"Çevremde insan yok değildi, evet bir sürü insan vardı ama, öküz gibi yüzüne bakan,hatta kimi kez yanına sokulan, sonra içini dökmeğe kalkıştın mı yüzüstü bırakıp giden türdeşlerinden ne iyilik gelirdi ki insana?"
Kişi, aynı anda insanları da sevmeden ışığı sevemez. Tüm insanları değil. Kimse onların tümünü birden sevmez. Hatta İsa bile onları öyle aptalcasına sevmedi.
Biz çeşitli bakımlardan bize benzeyeni severiz. Sevdiğimiz kendi arzularımızdır.