Öteki Dünya
Kerem IşıkYazar:
Kerem Işık
Çizer:
Ercan Arslan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
88
Basım Tarihi:
24 Ekim 2025
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750866807
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öteki Dünya benim Kerem Işık'ın kalemi ile tanışma kitabım oldu.
İlginç bir şekilde bu ara ölüm, ölümden sonra hayat, araf temalarında metinlere denk geliyorum.
Öteki Dünya başarılı, tuttuğunu koparan iş insanı Doğan'ın ölmesi ve bir sonraki aşamaya geçmesi için herşeyi unutacağı birinci istasyonda uyanması ile başlıyor. Bu fantastik evrenden en kısa sürede çıkması için hayatı ile ilgili bütün anılarını silmesi, hafızasını temizlemesi gereken kahramanımıza, yolculuğu boyunca unutmamak için direnen oda arkadaşı eşlik ediyor.
Kitabın bir diğer öyküsü olan Taşıyıcı da ise unutmanın huzura kavuşturup kavuşturmayacağını sorguluyoruz.
Ercan Arslan'ın anlatılan sahnelerle uyumlu resimleri okuru hikayenin içine çekiyor.
Bu dönem okuduğum benzer temalı kitaplar içerisinde gerek yaratılan Dünya gerekse ruhsal çözümlemeler bakımından en başarılı olan Öteki Dünya'ydı.
Farklı bir metin arayan okurlara öneririm
Kerem Işık’ın Öteki Dünyası, ölümün bir son değil de başka bir bekleyişin başlangıcı olabileceğini düşündürüyor.
Modern insanın yaşarken bile içinde taşıdığı o sıkışmışlık bu kez ölümden sonraki bir yerde, hatırlamakla unutmak arasında kalan bir düzlemde karşımıza çıkıyor.
Ercan Arslan’ın resimleriyle birleşen bu anlatı varlık, yokluk ve hiçlik üzerine felsefi bir derinlik taşıyor.
Brueghel’in İkarus tablosundaki varlık sorgulamasına benzer bir biçimde, insanın kendine ve sınırlarına bakışını kurmacanın arkasından sessizce betimliyor.
Postmodern anlatının parçalı yapısı içinde, her sayfa bir “arada kalmışlık” hissiyle örülüyor; ne yaşama ait ne ölüme, sanki ikisinin arasında sıkışmış bir yer.
Peki, gerçekten rahatlayacağımız bir “öteki dünya” var mı, yoksa sadece kendi varoluşumuzun yankısında mı oyalanıyoruz?
#keremisik
#otekidunya
#ercanarslan
#turkedebiyati
#aysegulvekitaplar
#postmodernanlati
#varolus
#okumayolculugu
Puan vermedi·88 syf.·
2025 90. kitabı
Kitabın ilk bölümünde gözlerini yüksek tavanlı bir binada açan Doğan İlhan öldüğünü hatırlar. Şimdi etrafı, sağa sola koştururken kendisine çarpan, kimi ağlayan, kimi tepkisiz bir istikamate yürüyen mavi tulumlu insanlarla doludur. Anonslara göre nihai duraktan önce, oryantasyon aşamasındaki yaşadıkları hayata dair her şeyi unuttukları istasyondadırlar. Her birinin önünde iki seçenek vardır; ya yaşadıkları hayata dair herşeyi unutup bir sonraki aşamaya geçecekler, ya da unutmayıp sonsuza kadar burada kalacaklar. Kitabın ikinci bölümünde ise taşınma programı olarak adlandırılan bir programla hayatlarının istedikleri bir anına o zamanki yaşlarında dünyaya dönen insanlara eşlik eder Doğan İlhan. 28 yaşında hayata veda eden Doğan'ın karşısına eşlik edeceği kişi olarak çocukluk arkadaşının çıkması ise büyük bir sürpriz olur.
Kitabın ilk bölümünde bir anlatıcı, ikinci bölümünde Doğan İlhan aktarıyor bize olan biteni. Hafıza, unutmak, ölüm kavramlarını dünyadan göçüp gidenlerin bulunduğu mekan üzerinden ele alıyor Kerem Işık. Çok orijinal, felsefi yönü ağır basan, oldukça akıcı bir metin Öteki Dünya. Hayatta kalma içgüdüsüyle hareket edip kararlar aldığımız bu dünyadan göçüp gittiğimiz yerde, ölüm endişesi olmadan zaman geçirmek çok afallatıcı diye düşündüm sıklıkla. Yazarın metnine Ercan Arslan resimleriyle eşlik etmiş kitapta. İç sayfada Arslan'ın resimlerinde 'kendine özgü renk cümbüşü' belirleyici bir unsur olarak belirtilmiş. Resimlerinin renkli halini de görmek isterdim açıkçası.
