa yol açtı.
Elveda, Alevler İçindeki Kız...
8.5=9