İnsanın başkasının gözünden dünyayı görmeye çabalaması ne kadar hoş. Oysa kendisini başkasının yerine koyan insanlık etmiş olur mu yoksa bu karşındakinin yaşantılarını ve duygularını yok saymaya daha çok benzemez mi? Duygular somut tanımlar değillen nasıl olur da kendi acımızı en büyük, en korkjnç diye niteleme küstahlığına girişiriz aklım almaz doğrusu.
Sanırım bunu da öğrenmenin en gerçek yolu, diğer bütün duygular gibi bu hataya düşmektir.
Sokak Kızı
Sokak Kızı