Sözün özü, Kerem Işık'ın kalemini çok sevdim. Bende henüz okumadığım 'Toplum Böceği' isimli kitabı var. Ama öncelikle konusuyla dikkatimi çeken 'Dünyanın Güçlü Tarafı'nı alıp okumak istiyorum.
Eğer ilerlemek unutmaksa, hatırlamak neyi durdurur?1000Kitap
Kerem Işık’ın Öteki Dünya (Anlatı) adlı kitabı, ölümü bir son değil, uzatılmış bir bekleme hâli olarak ele alır. Doğan, öldükten sonra kendini kuyrukların, koğuş benzeri düzenin, tek tipliğin hâkim olduğu bir yapının içinde bulur. Burada kimse mutlu olmayı beklemez; herkes yalnızca bir sonraki aşamayı bekler. Ancak bu aşamanın neye açıldığı belirsizdir. Sonsuzluk vardır, fakat yönsüzdür; zaman işler gibi görünür ama nereye aktığı bilinmez.
Bu düzenin temel şartı unutmaktır. Hafıza silindikçe ilerlemek mümkün olur. Doğan ise unutamaz. Öteki Dünya, bu hâliyle Foucault’nun disiplin toplumlarını andıran bir mekân hâline gelir: düzen vardır, gözetim vardır, ama anlam sürekli ertelenir.
Taşıyıcı bölümünde anlatı içe doğru kapanır. Unutamayanlar, eski hayata olmak istediği bir yaşta yeniden beden bulur. Burada, çocukluğundan F. karakter ile karşılaşır. Bu karşılaşma , taşıyıcı için geçmişle kurulan kopmayan bağın simgesi gibidir. Bu geri dönüş, Gramsci’nin rıza kavramını çağrıştırır: birey, farkında olmadan aynı düzenin yeniden kurulmasına katkı sunar ya da 'ben'in yeniden üretilmesi sağlanır.
Öteki Dünya, ölümden çok hafıza üzerine yazılmış bir anlatıdır. Unutmanın vaat edildiği yerde, asıl soruyu hatırlatır: Eğer ilerlemek unutmaksa, hatırlamak neyi durdurur? 
Öteki Dünya Kerem Işık
Öteki Dünya Kerem Işık
Doğan karakteri ölür ve Dünyadaki hayatını unutamadığı için 1. Kısım olan Araf bölümünde kalır, 2. Kısıma geçebilmesi için Dünya anılarını unutması gereklidir. . .
Kitap, anlaşılacağı üzere 2 bölümden oluşuyor "Öteki Dünya" ve "Taşıyıcı" olarak. İlk bölümü biraz daha uzun okumak isterdim, 2. Bölüm o kadar keyifli ilerlemedi benim açımdan.
Yazarla tanışma kitabım, kalemini sevdim. Genel olarak keyifli bir fantastik eser.
Kitabı okurken çocukken izlediğim Ruhsar dizisi hafızamda dolandı durdu :)
#okudumbitti #mart #ötekidünya
Öteki Dünya" ve "Taşıyıcı" olarak. İlk bölümü biraz daha uzun okumak isterdim, 2. Bölüm o kadar keyifli ilerlemedi benim açımdan.
Yazarla tanışma kitabım, kalemini sevdim. Genel olarak keyifli bir fantastik eser.
Kitabı okurken çocukken izlediğim Ruhsar dizisi hafızamda dolandı durdu :)
#okudumbitti #mart #ötekidünyaYazar Hakkında
Kerem IşıkYazar · 6 kitap
1976 yılında İzmir’de doğdu. Kimya Mühendisliği okudu. “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisansını tamamladı. Öyküleri Kitaplık, Varlık, Notos Öykü, Eşik Cini, Özgür Edebiyat dergilerinde yayımlandı. 2010 yılında yayımlanan ilk kitabı Aslında Cennet de Yok’un ardından 2012 yılında Toplum Böceği adlı kitabıyla Haldun Taner Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Iskalı Karnaval kitabı 2015 yılında yayımlandı. Edebiyat ve ilgi alanı olan felsefeye dair yazılarını fırsat buldukça “Tek Kişilik Azınlık” başlıklı blog sayfasında sürdürmeye devam ediyor. Aynı zamanda çevirmenlik de yapan yazar, İzmir’de eşi Özlem ve kızı Öykü’yle yaşıyor.
tekkisilikazinlik.com
